«Συγχωρώ τα λάθη που έγιναν άδολα…»!

ΕΡ. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

ΑΠ. Παραλείπω το «απόλυτη» και θα μιλήσω για την ευτυχία, δηλαδή την καλή τύχη. Ευτυχία για εμένα είναι ότι έτυχα του δώρου της ζωής, με τα πάνω της και τα κάτω της. Είναι λοιπόν μεγάλη ευτυχία να απολαμβάνει κανείς το δώρο της ζωής έτσι απλά, στις διαστάσεις που προσδιορίζεται.

ΕΡ. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

ΑΠ. Το πρώτο φως της ημέρας πριν ακόμα ανέβει ο ήλιος.

ΕΡ. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

ΑΠ. Πρόσφατα, σ΄ ένα meeting Επιτροπής στο γενικό Νοσοκομείο Ρόδου, επέπληξα το γραμματέα της Επιτροπής διότι αναφέρθηκε σ΄ εμένα ως την «πρόεδρο της Επιτροπής». Το «πρόεδρος»  δε μου άρεσε και τους λέω «μη με λέτε πρόεδρο γιατί εγώ  θα τα παρατήσω όλα, και θα γίνω  πριγκίπισσα»! Και βέβαια ξεσπάσαμε όλοι σε γέλια.

ΕΡ. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;

ΑΠ. Νομίζω ότι είμαι  συνεπής και δίκαιος άνθρωπος.

ΕΡ. Το βασικό  ελάττωμά σας;

ΑΠ. Νομίζω ότι είμαι η Κυρία Τέλεια, και πάμε σε άλλη ερώτηση  σας παρακαλώ.

ΕΡ. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

ΑΠ. Στα λάθη που έγιναν άδολα.

ΕΡ. Η τελευταία φορά που κλάψατε;

ΑΠ. Τον Ιούλιο του 2015 όταν απεβίωσε η νονά μου.

ΕΡ. Με ποιά ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

ΑΠ. Δεν ταυτίζομαι με καμία.

ΕΡ. Ποιοί είναι οι ήρωές σας σήμερα;

ΑΠ. Ο Σκρουτζ Μακ Ντακ,  γιατί είναι η διακωμώδηση του υλικού πλούτου.

ΕΡ. Ποιά αρετή προτιμάτε σ΄ έναν άντρα;

ΑΠ. Την ευθύτητα, την υπευθυνότητα, την τρυφερότητα. Ο άντρας που μπορεί να σου πάρει το μυαλό κοιτώντας σε ευθεία στα μάτια.

ΕΡ. … Και σε μια γυναίκα;

ΑΠ. Τη γυναίκα που μπορεί να σταθεί μόνη στα πόδια της χωρίς να νιώθει την ανάγκη πως πρέπει να αποδείξει κάτι.

ΕΡ. Το αγαπημένο σας χρώμα;

ΑΠ. Να φοράω το σκούρο γκρι και να βλέπω το λιλά.

ΕΡ. Τι νοσταλγείτε περισσότερο;

ΑΠ. Αν νοσταλγώ;  Δε νοσταλγώ. Έχω τις αναμνήσεις μου, αλλά δε νιώθω νοσταλγία. Το παρόν για μένα είναι πιο ενδιαφέρον.

ΕΡ. Ποιό είναι το πιο εξωφρενικό πράγμα που έχετε κάνει;

ΑΠ. Είχα κάποτε ένα σκυλάκι που το έλεγαν Παντελή. Ενημέρωσα τους γονείς μου ότι συζούσα με τον Παντελή,  κι ότι επειδή ήταν απόλυτα εξαρτημένος από εμένα θα ερχόμασταν μαζί στο νησί. Πανικός στη Ρόδο το έτος 1988. Οι γονείς μου, ντυμένοι επίσημα, μας περίμεναν στο αεροδρόμιο για ν΄ αποδώσουν τιμές γαμπρού στον Παντελή. Κατάλαβαν τι έκαναν όταν κατάλαβαν ότι ο γαμπρός ήταν ο σκύλος μου.

ΕΡ. Τι είναι για σας δυστυχία;

ΑΠ. Δυστυχία, δηλαδή κακή τύχη, είναι η παραίτηση από τη ζωή για όποιους λόγους μπορεί να συμβεί στον καθένα.

ΕΡ. Ποιά θεωρείτε την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;

ΑΠ. Την πίστη, τη θρησκευτική πίστη.

ΕΡ. Ποιά είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχουν δώσει;

ΑΠ. Να είμαι ο εαυτός μου.

ΕΡ. Ποιό ταλέντο θα θέλατε να είχατε;

ΑΠ. Θα ήθελα να έχω πολλά ταλέντα. Αυτό όμως που θα ήθελα περισσότερο να έχω είναι ταλέντο στη ρυθμική γυμναστική εδάφους. Βέβαια… ποτέ δεν είναι αργά…

ΕΡ. Ποιά θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

ΑΠ. Είναι πως κατάφερα να μεγαλώσω το γιό μου. Εκτός αν είναι ισχυρό γονίδιο και το κατάφερε μόνος του.

ΕΡ. Για ποιό πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

ΑΠ. Δεν έχω κάτι για να μετανιώσω. Ό,τι συνέβη στη ζωή μου, ακόμα κι ό,τι δε συνέβη, είναι διότι στις εκάστοτε συνθήκες, αυτό κρίθηκε σωστό να γίνει ή να μη γίνει.

ΕΡ. Ποιό είναι το πιο πολύτιμο περιουσιακό σας στοιχείο;

ΑΠ. Δεν έχω περιουσιακά στοιχεία. Δε μου αρέσει, γι αυτό δεν επεδίωξα να έχω. Είναι δεσμευτικά και δε μεταφέρονται… στις άλλες διαστάσεις.

ΕΡ. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ΄ όλα;

ΑΠ. Η λέξη απεχθάνομαι είναι βαριά. Δεν απεχθάνομαι κανέναν και τίποτα. Απλά μ΄ αφήνουν αδιάφορη αυτοί που είναι δήθεν, αυτοί που κόβουν και ράβουν τα πάντα στα μέτρα τους και προβάλουν δυσερμήνευτες φιλοσοφικές τάσεις  ως άλλοθι των κοινότυπων συμπλεγμάτων τους.

ΕΡ.  ‘Όταν δεν δουλεύετε ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

ΑΠ. Η γυμναστική.

ΕΡ. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

ΑΠ. Δε διακατέχομαι από μεγάλους φόβους. Η φύση μου είναι αισιόδοξη. Έχω μικρούς φόβους τους οποίους καταπολεμώ διακωμωδώντας τους.

ΕΡ. Ποιό είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;

ΑΠ. Τα ταξίδια του μυαλού είναι αγαπημένα. Εκεί όλα γίνονται.

ΕΡ. Σε ποιά περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

ΑΠ. Το ψέμα φέρνει ψέμα. Συνήθως δεν επιλέγω να πω ψέματα.

ΕΡ. Ποιο είναι το μότο σας;

ΑΠ. Εκεί που νομίζω πως δε μπορώ, η εσωτερική μου φωνή ογκώνεται και μου λέει, μπορείς! Επομένως «μπορώ».

ΕΡ. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

ΑΠ. Ήσυχα, χωρίς αγωνία, χωρίς να ταλαιπωρηθώ και χωρίς να ταλαιπωρήσω. Θα ήθελα έναν αθόρυβο θάνατο, σα να έρχεται ο Μορφέας να με πάρει σε άγνωστα ταξίδια.

ΕΡ. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

ΑΠ. Πιστεύω ότι Θεό δε θα συναντήσω ποτέ, άρα η ερώτηση είναι άκυρη.

ΕΡ. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

ΑΠ.  Είμαι αρκετά ισορροπημένη και διακατέχομαι από τάσεις και διάθεση εσωτερικής αναζήτησης.


* H Λιάνα Σουλούνια,  είναι γιατρός Ακτινοδιαγνώστης, συντονιστής διεύθυνσης Ακτινοδιάγνωσης Εργαστηρίου Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου. Από το 2002 λειτουργεί υπό την ευθύνη της το Απεικονιστικό Τμήμα Μαστού.