Το Δικαστικό Μέγαρο  και οι τουαλέτες του

Του
Γιάννη Παρασκευά

Πολιτισμός σίγουρα δεν είναι να μαζεύεις το πεταμένο χαρτί από τον δρόμο ή να μην πετάς το αποτσίγαρο από το παράθυρο του αυτοκινήτου σου όπως ισχυρίζονται οι Κεντροευρωπαϊοι, αλλά ο σεβασμός του διπλανού σου, ο σεβασμός της προσωπικότητας του.

Δυστυχώς σε αυτόν εδώ τον τόπο το χειρότερο παράδειγμα απαξίωσης και καταρράκωσης της προσωπικότητας του ατόμου το δίνει το Δημόσιο σε όλες του τις εκφάνσεις.

Μοιρολατρικά, απαράδεκτο, αλλά αυτό συμβαίνει, αποδεχόμαστε χωρίς αντίδραση αυτές τις συμπεριφορές που εκδηλώνονται ή με αποφάσεις ή παραλείψεις.

Για τα μεγάλα ή τα σύνθετα λες, τι να κάνω, ανίκανοι είναι έτσι λειτουργούν.
Τι να πεις όμως για τα μικρά, για αυτά που δεν έχουν μεγάλο κόστος, για αυτά που βρίσκει καθημερινά μπροστά του ο πολίτης.

Προ ημερών βρέθηκα στα Δικαστήρια,(κατ’ ευφημισμό στο Δικαστικό Μέγαρο), ρώτησα ένα Δικηγόρο που είναι οι τουαλέτες, δεξιά στο βάθος του διαδρόμου μου είπε, περιπλανήθηκα λίγο αλλά τελικά τις ανακάλυψα, έκπληκτος και εμβρόντητος κοίταζα το θέαμα.

Κατασκευή σίγουρα προ τριακονταετίας, τουρκική λεκάνη, βρώμικα και δυσωδία που σου έκοβε κάθε διάθεση χρήσης του χώρου.

Είναι βέβαιο πως καθημερινά τις ημέρες λειτουργίας των Δικαστηρίων περνούν από εκεί τριακόσιοι ή και περισσότεροι άνθρωποι, αξίζουν άραγε αυτό το μαρτύριο και την ταπείνωση αν τυχόν και βρεθούν στην ανάγκη να κάνουν χρήση τουαλέτας;

Επειδή γνωρίζω τη λειτουργία του δημοσίου και μάλιστα του Αθηνοκεντρικού καρκινώματος δεν περίμενα από το Υπουργείο Δικαιοσύνης να δείξει το όποιο ενδιαφέρον.
Ο Δήμος, η Περιφέρεια, ο Σύλλογος των εργαζομένων, ο Δικηγορικός Σύλλογος δεν βρέθηκε κανένας να ασχοληθεί με το πρόβλημα;

Βέβαια αυτό είναι μόνο το πρόβλημα; Σίγουρα όχι, θα πω πάλι δυστυχώς, οχτακόσια χρόνια τουρκικά συζητάμε για το νέο Δικαστικό Μέγαρο και μένουμε στις κουβέντες γιατί τα μικροσυμφέροντα και το βόλεμα κάποιων παραμένουν ανυπέρβλητα εμπόδια.

ΝΑΙ, οι τουαλέτες είναι δείγμα πολιτισμού.
Θέλω να ελπίζω ότι ο Δικηγορικός σύλλογος αν θελήσει έχει την οικονομική δυνατότητα να δώσει λύση και το καλό παράδειγμα κοινωνικής προσφοράς, στο κάτω-κάτω ο χώρος είναι και δικός τους, εκεί ξημεροβραδιάζονται.