Εναλλακτική λύση για τους Σημαιοφόρους

Επειδή δυστυχώς το πολυσυζητημένο θέμα των "σημαιοφόρων" συνεχίζεται με συνεχώς αυξανόμενη ένταση και με απρεπείς χαρακτηρισμούς και απαράδεκτη συμπεριφορά (λες και λύσαμε πια όλα τα άλλα προβλήματα), που έχουν ως συνέπεια τη δημιουργία σύγχυσης, αντιπαλότητας και διχαστικών τάσεων στο λαό της πανένδοξης Πατρίδας μας.

Επειδή για το θέμα τούτο από το 2000 και μεταγενέστερα που αυξήθηκαν οι αλλοδαποί στη χώρα μας, οι μισοί Έλληνες έχουν χαρακτηριστεί ως "ρατσιστές" και οι άλλοι μισοί ως "μοντέρνοι, Ευρωπαίοι συγχρονιστές", μέχρι σημείου να κονταροχτυπούνται στα τηλεοπτικά παράθυρα οι πολιτικοί και οι δασκαλοπατέρες , δημιουργώντας στον υπόλοιπο κόσμο, πάθη, εχθρότητες, ακόμη και ξυλοδαρμούς, στα κέντρα διασκέδασης....

Κι επειδή η σημαία , μετά το "Σταυρό" είναι το Εθνικό μας Σύμβολο, χάρη του οποίου έγιναν όλοι οι Εθνικοί αγώνες..

Αυτό το Ιερό πανί που σκεπάζει τα φέρετρα των ηρώων κι εκείνων που πρόσφεραν τη ζωή τους για τη γλυκιά πατρίδα, που οι στρατιώτες μας ορκίζονται να την υπερασπίζονται μέχρι τελευταία ρανίδας τους, δεν μπορεί να γίνεται σήμερα η εστία διχασμού του Ελληνικού λαού ή ακόμη το χειρότερο να καίγεται και να χαρακτηρίζεται, και από μορφωμένους "ένα κομμάτι πανί που ράβεται από μια μοδίστρα", γιατί αν εμείς αδιαφορούμε, σίγουρα θα σηκωθούν οι ήρωες και ο Παλαμάς θα ξεφωνίσει και πάλι "Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα...

Ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι..."

Για τους λόγους αυτούς, ως πνευματικός στρατοκόπος και ταπεινός λειτουργός της Παιδείας, αποφάσισα να προτείνω στους σοφούς μας, μέχρι να αποφασίσουν αυτοί για την Ελλάδα, την παρακάτω εναλλακτική λύση. Στις παρελάσεις (αν δεν κοπούν κι αυτές) όπου συμμετέχουν περισσότερα του ενός σχολείου, να προηγείται και να κλείνει την παρέλαση η Ελληνική Σημαία, μεγάλων διαστάσεων , υποβασταζόμενη από μαθητές και μαθήτριες του σχολείου που θα φέρουν Εθνικές και τοπικές ενδυμασίες.

Πίσω από αυτή τη Σημαία θα ακολουθεί ο αριστούχος μαθητής, η ο οποίος αντί σημαίας να κρατά το λάβαρο με το έμβλημα και τον τίτλο του σχολείου του. Έτσι με τον τρόπο αυτό, ο μαθητής (πρώην σημαιοφόρος), θα κρατά το λάβαρο του σχολείου, ανεξάρτητα αν είναι Έλληνας, ή έχει οποιανδήποτε άλλη Εθνικότητα.

Και για να ικανοποιήσουμε την επιθυμία των μνηστήρων της "κλήρωσης" (λες και η Σημαία είναι λαχνός), μπορεί να λάβει χώρα η κλήρωση στην περίπτωση που οι αριστούχοι είναι πολλοί, οπότε αυτός που θα κληρωθεί θα κρατεί το λάβαρο του σχολείου. Διαφορετικά αν συνεχίζουμε να μαλώνουμε για θέματα της Θρησκείας και της Πατρίδας, αντί να ενώσουμε τα χέρια για να κάνουμε την Πατρίδα μας το σταυροδρόμι του πολιτισμού, όπως ήταν κάποτε, σίγουρα, εμείς οι σημερινοί Έλληνες είμαστε για κλάματα!!!!!!

Θεόδωρος Παπανδρέου
Εκπαιδευτικός- Συγγραφέας – Επίτιμος Σχολικός Σύμβουλος