«Αρετήν επαίνει» - Σόλων

Γράφει η Μαίρη Παπανδρέου

Θανάσιμη η «μολυσματική» ασθένεια, που ονομάζεται «λασπολογία/συκοφαντία» και δυστυχώς έχει «μολύνει» αρκετούς.

Ας μην επιτρέψομε να εξελιχθεί σε επιδημία. Είναι αποκαρδιωτικό, ιδιαίτερα για όσους ζήσαμε παλαιότερες εποχές, αυτή η «ψυχική νόσος» κυρίως για τον φέροντα, ήταν σπάνια και οι «λασπολόγοι/συκοφάντες» ήταν δακτυλοδεικτούμενοι.

Σήμερα, δυστυχώς, με την μαζική εξάπλωση των  MEDIA, οι «λασπολόγοι/συκοφάντες» έχουν περισσότερους τρόπους να εκφράζουν τις ρυπαρότητές τους. Όμως, πρέπει να  συνειδητοποιήσουν, πως μόνον στους όμοιούς τους έχουν ΄πέραση’.

Η ΡΟΔΙΑΚΗ ήταν πάντα και σήμερα βεβαίως, εξακολουθεί να είναι συνεπής στις Ηθικές Αρχές και στη δεοντολογία της  Δημοσιογραφίας και εκφράζει, όπως έκανε εδώ και 103 χρόνια, συνέπεια και ακρίβεια για το: «ποιος, που, πότε και γιατί», χωρίς παρεμβάσεις, αφήνοντας τους 3.000.000 εκατομμύρια αναγνώστες της, να σχηματίζουν τη δική τους γνώμη και να ασκούν τη δική τους κρίση/κριτική, διότι και ο «κρίνων ή κατακρίνων, κρίνεται», μόνον που ο «κατακρίνων» ξεχνάει την Ευαγγελική ρήση: «…εν ώ γάρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, και εν ώ μέτρο μετρείτε μετρηθήσεται υμίν.» (Ματθ. Ζ1).

Ο Φιλόσοφος  Σααδί (1190-1292 μ.Χ.) είπε με παραβολή: «Τα καρποφόρα δέντρα πετροβολούν». Και «ο καθένας μας, δίνει ό,τι έχει μέσα του». Σύγχρονοι Φιλόσοφοι,  όπως ο Swift J.  Χαρακτήρισε: «Η συκοφαντία συνήθως, χτυπάει τους άξιους ανθρώπους, όπως τα σκουλήκια ρίχνονται επάνω στα καλύτερα φρούτα», έτσι και ο Μπαλζάκ συνηγορεί λέγοντας: «Η συκοφαντία, είναι αδιάφορη για τους τιποτένιους», ενώ ο Στάελ έλεγε ότι «η συκοφαντία είναι η δύναμη των δειλών». 

  Δυστυχώς, κάποιοι άνοες – διότι ακράδαντα πιστεύω ότι ο «κακός» είναι άνοος, εφόσον δεν κατανοεί ότι η «κακότητά του» πρώτιστα βλάπτει τον ίδιο, ακολουθούν την προτροπή του Υπουργού Προπαγάνδας της Ναζιστικής Γερμανίας Γκέμπελς, που συνέστηνε: «Συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, στο τέλος όλο και κάτι θα μείνει» και αγνοούν την Επιστήμη της Ψυχιατρικής και Ψυχολογίας που περιγράφει τον συκοφάντη ως «δυστυχισμένο με χαμηλή αυτοεκτίμηση» και ότι «η συκοφαντία είναι όπλο δειλίας».

Πολλοί έχουν πέσει θύματα συκοφαντίας, και ο καθένας αντιδρά με τον δικό του τρόπο. Κάποιοι αδιαφορούν και αφήνουν τους συκοφάντες να «πέσουν στις ίδιες τις παγίδες που στήνουν για τους άλλους» και να «πνίγονται στο δικό τους δηλητήριο», ενώ μερικοί καταφεύγουν στον Εισαγγελέα, όχι από αισθήματα εκδίκησης, αλλά για να προφυλάξουν κάποια άλλα αθώα θύματα συκοφαντών.

Πιστεύω ότι σωστό είναι, εμείς οι Έλληνες Ορθόδοξοι, που ο Ελληνισμός μας και η Ορθοδοξίας μας είναι Αλληλένδετες Αξίες ζωής, να θυμηθούμε την ομιλία του Αγίου Εφραίμ, Καθηγουμένου της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, αναφορικά με τον συκοφάντη και τη συκοφαντία: «Η συκοφαντία είναι το απαίσιο φάντασμα του μίσους και της κακότητας, είναι το οδυνηρό όπλο της».

«Ο συκοφάντης είναι δεινός ψεύτης, κακός άνθρωπος, δόλιος και ζηλόφθονος. Πρόκειται για πρόσωπο δειλό, διαστροφικό και ακαλλιέργητο. Έχει επιπολαιότητα, ρηχότητα, μετριότητα και περιέργεια. Τον χαρακτηρίζουν η εμπάθεια, η ιδιοτέλεια, η έπαρση και η υστεροβουλία. Σπιλώνει, καταρρακώνει, ικανοποιείται με τον διασυρμό του άλλου». «Χαίρονται ιδιαίτερα (οι λασπολόγοι/συκοφάντες), όταν βρίσκουν ακροατές ή αναγνώστες. Συνεργάζονται με το μίσος και την κακία, τη ζήλια και τον φθόνο, την εχθρότητα και την απάτη».

Η υγιής κοινωνία, πρέπει όχι μόνον να είναι θωρακισμένη απέναντι στους συκοφάντες, αλλά να μην αφήνει ‘περιθώρια’ για τις δηλητηριώδεις δραστηριότητές τους.