Τρία γεγονότα στη Ρόδο που προκαλούν προβληματισμό

Του Γεωργίου Β. Παπαγεωργίου

Ο επαίτης με τα άπταιστα αγγλικά, ο πολίτης που τρώει ή πίνει από τον κάδο των σκουπιδιών, και ο νεαρός άνδρας που χτυπά αναίτια ηλικιωμένο.

Ίσως το τελευταίο από τα τρία θέματα που θα αναφερθώ θα έπρεπε να είναι το πρώτο και όχι το τελευταίο, όμως αποφαίνομαι εκ των προτέρων ότι όταν ένας νεαρός άνδρας χτυπά αναίτια έναν ηλικιωμένο, προξενώντας σοβαρές κακώσεις, τότε αυτός ο παλικαράς είναι και ο τελευταίος.

Βρίσκομαι στην περιοχή Μανδρακίου, τελείωσα τις δουλειές μου και αποφασίζω να πάω να πάρω το αυτοκίνητό μου που άφησα κοντά στο Ενυδρείο για  να μην παρανομήσω και περνώ από το στενό δρομάκι πίσω από την εκκλησία του Ευαγγελισμού, δίπλα στο λιμάνι, και βλέπω έναν συνάνθρωπό μας επαίτη, να κάθεται στο πεζούλι ενός παραθύρου του αύλειου χώρου της Εκκλησίας, με προτεταμένο το χέρι, κρατώντας ένα πλαστικό ποτήρι για να ρίξουμε τον οβολό μας, πιστοί στο θρησκευτικό δόγμα, οδηγία βοηθάτε αλλήλους, σταματώ διακριτικά, δίδω τον οβολό μου και ακούω τον συγκεκριμένο συμπολίτη μας να μου λέει “Sir, thank you very much” (κύριε, ευχαριστώ πολύ), σε άπταιστα αγγλικά. Ξαφνιάστηκα, ποιός είναι.

Ακριβώς κανείς μας δεν γνωρίζει και όμως οφείλουμε να το κάνουμε μέσω των κοινωνικών μας υπηρεσιών, για να μάθουμε το πρόβλημα, πώς έφτασε σε αυτό το σημείο, αν έχει οικογένεια, παιδιά καλά και όχι αχάριστα και να τον βοηθήσουμε με το σωστό τρόπο, ντροπή να υπάρχουν επαίτες.

Στις 100 χουρμαδιές στην πλατεία, έχει γύρω γύρω μεταλλικούς μικρούς κάδους απορριμμάτων στηριγμένους σε βάση και εκεί ακριβώς μπροστά από το Νεστορίδειο Μέλαθρο βαδίζει μπροστά μου, συμπολίτης, συνάνθρωπός μας ακολουθώντας το πεζοδρόμιο της πλατείας με τους κάδους απορριμμάτων, όταν ξαφνικά τον βλέπω να σκύβει και να παίρνει γρήγορα μέσα από τον κάδο ένα πλαστικό ποτήρι με υπόλοιπο καφέ, από αυτά που κρατούν κάποιοι στο χέρι, με καπάκι και καλαμάκι, το κρύβει επιμελώς στο χέρι του, πηγαίνει πιο πέρα σε ένα παγκάκι και αρχίζει να πίνει.

Αν πω ότι συγκλονίστηκα ή δεν πίστευα στα μάτια μου, απλά θυμήθηκα την τηλεοπτική εικόνα της γυναίκας που ψάχνει τον κάδο, αισθάνθηκα και ντροπή για όλους μας και λύπη για τον συνάνθρωπό μας.

Φίλος μου ηλικιωμένος, της ίδιας ηλικίας με εμένα, επηρεασμένος φανερά και στεναχωρημένος από την αναίτια επίθεση που υπέστη από νεαρό άνδρα χωρίς αιτία ή ασήμαντο αφορμή, που τον έστειλε στο Νοσοκομείο και όχι ευτυχώς στον άλλο κόσμο, με συμβούλευσε ότι όταν μισθώνω όποιο ακίνητό μου, σπίτι, μαγαζί ή χωράφι, να εξετάζω μετά πάσης προσοχής και επιμέλειας το ποιόν, την ποιότητα και τον χαρακτήρα του μισθωτή, από πού κρατά η σκούφια του, αν είναι λογικός και όχι παράλογος, ευγενής και όχι αγενής, φιλικός και όχι εριστικός, επιθετικός ή μη, φιλικός προς τον συνάνθρωπό του και με αντοχή διαλόγου και όχι μόνο αν πληρώνει, γιατί μπορείς, μπορούμε όλοι μας να υποστούμε τα ίδια και που δεν τον μήνυσε να περάσει νύχτα στα κρατητήρια της Ασφαλείας και στο αυτόφωρο, γιατί δεν ήθελε να εμφανισθεί μαζί του, προστατεύοντας τη δική του αξιοπρέπεια και της οικογενείας του.

Τα παθήματα, μαθήματα, χρήζουν επιστημονικής ανάλυσης.