Απλή αναλογική στους Δήμους, αρκεί;  Tι θα κάνουμε με το σταυρό;

Του Σαββή  Μανώλη
Πρώην Δήμαρχος  Νότιας  Ρόδου


Κανείς δεν θα διαφωνήσει ότι χρειάζονται μεγάλες αλλαγές στους Δήμους, ενώ διανύουμε την δεύτερη περίοδο της εποχής  του "Καλλικράτη".

Η αναγκαιότητα δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως επακόλουθο μόνο  της οικονομικής κρίσης, αλλά μιας γενικότερης αναπροσαρμογής σε πολλά επίπεδα το πάθημα να γίνεται και μάθημα. 

Κοινή διαπίστωση  είναι ότι ο Καλλικράτης δεν μπόρεσε να δικαιώσει την μετάβαση από τον Καποδίστρια.

 Άνοιξε ο διάλογος για νέα μεταρρύθμιση με σημαία από την κυβέρνηση την εφαρμογή της απλής αναλογικής.

 Η εμπειρία μου στην ΤΑ μου επιτρέπει να καταθέσω απόψεις πιστεύοντας στον ουσιαστικό διάλογο  που οφείλουμε να πλουτίσουμε με νέες προτάσεις, έχοντας στην πλάτη συνεχείς αλλαγές τα τελευταία χρόνια

 Η απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα, σίγουρα ακούγεται ως δημοκρατικό βήμα, όμως αν αναζητήσει κανείς την εφαρμογή του πλειοψηφικού συστήματος, θα δει ότι:

• η μεγάλη πλειοψηφία των αποφάσεων στα δημοτικά συμβούλια είχε την αποδοχή της μεγάλης πλειοψηφίας και πολλές φορές ομοφωνία

•  Γιατί; θα το πω ευθέως δεν οφείλεται πολλές φορές σε συναίνεση, αλλά αμοιβαίου πολιτικού- μικροπολιτικού στόχου των παρατάξεων

• σπάνια θα διαφωνήσουν σε μια πρόταση που βολεύει κάποιους

• ακόμη σπανιότερα θα υπάρξει αντιπρόταση για μέτρα και "επώδυνες καταστάσεις"

• Ο λαϊκισμός και η μικροπολιτική ξεκινά από τα κάτω….

όλοι κατηγορούμε για δημαρχοκεντρικό το σημερινό  σύστημα διακυβέρνησης, ισχύσει, πως  θα αλλάξει όμως αρκεί το σύστημα; όχι

• είναι δημοκρατία η συγκρότηση ψηφοδελτίων με αριθμό υποψηφίων για ένα δήμο κοντά στους 300; Όταν στη χώρα μιλάμε σχεδόν όλοι για μείωση των 300 της βουλής.

•  είναι δημοκρατία και αντιπροσώπευση σε μικρά ακόμη χωριά 3-4-10-20 ατόμων, όχι οδηγεί σε ψηφοδέλτιο κολλητών, κουμπάρων, συγγενών, και κυρίως φέρνει διχόνοια στα μικρά χωριά κλπ.

όσον αφορά την εκτελεστική εξουσία και τον τρόπο κατανομής της, βλέπουμε φαινόμενα που μόνο στην σφαίρα του παραλόγου θα κατατάξουμε.

Όλοι για όλα, η αναγκαία γνώση, εμπειρία, αποτελεσματικότητα υποχωρούν  στην ισορροπία, καθώς  και στην αδυναμία ύπαρξης ικανών στελεχών.

Ας  πάμε λοιπόν στην πρόταση:

Ο Δήμος σήμερα αποτελεί βασικό  κύτταρο δημοκρατίας και συμμετοχής. Οφείλει να παρεμβαίνει με τη λειτουργία του και τις αποφάσεις του, στους παρακάτω τομείς:

• οικονομία - ανάπτυξη

• υποδομές - περιβάλλον

• πολιτισμός - αθλητισμός

• υγεία - πρόνοια

Γιατί λοιπόν τα ψηφοδέλτια  να μην έχουν ξεχωριστά τους υποψήφιους ανά τομέα, ώστε να αξιολογούνται οι υποψήφιοι πιο αντικειμενικά με βάση την δεδηλωμένη γνώση τους, η οποία δεν είναι πάντα συνυφασμένη με το επάγγελμα.

Σε τι βοηθά η πληθώρα υποψηφίων ανά κοινότητα, πρώην Δήμο κλπ;

Πρόταση:

Σε όλες τις πρώην κοινότητες με πιθανό φραγμό  τον πληθυσμό ως 3.000 κατοίκους, μονοπρόσωπη εκλογή και ο οποίος θα αποτελεί τον ουσιαστικό σύνδεσμο μεταξύ ενιαίου Δήμου και Κοινότητας.

Ξέρω ότι ακούγεται τραβηγμένο. Όμως ταυτόχρονα να οριστεί νομοθετικά ότι αμέσως μετά τις εκλογές με ευθύνη του εκλεγμένου θα συγκροτείται εισηγητικό όργανο για θέματα της κοινότητας  που θα αποτελείται από τους εκπροσώπους όλων των εν λειτουργία τοπικών συλλόγων όπως εκκλησιαστική επιτροπή, πολιτιστικός ,αθλητικός σύλλογος, επαγγελματικοί σύλλογοι κλπ.

Θα πετύχουμε την αναγκαία συμμετοχή και δράση όλων των τοπικών ομάδων και θα πλουτίσουμε τη συμμετοχή και τον εθελοντισμό.

 Όσον αφορά τους πρώην Δήμους σαφώς  θα πρέπει να υπάρχει μικρό συμβούλιο (μέχρι 5 άτομα) που θα πρέπει και αυτό να ενισχύει τη συμμετοχή.

Η θετική προσφορά του θεσμού του Καποδίστρια  στην ενοποίηση μεγάλων ενοτήτων ας την επαναφέρουμε με θεσμική  παρέμβαση  όπως μικρά δημοτικά συμβούλια με εισηγητικό και σε ορισμένα θέματα αποφασιστικό ρόλο.

Αφήνω για το τέλος την επί χρόνια συζήτηση για την ξεχωριστή εκλογή δημάρχου και δημοτικού συμβουλίου.

 Υπάρχουν πολλά θετικά με κυρίαρχο την υποχρεωτική πλέον δέσμευση σε θέσεις συγκεκριμένες, απεγκλωβισμό από προσωπικές σχέσεις, επιδίωξη της συναίνεσης όχι με κριτήριο τον αριθμό των δημοτικών συμβούλων της παράταξης του, αλλά συναίνεση στις προτάσεις.

Ξέρω ότι  στις προτάσεις μου θα υπάρξει αντίλογος,  σεβαστός και καλοδεχούμενος, όμως πιστεύω ακράδαντα ότι επιδίωξη ενός εκλογικού συστήματος είναι η συμβολή του στην ουσιαστική Δημοκρατία, στην αξιοκρατία, στην συμμετοχή με κριτήριο την γνώση και διάθεση προσφοράς, ας το αναζητήσουμε.

Όσον αφορά το θέμα ,ξανά να σπάσουμε τους Δήμους!!! ως διόρθωση του Καλλικράτη μάλλον σε λάθος μονοπάτι θα βρεθούμε ,η αναγκαιότητα βρίσκεται κυρίως σε ανατροπή βασικών λειτουργιών των ΟΤΑ που θα διασφαλίζουν, πραγματική  διαφάνεια, αποκέντρωση στα αυτονόητα και κυρίως καθημερινά, αποτελεσματικότητα, και ουσιαστική αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού που θα περιλαμβάνει την αξιοκρατία και φυσικά την αξιολόγηση, χωρίς  μάλιστα  να έχουμε εμπόδια από  την «τρόικα», αλλά μόνο την δική μας επιμονή στο ξεπερασμένο παρελθόν, θα τα ξεπεράσουμε;

Ιδού η Ρόδος …