Μεσημεριάτικες... «καλησπέρες»

Γράφει ο Θανάσης Καραναστάσης

Την ώρα που ο ήλιος μεσουρανεί και πυρώνει την πέτρα, ακριβώς στις δώδεκα το μεσημέρι, αρχίζουν οι “καλησπέρες”. Αυτή η παλαβομάρα εκπέμπεται τα τελευταία χρόνια από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα. Εκφωνητές, παρουσιαστές εκπομπών, ρεπόρτερ αμφοτέρων των φύλων, απευθύνονται στο ραδιοτηλεοπτικό κοινό καλησπερίζοντας τα μεσημεριάτικα. 

Καλησπερίζουν τους καλεσμένους τους στο στούντιο, ή από τηλεφώνου κι αν κάποιος δεν απαντήσει με “καλησπέρα” αυτοί την επαναλαμβάνουν για να την εμπεδώσει ο... ανεπίδεκτος.  Αφού, δε, τελειώσουν τη συνομιλία τους, εύχονται στον καλεσμένο καλό απόγευμα! Στο θολωμένο τους μυαλό, το βράδυ με την “καλησπέρα” προηγείται του απογεύματος... 

Με τη συνεχή επανάληψη έχουν παρασύρει και σοβαρούς ανθρώπους να καλησπερίζουν μεσημεριάτικα όποιον συναντούν.  Πώς να εξηγήσεις σ’ αυτούς τους λειτουργικά αναλφάβητους που κάνουν καριέρα στα ραδιοκάναλα, ότι εσπέρα είναι το βράδυ και ότι η “καλησπέρα” έρχεται με το ηλιοβασίλεμα. Και δεν είναι μόνον οι τύποι της ιδιωτικής ραδιοτηλεόρασης. Παρόμοια... φρούτα ευδοκιμούν και στην κρατική ΕΡΤ.

Το πρόβλημα βέβαια έχει να κάνει με την απαιδευσία των ατόμων αυτών, τα οποία όμως εμφανίζονται να γνωρίζουν τα πάντα από την κοιλιά της μάνας τους... Γι’ αυτό δεν διαβάζουν, δεν ερωτούν, δεν συμβουλεύονται.

Τα ξέρουν όλα καλύτερα απ’ όλους. Έτσι δεν αντιλαμβάνονται πόσες ανοησίες ξεφουρνίζουν. Τα ελληνικά τους είναι αξιοθρήνητα. Απευθύνονται στους συνομιλητές τους με περισσή αγένεια, συχνά δεν χρησιμοποιούν αγοραία φρασεολογία.  Είναι και πανεπιστήμονες. Αναλύουν τα πάντα, λες και μόλις ξεσκόλισαν από το Χάρβαρντ ή τη Σορβόννη.

Αυτοί που δεν ξέρουν πότε λέμε “καλησπέρα” ή από πού βγαίνει ο ήλιος. Και θεωρούν, ότι υπηρετούν την ενημέρωση. Έτσι νομίζουν. Για να μην είμαι όμως άδικος, οφείλω να πω, ότι υπάρχουν και τιμητικές εξαιρέσεις. 

Υπάρχουν στο γραπτό και στον ηλεκτρονικό Τύπο σοβαροί καλλιεργημένοι δημοσιογράφοι που τιμούν το επάγγελμά τους και σέβονται το κοινό.  Δυστυχώς, όμως το κλίμα στον Τύπο διαμορφώνουν οι πεζεβέγκηδες. Και επειδή η Ελλάδα δεν είναι κανονική χώρα, αυτοί οι τελευταίοι βρίσκουν “κάμπο και πηλαλούν”!