Όμηρος των δημοσίων υπαλλήλων

Η άρνηση των δημοσίων υπαλλήλων, των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης, ακόμη και μερίδας πανεπιστημιακών να δεχθούν την ουσιαστική αξιολόγηση αποδεικνύει περίτρανα ότι η χώρα παραμένει όμηρος ενός δημόσιου τομέα και μίας νοοτροπίας που ουσιαστικά δεν άλλαξαν τα 200 χρόνια κρατικής λειτουργίας.

Το πνεύμα της κυβέρνησης Συρανέλ, που υποθάλπει την ισοπέδωση προς τα κάτω και δεν θέλει να ξεχωρίζει κανείς και πουθενά, άρα στοχεύει στη δημιουργία μιας κοινωνίας σαν κουρεμένο γρασίδι, βοηθάει ώστε η συγκεκριμένη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία να εξαπλώνεται στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο και γενικά παντού.

Η άρνηση των δημοσίων υπαλλήλων, με πρώτους και καλύτερους τους προϊσταμένους τους, να μπουν στη διαδικασία της αξιολόγησης είχε εκ των προτέρων εξασφαλισμένη την επιτυχία, αφού η αρμόδια υπουργός Ολγα Γεροβασίλη είχε υποσχεθεί... γενική αμνηστία στους απείθαρχους.
Το ερώτημα «και τώρα τι γίνεται, που πάμε;» είναι φυσικά περιττό.

Η χώρα θα συνεχίσει να είναι όμηρος των δημοσίων υπαλλήλων και των πάσης φύσεως «μπαχαλάκηδων», επομένως θα εξακολουθεί να «σούρνεται» παρά τις δήθεν εκκλήσεις του Αλ. Τσίπρα σε ξένες κυβερνήσεις για επενδύσεις. Λες και στη σημερινή εποχή οι ιδιώτες επενδυτές παίρνουν εντολές από τις κυβερνήσεις για να επενδύσουν. Ιδιαίτερα σε μία σχεδόν «αποτυχημένη χώρα».

(Από άρθρο του Αγγ. Στάγκου στην Καθημερινή)