Προβληματισμός του ΣΥΡΙΖΑ  για την διαχείριση του φράγματος Γαδουρά

Τον προβληματισμό της σχετικά με τη λειτουργία και τη διαχείριση του φράγματος Γαδουρά, μετά τις τελευταίες θετικές εξελίξεις, καταθέτει η νομαρχιακή επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ η οποία, όμως, σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν χθες μέλη της, εκφράζει το φόβο ότι οδηγούμαστε σε εν μέρει ιδιωτικοποίηση του νερού εάν μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια δεν βρεθεί ο δημόσιος φορέας που θα αναλάβει το φράγμα!

Συγκεκριμένα, σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν χθες ο Γραμματέας της ν.ε. του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αντώνης Αποστολίδης και το μέλος της, κ. Βαγγέλης Κουφού, ο οποίος είναι υπεύθυνος της ομάδας πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και για τους τομείς του αθλητισμού και του τουρισμού, αναφέρθηκαν στα σημαντικότερα ζητήματα που απασχολούν την τοπική επικαιρότητα, προεξάρχοντος βέβαια της λειτουργίας του φράγματος.

Αναλυτικά:
Καταρχήν, ο κ. Αποστολίδης, θέλησε να ξεκαθαρίσει ότι επέλεξαν στο διάστημα της αναστάτωσης που προηγήθηκε σχετικά με το φράγμα να περιμένουν έτσι ώστε να ολοκληρωθεί-και όπως φαίνεται ολοκληρώνεται πλέον-γιατί σε καμία περίπτωση δεν ήθελαν να κατηγορηθούν για μικροπολιτική, σκοπιμότητες κτλ.

Ξεκίνησε, λοιπόν, λέγοντας ότι, για τους ίδιους, πολύ μεγάλη σημασία έχει να συνειδητοποιήσουν όλοι οι κάτοικοι του νησιού ότι το πρόβλημα στη Ρόδο με την επάρκεια του νερού δεν έχει να κάνει με το αν το φράγμα του Γαδουρά είναι συνδεδεμένο με το δίκτυο της πόλης αλλά με το γεγονός ότι η Ρόδος πλέον αντιμετωπίζει πρόβλημα λειψυδρίας τα τελευταία χρόνια, το οποίο γίνεται κάθε χρόνο όλο και πιο έντονο.

Φέτος, για πρώτη φορά έχουμε αντιμετωπίσει το έντονο φαινόμενο μέσα στην πόλη της Ρόδου ενώ θύμισε ότι και από το τέλος της δεκαετίας του ΄90 υπήρχαν περιοχές πάνω στο νησί, όπως η Ιαλυσός και η Νότια Ρόδος, οι οποίες αντιμετώπιζαν τεράστιο πρόβλημα έλλειψης νερού ή έστω χαμηλής πίεσης στο δίκτυο.

Όπως είπε ο κ. Αποστολίδης, έχει πλέον, έρθει η ώρα ν’ αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, να το κοιτάξουμε στα μάτια και να δούμε τι συμβαίνει μ’ αυτό. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι ευχής έργον είναι να προχωρήσει η σύνδεση και η λειτουργία του φράγματος το συντομότερο δυνατό και να γίνει η σύνδεση με το δίκτυο της πόλης της Ρόδου αλλά αυτό δεν αναμένεται, τουλάχιστον απ’ ότι λένε οι ίδιοι οι τεχνικοί, να συμβεί πριν από δεκαπέντε με είκοσι ημέρες, κάτι που πρακτικά σημαίνει γύρω στα τέλη Ιουλίου.

Εκείνο, όμως, που θα πρέπει να ξεκαθαριστεί, σύμφωνα με τον ίδιο, ότι δεν θ’ αντιμετωπίσει πρόβλημα, απ’ ό,τι φαίνεται, η πόλη της Ρόδου αλλά το υπόλοιπο νησί αντιμετωπίζει και θ’ αντιμετωπίσει οξύτερο πρόβλημα.

Αυτό που θέλουν να τονίσουν, από την πλευρά τους, είναι ότι υπάρχει η ευθύνη η οποία δεν βαρύνει μόνο τη σημερινή τοπική Αρχή, είτε σε Δήμο είτε σε Περιφέρεια, είτε και τη ΔΕΥΑΡ αλλά πρόκειται για ένα χρόνιο πρόβλημα που αφορά και τις προηγούμενες Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές και θύμισε ότι ο νυν Περιφερειάρχης, κ. Γιώργος Χατζημάρκος, παρέλαβε το έργο ουσιαστικά σταματημένο και με κίνδυνο να χαθεί.

Επίσης, ότι τα προηγούμενα χρόνια, υπήρχαν προβλήματα συνεννόησης μεταξύ των Δημάρχων των τότε Καποδιστριακών Δήμων, η αδράνεια που έχει επιδειχθεί είναι μεγάλης κλίμακας και θα πρέπει να δούμε πως θα γίνει όχι απλά να υπάρχει νερό στη βρύση του καθενός μας αλλά να υπάρξει και μία άλλη αντίληψη.

Για τους ίδιους, λοιπόν, το μεγαλύτερο πρόβλημα που ξεκινάει όσο αφορά στο νερό είναι η απουσία δημόσιου φορέα διαχείρισης της λειτουργίας και της συντήρησης του φράγματος που ήταν δυστυχώς, όπως είπε, μία πολιτική επιλογή του παρελθόντος που έγινε και η οποία, αυτή τη στιγμή, δυστυχώς, στοιχίζει στο νησί.

Όπως είπε, χαρακτηριστικά, ο Γραμματέας της νομαρχιακής του ΣΥΡΙΖΑ, όλα αυτά που έχουμε ζήσει το τελευταίο διάστημα, από την προκήρυξη της σύμβασης την οποία έκανε η Περιφέρεια μέχρι σήμερα, εάν υπήρχε ο δημόσιος φορέας διαχείρισης-θα μπορούσε να είναι η ΔΕΥΑΡ ή κάποιος άλλος στοχευμένος-στις 31 Δεκεμβρίου του 2016, οπότε και έληξε η δοκιμαστική λειτουργία του φράγματος, θα είχε αναλάβει ο δημόσιος φορέας και σήμερα, τουλάχιστον η πόλη της Ρόδου, θα είχε νερό.

Ανέφερε, ακόμη, ότι επιδεικνύεται μεγάλη αδράνεια και σ’ αυτά που ονομάζονται παράπλευρα έργα όσο αφορά στον υφιστάμενο αγωγό που φέρνει το νερό από το φράγμα μέχρι την πόλη. Αυτή τη στιγμή, τα μόνα σχέδια τα οποία υπάρχουν και βαίνουν προς ολοκλήρωση, είναι να συνδεθεί το δίκτυο μόνο στα Κολύμπια και τα Στεγνά ενώ, την ίδια στιγμή, δεν υπάρχει καμία μελέτη και ούτε θα υπάρξει άμεσα, απ’ ό,τι φαίνεται, για τα υπόλοιπα τουριστικά μέρη αλλά και τα χωριά που βρίσκονται κατά μήκος του αγωγού από την Κάλαθο μέχρι και την πόλη της Ρόδου, όπως είπε.


Γι’ αυτό, θεωρούν ότι είναι κρίσιμο να προχωρήσουν άμεσα αυτά τα έργα, όπως και το ν’ αρχίσουμε να αναζητούμε τους πόρους για την ολοκλήρωση και της Β’ φάσης του φράγματος η οποία θα συνδέσει και τη Λαχανιά αλλά θα φέρει το νερό μέχρι και τα δίκτυα της δυτικής πλευράς.

Το μεγάλο ζήτημα που εγείρεται, λοιπόν, κατά τους ίδιους είναι ότι θα πρέπει να πάμε σε πολιτικές ορθής διαχείρισης του νερού, κάτι το οποίο δεν σημαίνει, βέβαια, να κόβεται το νερό σε μία περιοχή που μένουν κάτοικοι για να έχει ένα ξενοδοχείο λίγο παρακάτω επάρκεια. Ορθή πολιτική, τόνισε ο ίδιος, σημαίνει ότι θα πρέπει να αναλογιστούμε το πρόβλημα και ν’ αρχίσουμε να το συζητάμε και να καταλήξουμε σε τρόπους αντιμετώπισής τους. Όπως είπε, ο υδροφόρος ορίζοντας της Ρόδου με τους τελευταίους άνυδρους χειμώνες έχει φθάσει στα όριά του και υπάρχει ανάγκη για συνολική αντιμετώπιση.

Από την πλευρά τους πιστεύουν ότι είναι η ώρα ν’ ανοίξει αυτή η κουβέντα, ενόψει και του περιφερειακού συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ για την παραγωγική ανασυγκρότηση που θα γίνει το επόμενο διάστημα. Δηλαδή, θεωρούν ότι πρέπει ν’ ανοίξει ο διάλογος για την επάρκεια των πόρων στο νησί.

Ερωτηθείς  ο κ. Αποστολίδης, στη συνέχεια, εάν θεωρούν ότι θα οδηγηθούμε στην ιδιωτικοποίηση του νερού στην περιοχή μας όπως υποστηρίζουν κάποιοι, είπε ότι από τη στιγμή που επιλέγουμε ως Τοπική Αυτοδιοίκηση να μην υπάρξει ένας δημόσιος φορέας που θα διαχειριστεί το φράγμα και να το δώσουμε σε έναν ιδιωτικό φορέα, μιλάμε για μία εν μέρει ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης.

Φυσικά το νερό είναι, ήταν και θα παραμείνει δημόσιο αγαθό και δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, επεσήμανε, συμπλήρωσε ωστόσο ότι αυτό θα το δούμε όταν στο τέλος της πενταετίας, όπως προβλέπει η σύμβαση. Και αναρωτήθηκε, στη συνέχεια, αν μέχρι τότε θα υπάρξει ο δημόσιος φορέας που θα μπορέσει να το διαχειριστεί και αν αυτός θα είναι, για παράδειγμα, η ΔΕΥΑΡ επειδή, πριν από δύο χρόνια, είχε απαντήσει ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί αυτό το έργο.

Το ζήτημα είναι αυτά τα πέντε χρόνια τι θα κάνουμε, συνέχισε ο ίδιος, αν δηλαδή θα επιλέξουμε τη ΔΕΥΑΡ ή έναν άλλο δημόσιο φορέα ο οποίος θα προσλάβει προσωπικό το οποίο θα εκπαιδευτεί, γιατί ιδιωτικοποίηση του νερού θα συμβεί όταν αρχίσουμε να το πουλάμε. Σημείωσε, επίσης, ότι και το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή το διαχειρίζεται ένας ιδιώτης, «ε…δεν το λες και δημόσια διαχείριση αφού είναι και αυτό ένα κομμάτι ιδιωτικής πρωτοβουλίας».

Στο σημείο αυτό, μάλιστα, είπε ότι η ίδια η π.σ. εγείρει κάποιους προβληματισμούς και εξήγησε: Προβλέπεται μία σύμβαση με κάποιον ιδιώτη ο οποίος θα πάρει περί τα 9 εκατ. ευρώ (σ.σ. μαζί με το ΦΠΑ) για τη διαχείριση και συντήρηση του φράγματος για πέντε χρόνια. Όμως, την ίδια στιγμή έχουμε το περίεργο ότι για οποιαδήποτε βλάβη επιβαρύνεται επιπλέον η ΔΕΥΑΡ και η Περιφέρεια.

Ταυτόχρονα, έχουμε ακόμα και τους λογαριασμούς του ρεύματος που θα κληθεί να πληρώσει η ΔΕΥΑΡ.
Αν τα προσθέσουμε όλα αυτά, συνέχισε ο κ. Αποστολίδης, ακόμα και αν δεν υπάρξει βλάβη, βγαίνει ένα κόστος πάνω από 2 εκατ. ευρώ το χρόνο. Συνολικά, για πέντε χρόνια το ρεύμα φθάνει σε ένα πολύ μεγάλο κόστος. Το ζήτημα είναι πόσο νερό παίρνουμε για το ποσό το οποίο δίνουμε και αν μας συμφέρει αυτή η σύμβαση. Αυτά είναι τα ερωτηματικά που θα πρέπει να απαντηθούν κατά τους ίδιους.

Δηλαδή, τι περιλαμβάνει τελικά μ’ αυτό το πακέτο αυτή η σύμβαση, τι παρέχει ο ιδιώτης, για παράδειγμα τους πενήντα υπαλλήλους που διαχειρίζονται το φράγμα και αυτοί θα μπορούσαν να έχουν προσληφθεί με κάποιον άλλο τρόπο.

Καταλήγοντας, είπε ότι θα πρέπει να γίνει μία συνεργασία το επόμενο διάστημα έτσι ώστε, στο τέλος αυτής της σύμβασης που ξεκινάει, ο φορέας αυτός να είναι έτοιμος. Για το κόστος, ο κ. Αποστολίδης είπε ακόμη ότι, για πέντε χρόνια αν συνυπολογιστεί και το ρεύμα, το οποίο ανέρχεται σίγουρα στα 200 χιλιάδες ευρώ το χρόνο, τότε το κόστος θα ανέλθει στα δέκα εκατομμύρια ευρώ και αν υπάρξουν και μερικές βλάβες που θα τις πληρώσει η ΔΕΥΑΡ, το κόστος είναι πολύ μεγάλο ενώ υπάρχει και ο προβληματισμός εάν έχουν ολοκληρωθεί τα έργα τα οποία χρειάζονται για ν’ απορροφάται πλήρως το νερό στον υπάρχοντα αγωγό από το Χαράκι μέχρι τη Ρόδο.

Για τους συμβασιούχους
Στη συνέχεια, ο κ. Αποστολίδης αναφέρθηκε στο τι θα γίνουν οι συμβασιούχοι της καθαριότητας που έχουν απολυθεί από το Δήμο. Καταρχήν, είπε ότι το πρώτο βήμα που έκανε η Δημοτική Αρχή, να σταματήσει τις συμβάσεις αυτών των ανθρώπων, ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση γιατί δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς αφού το Ελεγκτικό είχε πει ότι δεν μπορούσαν να συνεχιστούν.

Όμως, θα πρέπει να βρεθεί ο τρόπος αυτοί οι άνθρωποι να επαναπροσληφθούν με νέες συμβάσεις, ούτως ή άλλως η νομοθετική ρύθμιση που έχει φέρει η κυβέρνηση το προβλέπει αυτό, οι πληρωμές τους είχαν προϋπολογιστεί από το Δήμο, άρα δεν μιλάμε για κάτι ανέφικτο.
Στο σημείο αυτό είπε ότι θα πρέπει να συζητάμε και για ένα άλλο μεγάλο ζήτημα του νησιού, που είναι η διαχείριση των απορριμμάτων.

Όπως εξήγησε, η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή έχει αναλάβει μία νομοθετική πρωτοβουλία η οποία δίνει τη δυνατότητα σε κάθε Δήμο να ζητήσει την αναμόρφωση του οργανογράμματος του εργατικού δυναμικού που απασχολείται στην καθαριότητα και την αποκομιδή, έτσι ώστε να τρέξει ένας διαγωνισμός του ΑΣΕΠ για να γίνουν οι ανάλογες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και να μπορέσει να καλύψει τις ανάγκες της.

Πλέον, θα προβλέπεται υποχρεωτικά ότι ο κάθε Δήμος θα πρέπει με ίδια μέσα να αναλάβει τις υποχρεώσεις της αποκομιδής και της καθαριότητας. Όπως εξήγησε, όλοι μπορούμε ν’ αντιληφθούμε ότι ο Δήμος Ρόδου δεν έχει τη δυνατότητα γιατί κυρίως του λείπει η υλικοτεχνική υποδομή, δεν έχει ούτε τ’ απορριμματοφόρα, ούτε και το προσωπικό. Το θέμα του προσωπικού μπορεί να λυθεί, είπε, και θα πρέπει ν’ αποτελέσει οδηγό αυτό το πράγμα, έτσι ώστε, το επόμενο διάστημα, μέχρι τη λήξη της παρούσας σύμβασης με τον ιδιώτη ο οποίος έχει αναλάβει ένα τμήμα του έργου, να μη χρειαστεί μία νέα.

Δηλαδή, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είναι απαραίτητα πιο συμφέρον το να είναι ένας ιδιώτης ο οποίος να κάνει την αποκομιδή αλλά να δούμε πόσους ανθρώπους χρειάζεται ο Δήμος για να το κάνει και το Σωματείο υποστηρίζει ότι με 250 υπαλλήλους συνολικά, πέρα των υπαρχόντων μονίμων, μπορεί να υπάρξει καθολική αποκομιδή και καθαριότητα σε όλο το νησί. Μπορεί να μην είναι αυτό το σωστό νούμερο αλλά θα πρέπει να βρεθεί και να προχωρήσει ο Δήμος στις απαραίτητες προσλήψεις αφού τώρα δίνεται η δυνατότητα και δεν θα δοθεί στο μέλλον.

Για τους βρεφονηπιακούς
Για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, ο κ. Αποστολίδης είπε ότι, δυστυχώς, το νησί μας δεν είναι σε θέση να καλύψει πλήρως τις απαιτούμενες θέσεις όσο αφορά τα νήπια που πρέπει να πάνε σους βρεφονηπιακούς. Εδώ θα πρέπει να μας προβληματίσει το γεγονός ότι κυρίως έχουμε θέμα έλλειψης επαρκών χώρων ενώ, αυτή τη στιγμή, υπάρχουν βρεφονηπιακοί που έχουν ολοκληρωθεί αλλά δεν λειτουργούν.

Όπως είπε, η κυβέρνηση έχει προγραμματίσει μέχρι και το 2020 την ανέγερση 1800 βρεφονηπιακών, κάθε χρόνο ενισχύει τα χρήματα τα οποία πηγαίνουν για voucher και με ίδιους πόρους. Έτσι, θα πρέπει να κάνουμε ένα πλάνο με βάση το δημογραφικό του Δήμου Ρόδου, να δούμε που χρειάζονται νέοι βρεφονηπιακοί και να ζητήσουμε το μερίδιο που μας αναλογεί ως Δήμος Ρόδου.

Για τα Island Games
Από την πλευρά του, ο κ. Κουφού αναφέρθηκε στο θεσμό των island games που από το 1997 ανά δύο χρόνια διεξάγονται με απόλυτη επιτυχία, η Ρόδος αντιπροσωπεύεται από ομάδα αθλητών και το 2007 διοργανώθηκαν εδώ με εξαιρετική επιτυχία.

Όπως είπε, λοιπόν, το 2017 δεν υπάρχει ομάδα για να αντιπροσωπεύσει το νησί στους αγώνες αλλά ούτε και κάποια ενημέρωση γι’ αυτό. Έτσι, ζητούν ενημέρωση γιατί δεν υπάρχει ομάδα πλέον και γιατί η Ρόδος δεν εκπροσωπείται στους αγώνες.