“Νεανικές, Γυμνασιακές, αναμνήσεις του χθες  Δροσοσταλίδες του νου σήμερα” 1957 - 2017

Γράφει η Ελευθερία Μουρσελλά - Δράκου

Αγαπημένες μου συμμαθήτριες,

Οι δείκτες του ρολογιού της μνήμης μου κάνοντας άθελά μου ένα πισωγύρισμα αρκετών χρόνων... σταμάτησαν στο 1957.

Αφορμή σ’ αυτό το σημαδιακό σταμάτημα έδωσε η λιτή μα τόσο εκφραστική φωτογραφία του Απολυτηρίου μου από το Καζούλλειο Γυμνάσιο Θηλέων Ρόδου. Το σημερινό κοίταγμά του έγινε αιτία να δώσει άλλη πνοή στην καθημερινότητά μου.

Το θαμπό από δάκρυα βλέμμα μου μπόρεσε  μέσα από μια ασπρόμαυρη φωτογραφία ταλαιπωρημένη από το χρόνο να ζωντανέψει θύμησες και ν’ ανασύρει τις αναμνήσεις της τότε όμορφης και ξένοιαστης εφηβικής μας ζωής.

Όλες σας, μια - μια περνάτε μπροστά μου ντυμένες με τη μαύρη ποδιά, με το άσπρο γιακαδάκι που φορούσαμε καθημερινά και δεν ξεχώριζε η πλούσια από τη φτωχή, και πότε με τη στολή της παρέλασης, μπλε φούστα πλισσέ, άσπρη μπλούζα, μπλε μπερές και την μπλέ γραβάτα με το κεντημένο σήμα “Κ.Γ.Θ.Ρ.”, τα άσπρα παπούτσια “Ελβιέλα” και τις άσπρες κοντές κάλτσες, τα σοσόνια.

Το Κ.Γ.Θ.Ρ. σήμαινε Καζούλλειο Γυμνάσιο Θηλέων Ρόδου που εμείς το ερμηνεύαμε όπως θέλαμε. Τα αγόρια του Βενετοκλείου και της Εμπορικής Σχολής μας αποκαλούσαν “Κατσίκες Γυμνασμένες ή Γαμπρό Θέλω”.
Αλήθεια τι να πρωτοθυμηθώ;

Πόσο όμορφα ζήσαμε εκείνα τα αγνά νεανικά μας χρόνια! Η αθωότητα της νιότης, μας έκανε δυνατές και γεμάτες όρεξη να ξεκινήσουμε το ονειρεμένο ταξίδι της ζωής.

Κι αυτός ο γέρο Πλάτανος που κάθε άνοιξη με το σιγανό θρόισμα των φύλλων του δρόσιζε τις διψασμένες από ευγενικούς πόθους καρδιές μας. Αμέσως άρπαζε κάθε νεανικό μας αναστεναγμό και τον αγνό ερωτικό μας καημό και τον έπαιρνε μακριά για να μην μαθευτεί.

Αυτό το κτίριο που επιβλητικό και αρχοντικό σε πείσμα του χρόνου ορθώνεται και στολίζει την πόλη μας, παραμένει στην ψυχή μας ως “Μέγας Ναός”. Μέσα σ’ αυτό με πρωτεργάτες τους εξαίρετους καθηγητές και τις σπουδαίες καθηγήτριες που μας δίδαξαν και σφυρηλάτησαν το κορμί και την ψυχή μας και πήραμε τα απαραίτητα εφόδια για τη ζωής.

Ανάμεσα στο εκπαιδευτικό προσωπικό που με τόση ευλάβεια στεκόμαστε, δεν ξεχνάμε και δύο καλοκάγαθα πρόσωπα που μας αγάπησαν. Ήταν ο καλός και πάντα με το μέρος μας, ο επιστάτης  του σχολείου μας, ο κ. Ιπποκράτης. Δεν ξεχνάμε ακόμα και την καλή Ροδόπη που με το καροτσάκι της, το κυλικείο της τότε εποχής μας τροφοδοτούσε με το αζημίωτο φυστίκια, στραγάλια και άλλα στο χωνάκι το χάρτινο.

Για μας η αξία αυτού του κτιρίου δεν μετριέται μόνο από την υπέροχη νεοκλασσική αρχιτεκτονική του, αλλά απ’ ότι φώλιασε μέσα του και με την αύρα του μας δυνάμωσε.

Ευλογημένο Βενετόκλειο - Καζούλλειο.

Πολύτιμο δώρο ευγενών Ροδιτών που αγάπησαν με πάθος το νησί τους και έκαναν πράξη το όνειρο της ζωής τους. Ίδρυσαν

Εκπαιδευτικά Ιδρύματα όπως το “Καζούλλειο Παρθεναγωγείο”, την “Αστική Σχολή” και το “Βενετόκλειο” για να προσφέρουν παιδεία, σωστή μόρφωση στα παιδιά του νησιού τους. Τα ονόματα:  Βενετοκλήδες, Καζούλληδες και Δρακίδηδες και όσοι προσέφεραν σ’ αυτό τον ευλογημένο τόπο, πρέπει να τιμούνται και να αποτελούν φωτεινά παραδείγματα προσφοράς στις επερχόμενες γενιές.

Σπουδαίοι επιστήμονες, άνδρες και γυναίκες προσέφεραν και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους καθώς και απλοί άνθρωποι που αξιώθηκαν να φοιτήσουν σ’ αυτά τα σχολεία, στον τόπο τους, στα ευλογημένα Δωδεκάνησα.

Βενετόκλειο - Καζούλλειο.

Στο αντίκρυσμά σου ζωντανεύει η Ρόδος που ζήσαμε, τότε που ήταν όμορφη, αγνή και αφτιασίδωτη και ο αγέρας που αναπνέαμε ήταν πέρα για πέρα καθαρός.

Τώρα που η εποχή εκείνη σιγά - σιγά γλιστράει στο ποτάμι της λήθης και χάνεται εμείς θα κρατάμε σαν ιερό φυλαχτό τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε, με τις εκδρομές, τις παρελάσεις, τις ωραίες θεατρικές παραστάσεις, τις σχολικές γιορτές και τις όμορφες μοναδικές ανεπανάληπτες γυμναστικές επιδείξεις, τους τοπικούς χορούς και τα αγωνίσματα. Στις υπερθεαματικές επιδείξεις έπαιρναν μέρος και όλα τα γυμνάσια Βενετόκλειο - Εμπορική Σχολή και Οικοκυρική.

Ευχόμαστε στα νέα παιδιά που τώρα αγκαλιάζει κάποτε να νιώθουν ανάλογα αισθήματα, γι’ αυτό το πνευματικό στολίδι του νησιού μας.

Να ζήσουν και να χαρούν τη μοναδική, ανεπανάληπτη δροσιά της νιότης τους και να πάρουν τα πνευματικά εφόδια τα απαραίτητα εργαλεία για τη δική τους ευτυχία.

Οι αναμνήσεις από τα γυμνασιακά και εφηβικά τους χρόνια και τα χρόνια του Λυκείου, ας γίνουν το δυνατό αξεθύμαστο άρωμα που θα τα συνοδεύει σ’ όλη την ευλογημένη από το Θεό ζωή τους.

Υ.Γ. Στις αγαπημένες μου συμμαθήτριες και σε κάθε απόφοιτο του τότε Καζουλλείου Γυμνασίου, εύχομαι ότι καλύτερο στη ζωή τους.

Καλό μήνα”.