ΔΕΥΑΡ - Ας σοβαρευτούμε λίγο

Του Δημήτρη Τσοπανάκη
Περιφερειακού Συμβούλου

Μεγάλη σπέκουλα και πολιτική εκμετάλλευση για την έλλειψη νερού.

Τελικά σε αυτή τη χώρα δεν υπάρχει σωτηρία. Ο καθένας βλέπει μόνο όσα θέλει, όσα τον συμφέρουν και προσπαθεί να βρει φταίχτες μακριά από τον ίδιο. Κανένας δεν στέκεται στον καθρέπτη και να συζητήσει για την δική του συμμετοχή στα προβλήματα. Για όλα φταίνε οι άλλοι.

Η αυτογνωσία και η ανάληψη ευθυνών είναι είδη ανύπαρκτα.

Πάμε να δούμε τι γίνεται με την έλλειψη νερού, στην πόλη της Ρόδου και σε όλο το νησί.
Το φράγμα Γαδουρά ξεκίνησε να κατασκευασθεί πριν είκοσι χρόνια. Από τότε η ΔΕΥΑΡ δεν πρόβλεψε ΤΙΠΟΤΑ. Ούτε την κατασκευή δεξαμενής ικανής να δεχθεί τον όγκο νερού του φράγματος. Δεν πρόβλεψε ούτε την ανάγκη υδροδότησης όλων αυτών των ξενοδοχειακών μονάδων της Νότιας Ρόδου.

Ούτε πήρε θέση για τον σχεδιασμό λειτουργίας του φράγματος, με αποτέλεσμα να αφήσει τον αγωγό να ξεκινά από το φράγμα και να φθάνει στην πόλη της Ρόδου, χωρίς αναμονές στην διαδρομή του κι έτσι δεν μπορούν να υδροδοτηθούν τα χωριά. Ακόμα και το διυλιστήριο κατασκευάσθηκε πολύ μακριά από το φράγμα(Χαράκι), που σημαίνει πως δεν μπορεί να δώσει νερό στα χωριά πριν από αυτό. (ευθύνη για αυτά έχει και η πρώην περιφερειακή αρχή του Γιάννη Μαχαιρίδη και φυσικά του συνεργάτη του Φώτη Χατζηδιάκου.

Για τα είκοσι, λοιπόν, αυτά χρόνια κανένας δεν ενδιαφέρθηκε σοβαρά για το φράγμα. Όλοι το θυμήθηκαν τώρα που δεν έχουν νερό. Και πάλι κανείς δεν βγαίνει να πει ότι και να λειτουργήσει το φράγμα, νερό θα πάρει μόνο η πόλη της Ρόδου και λίγο η Ιαλυσός και τα Κοσκινού. Στα χωριά θα παραμείνει το πρόβλημα. Τότε, ποιος θα φταίει;

Πάλι η νυν περιφερειακή αρχή, που έχει αναλάβει εδώ και δυόμισι χρόνια τη διοίκηση;
Και πάμε πάλι από την αρχή. Η κατασκευή του φράγματος είχε σταματήσει, λόγω οικονομική κρίσης και αδυναμίας της εργολαβικής εταιρείας να το αποπερατώσει. Η κυβέρνηση τότε έδωσε εντολή σε άλλη εταιρεία να συνεχίσει τις εργασίες έτσι ώστε να μην χρεωθεί το πρόστιμο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και επιστρέψει όλο το ποσόν που δαπανήθηκε (170 εκατομμύρια ευρώ).

Η νέα περιφερειακή αρχή του Γιώργου Χατζημάρκου πίεσε στον βαθμό που μπορούσε για να τελειώσει το έργο, καταφέρνοντας το, παρά τις τρικλοποδιές που κάποιοι έβαζαν. Ώρες πριν εκπνεύσει η προθεσμία της ΕΕ, το νερό του φράγματος έπεσε πεντακάθαρο στις δεξαμενές της ΔΕΥΑΡ. Και συνέχισε να πέφτει επί πέντε μήνες του 2016, λόγω της συμβατικής υποχρέωσης του εργολάβου.

Παράλληλα η Περιφέρεια ξεκίνησε την διαδικασία για την ανάθεση των εργασιών λειτουργίας του φράγματος, προκηρύσσοντας διεθνή διαγωνισμό.(Η ΔΕΥΑΡ μπορούσε να λάβει μέρος σε αυτόν, αλλά δεν το έκανε). Στον διαγωνισμό έλαβαν μέρος τρεις εταιρείες, μεταξύ των οποίων και μία ροδίτικη(ΣΤΗΡΙΞΙΣ) που συνεργαζόταν με μία από την Θεσσαλονίκη. Επιλέχθηκε η εταιρεία ΑΚΤΟΡ, στην οποία μικρό ποσοστό έχει ο Μπόμπολας, (δεν έχει πλειοψηφικό πακέτο) που το όνομα του έχει επιλεχθεί για την συγχώρεση των αμαρτιών των βασικών υπευθύνων.

Η συνέχεια θα ήταν απλή, αλλά η ροδίτικη εταιρεία προτίμησε να υποβάλει ένσταση για την αξιολόγηση της ΑΚΤΟΡ, με αποτέλεσμα να παγώσουν οι διαδικασίες για ένα επτάμηνο. Σημειωτέον, πως η ροδίτικη εταιρεία γνώριζε πως το ελεγκτικό συμβούλιο είχε εγκρίνει την απόφαση της οικονομικής επιτροπής της Περιφέρειας για την αναδοχή της ΑΚΤΟΡ και δικαιολόγησε την απόρριψη της ΣΤΗΡΙΞΗΣ ως ακατάλληλης για την ανάληψη των ευθυνών λειτουργίας του φράγματος.

Για να συνεχίσουμε να ταξινομούμε την όλη κατάσταση με την έλλειψη νερού σε γειτονιές της πόλης και των χωριών. Ο περιφερειάρχης προτείνει στον δήμαρχο και στην ΔΕΥΑΡ που είναι υπεύθυνοι για την παροχή νερού, να δηλώσουν αδυναμία παροχής νερού επί 24ώρου βάσεως σε όλη την πόλη. Κι ο δήμαρχος μας με πολύ φτηνή δικαιολογία, αλλά σίγουρα φοβούμενος το δικό του πολιτικό κόστος, αρνήθηκε αυτή την δήλωση, η οποία θα επέτρεπε στον περιφερειάρχη να κηρύξει σε έκτακτη ανάγκη και να δώσει εντολή για σύνδεση του φράγματος με τις δεξαμενές της ΔΕΥΑΡ, παρακάμπτοντας τις απαιτούμενε χρονοβόρες διαδικασίες.

Ας σοβαρευτούμε λίγο κι ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του. Ο  ροδιακός λαός θέλει νερό και δεν ενδιαφέρεται για το ποιος φταίει…