Πριν μερικά χρόνια έγραφα:  Σκέψεις (για τα περί σημαίας και σημαιοφόρων - υπόθεση ΤΣΕΝΑΪ)

Του Αθανασίου Κοσσιώρη

«Η ρύθμιση λειτουργικών θεμάτων των σχολείων γίνεται με Υπουργικές Αποφάσεις, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 7 του νόμου 2525/97, ΦΕΚ 188 τ. Α΄.

Την εποχή που δημιουργήθηκε το θέμα με τη Σημαία στα σχολεία, ίσχυε η Υπουργική Απόφαση Γ4/150/24-2-2000, η οποία προέβλεπε να κρατάει την ελληνική Σημαία στις παρελάσεις των εθνικών εορτών ο μαθητής που ήταν πρώτος στη βαθμολογία και είχε την ελληνική ιθαγένεια.

Η δεύτερη προϋπόθεση  (να έχει την ελληνική ιθαγένεια ο μαθητής) προφανώς υπήρχε διότι η Σημαία είναι εθνικό σύμβολο. Με αυτή έχουν γίνει εθνικοί αγώνες. Γι’ αυτή έχει χυθεί ελληνικό αίμα. Αυτή σκεπάζει τα φέρετρα εκείνων που πρόσφεραν τη ζωή τους στην Ελλάδα.

Αυτή τη Σημαία έχουν δικαίωμα να την κρατούν στις τελετές αυτοί που ανήκουν στο έθνος, δηλαδή αυτοί που θα ορκιστούν ότι θα την «υπερασπιστούν μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματός των», όπως έπραξαν και οι πρόγονοί τους σε όλους τους εθνικούς αγώνες. Η Σημαία δεν μπορεί να δίδεται ποτέ σε αλλοδαπούς, οι οποίοι ενδεχομένως στο μέλλον, όταν τους καλέσει το καθήκον προς τη δική τους πατρίδα, θα την πολεμήσουν.

Κάθε έθνος έχει το ΣΗΜΑ του, με το οποίο εκπέμπει και διακηρύσσει  από πού έρχεται και πού πηγαίνει, και το προβάλλει ως «σήμα κατατεθέν».

Από το ΣΗΜΑ προέρχεται και η λέξη ΣΗΜΑΙΑ, η οποία είναι το οπτικό σύμβολο, το κατ’ εξοχήν σήμα του έθνους. Ανάλογο ΣΗΜΑ εκπέμπει και το ακουστικό και λογοτεχνικό του σύμβολο, που είναι ο Εθνικός Ύμνος.

Η Σημαία δεν είναι το έμβλημα-λάβαρο του τάδε συγκεκριμένου σχολείου. Δεν είναι ούτε έπαθλο, όπως κάκιστα ελέχθη δυστυχώς από υψηλά ισταμένους, ούτε «ένα κομμάτι πανί που το ράβει μια μοδίστρα», όπως θεωρήθηκε από καθηγητή ΑΕΙ, που δίδεται στις παρελάσεις σε κάθε αριστεύοντα αλλοδαπό μαθητή. Γι’ αυτόν προβλέπεται και δίδονται το αριστείο και το βραβείο και του αξίζει κάθε έπαινος.

Αλλά ας έλθουμε στο θέμα μας. Αφού λοιπόν δεν υπήρχαν το 2000, όπως προελέχθη, αυτές οι δύο προϋποθέσεις στον αλλοδαπό μαθητή Τσενάι, γιατί δημιουργήθηκε αυτός ο θόρυβος; Ένα παραλήρημα απόψεων είδε το φως της δημοσιότητας στις τηλεοράσεις, στα ραδιόφωνα και στον τύπο. Διαγκωνισμός στο ποιος θα υπερθεματίσει υπέρ του αλλοδαπού αριστούχου μαθητή.

Επιστρατεύεται, σκανδαλωδώς αλλοιωμένη, ρήσις του Ισοκράτη «’Έλληνες ΕΙΣΙΝ οι της Ελληνικής παιδείας μετέχοντες». Όμως ο Ισοκράτης δεν είπε ποτέ το ρήμα ΕΙΣΙΝ, αλλά το ρήμα ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ, και εννοούσε όχι από εμάς τους Έλληνες, αλλά από τους συμπατριώτες των σπουδαστών, που σπούδασαν στην Ελλάδα, οι οποίοι όταν επέστρεφαν στην πατρίδα τους και εδίδασκαν την Ελληνική γλώσσα, απεκαλούντο από τους συμπατριώτες των ΕΛΛΗΝΕΣ, όπως στη χώρα μας οι μαθητές αποκαλούν τους καθηγητές των ξένων γλωσσών: «ΑΓΓΛΟΣ», «ΓΑΛΛΟΣ», «ΑΓΓΛΙΔΑ», καίτοι είναι Έλληνες. Προς επιβεβαίωση ας δούμε την παράγραφο 50 του Πανηγυρικού του Ισοκράτη:

«…τοσούτον δ’ απολέλοιπεν η πόλις ημών περί το φρονείν και λέγειν τους άλλους ανθρώπους, ώσθ’ οι ταύτης μαθηταί, των άλλων διδάσκαλοι γεγόνασι, και το των Ελλήνων όνομα πεποίηκε, μηκέτι του γένους, αλλά της διανοίας δοκείν είναι, και μάλλον Έλληνας ΚΑΛΕΙΣΘΑΙ, τους της παιδεύσεως της ημετέρας ή της ΚΟΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ μετέχοντες».

Άγνοια; Λόγοι πολιτικοί, κομματικοί, κάποιας σκοπιμότητας; Ανεξήγητο. Ένα είναι βέβαιο:
Όλοι όσοι δημιούργησαν το θόρυβο τότε ΦΤΑΙΝΕ!

Πρώτα οι καθηγητές του συγκεκριμένου σχολείου, γιατί ως δημόσιοι υπάλληλοι δεν εφήρμοσαν την υπάρχουσα νομοθεσία.

Το Υπουργείο Παιδείας, γιατί δεν ήλεγξε τους υπαλλήλους του.
Η Κυβέρνηση, γιατί, αντί να επιλύσει άμεσα το θέμα στο επίπεδο του Διευθυντού του σχολείου, το άφησε να σέρνεται μακροχρόνια στην επικαιρότητα.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας! Με δεδομένο το σεβασμό στο αξίωμά του, ας μου επιτραπεί μια ελάχιστη ταπεινή διαμαρτυρία προς την εξοχότητά του.

Ο ίδιος έχει ορκισθεί να προστατεύει τους ισχύοντας νόμους και τις αποφάσεις της Πολιτείας.
Πώς λοιπόν, πριν καταργηθεί η τότε ισχύουσα Απόφαση, βγαίνει στην τηλεόραση και τάσσεται εναντίον της Αποφάσεως, προτρέποντας στην παραβίασή της;(!!) Ποιος του εισηγήθηκε να γίνει επίορκος; Επίορκος, ποιος; Ό Πρόεδρος της Δημοκρατίας;(!!!)

Παρ’ όλα αυτά η τηλεόραση μας παρουσιάζει τον ανήλικο αλλοδαπό μαθητή να μας λέει  ότι δεν θα είναι σημαιοφόρος «για να μη δημιουργηθεί ζήτημα»! Κι εγώ, ο έσχατος Έλληνας, εδώ στην εσχατιά της Ελλάδας, εισπράττω τη μεγαθυμία του αλλοδαπού μαθητή να κάνει (ναι,  μας κάνει σ’ όλη την Ελλάδα) την παραχώρηση να μην είναι σημαιοφόρος!

Έντρομη η Εκτελεστική Εξουσία ( που στην Ελλάδα είναι και Νομοθετική), ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ προ της παρελάσεως της 28ης Οκτωβρίου, δια του Υπουργού Παιδείας, αλλάζει το νομικό καθεστώς καταργώντας την προηγούμενη Απόφαση. Με τη νέα Απόφαση εξαλείφεται η δεύτερη προϋπόθεση. Σημαιοφόροι μπορεί να είναι πλέον και αλλοδαποί μαθητές, οι οποίοι φοιτούν τουλάχιστον δύο (2) χρόνια σε Ελληνικό Σχολείο.
Από τη στιγμή που είναι Απόφαση της Πολιτείας να εφαρμοσθεί. Μα, αντιδρούν οι κάτοικοι της περιοχής με καταλήψεις κλπ. Αδιάφορο.

Αγαπητό μου Ελληνικό κράτος είσαι υποχρεωμένο να εφαρμόζεις τους νόμους σου.
Δεν ανέχομαι εγώ, ο τελευταίος πολίτης αυτής της χώρας, να μου λέει ο αλλοδαπός μαθητής (2003) ότι και πάλι μου κάνει παραχώρηση να μην είναι σημαιοφόρος.

Αφού το νέο καθεστώς λέει ότι ο πρώτος μαθητής σηκώνει τη Σημαία, είναι υποχρέωσή του, μαζί με το δικαίωμα, να το κάνει. Και εσύ αγαπητό μου ελληνικό κράτος είσαι υποχρεωμένο να τηρήσεις τους νόμους σου. Να τον βάλεις σημαιοφόρο και, αν αρνηθεί, να τον τιμωρήσεις γιατί δε σήκωσε τη Σημαία.

Να τον βάλεις σημαιοφόρο και όποιος διαμαρτυρηθεί να του πεις να βγάλει το σκασμό!

Αυτό σου επιβάλλει η έννομη τάξη: «Να υπομένεις τον νόμο τον οποίο έθεσες ο ίδιος» (patere quam ipse fecisti legem). Αυτό σε δίδαξε ο πρόγονός σου ο Σωκράτης. Να εφαρμοσθεί ο νόμος, όποιον ΕΣΥ αποφάσισες να έχεις. Ας είχες μυαλό να φτιάχνεις σωστούς νόμους.

Μετά από αυτά τα ολίγα, εύλογα ανακύπτει το ερώτημα: Ποια ήταν η αιτία ( ratio) για να θέσει ο νομοθέτης στην πρώτη Απόφαση ως προϋπόθεση την Ελληνική Ιθαγένεια; Ήταν λάθος; Τι άλλαξε στα δεδομένα, στο μικρό χρονικό διάστημα μεταξύ των δύο Αποφάσεων, ώστε να αλλάξει γνώμη ο νομοθέτης; Το φαινόμενο με τους αλλοδαπούς μετανάστες ήταν περίπου το ίδιο.

Μήπως είναι καιρός να σκεφθούμε ότι η Νομοθετική και Εκτελεστική εξουσία πρέπει να είναι δύο διαφορετικές λειτουργίες;

Είναι σήμερα; Μήπως όλα έχουν συγκεντρωθεί στην Εκτελεστική εξουσία; Είναι καλό αυτό για τη χώρα;
Αγαπητοί μου Έλληνες νομοθέτες και σεις πεφωτισμένοι πανεπιστημιακοί και σεις που λέγεστε πνευματικοί ηγέτες και σεις πανίσχυροι δημοσιογράφοι, αν νομίζετε ότι καλά πάμε όπως πάμε…Άφερίμ!

Γιατί όμως εγώ αμφιβάλλω; Και γιατί νομίζω ότι και σεις αμφιβάλλετε ή μάλλον είστε βέβαιοι περί του αντιθέτου;

 Αθανάσιος Κοσσιώρης»

Αυτά έγραφα τότε.

Πού να φανταστώ ότι οι υπουργοί μας, εκτός από τον τίτλο του εξοχότατου, που δικαιολογεί το πρωτόκολλο για το αξίωμά τους, έχουν ως πολυτιμότερο όργανο του σώματός τους και το γόνατο, γιατί εκεί νομοθετούν!

Πού είσαι Παλαμά να φωνάξεις:
‘Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα
Ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,
Κούφιοι κι οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχειά σου γλώσσα
Των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι!’