Όταν το αυγουστιάτικο  φεγγάρι υποκλίθηκε  στο Ρωμαϊκό Ωδείο Ρόδου

Γράφει ο αρχιτέκτονας
Αγαπητός Ξάνθης

Σε μια μαγευτική βραδιά με το ολόγιομο φεγγάρι του Αυγούστου να παίζει κρυφτό, δόθηκε μια θαυμάσια παράσταση από το Διεθνές Κέντρο Συγγραφέων και Μεταφραστών Ρόδου του ΔΟΠΑΡ στο Ρωμαϊκό Ωδείο Ρόδου στο Μόντε Σμιθ με την αρωγή της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δωδ/σου για να εορταστεί η θερινή πανσέληνος στην πόλη μας.

Το υπουργείο Πολιτισμού, τιμώντας την ημέρα, αποφάσισε να ανοίξει τους 115 αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία και μουσεία για να μπορεί το κοινό να απολαύσει το μοναδικό αυγουστιάτικο φεγγάρι.  

Η Ρόδος πρωτοτύπησε  και έδωσε μια παράσταση μέσα σε όλες τις άλλες με τίτλο «Στ’ Αυγούστου το φεγγάρι έναν καιρό…».
Αυτό το ωραίο παραμύθι ξετυλίχθηκε μπροστά σε ευρύ κοινό μεταξύ μουσικής και τραγουδιού,  αφήγησης και τέχνης. Συνδυασμοί εκπληκτικοί που πραγματικά χρωμάτιζαν την παλέτα του φεγγαριού από ασήμι και κρίνα, από αίσθηση και έρωτα.
Η συντονίστρια της εκδήλωσης Νάνσυ Τρυποσκούφη απέδωσε έξοχα το ρόλο της κρατώντας τον κόσμο σε ψυχαγωγική ανάταση.

Όμως όλο το πρόγραμμα, το οποίο ήταν αφιερωμένο στο φεγγάρι, από έργα Ελλήνων και ξένων λογοτεχνών, που πλαισιωνόταν από ένα μουσικό πρόγραμμα Ελλήνων συνθετών απεδόθη άριστα.
Συμμετείχαν οι  έξοχοι Γιάννης Γιακουμάκης (κιθάρα) και η Βιργινία Πρέκα (τραγούδι) καθώς και οι συνοδοί στην ανάγνωση κειμένων και ποιημάτων, οι Ελευθερία Μπινίκου, Μαρία Σπανού, Πάνος Δρακόπουλος, Αργύρης Κόσκορος, ο φιλοξενούμενος του Κέντρου John O’Brennan και τα μικρά παιδιά  για μια στροφή από ποίημα, οι Αναστασία Καμπουράκη και Μαρία-Αγγελική Γερακιού.

Η επίκληση του Δημάρχου προς την παρευρεθείσα υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, κ. Λυδία Κονιόρδου για τη ξεχωριστή τιμή η οποία απέδωσε να επιλέξει η Υπουργός να περάσει την βραδιά στη Ρόδο, προσέφερε μια άλλη πινελιά στο κρυφτούλι που επίμονα το φεγγάρι έπαιζε με το μνημείο.  
Αλλά παρά το κυνηγητό με τα σύννεφα, το αυγουστιάτικο φεγγάρι διάλεξε την πανηγυρική του εμφάνιση στο τέλος της εκδήλωσης για να υπογραμμίσει την ύψιστη σημασία που έχει στην καρδιά μας.

---Ήταν το φεγγάρι που κρύβει τις ατέλειες και παρουσιάζει το ασημένιο χρώμα του.
Και όπως έλεγε σε μια στροφή ο Γιάννης Ρίτσος στην «σονάτα του σεληνόφωτος»:    
«Άφησε με ν’ αρθώ μαζί σου
Τι φεγγάρι απόψε!!

Είναι καλό το φεγγάρι –δεν θα φαίνεται που άσπρισαν τα μαλλιά μου
Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου.
Δεν θα καταλάβεις»
Σαν ευχαριστίες για όλο το concept και στους συντελεστές της εκδήλωσης επιθυμώ να δωροθετήσω και εγώ το δικό μου νόημα του αυγουστιάτικου φεγγαριού που τόσο ξεχωριστά απολαύαμε:   
---Είναι το φεγγάρι της αγάπης και της απόστασης,
είναι το φεγγάρι της πληρότητας και του κενού,
είναι το φεγγάρι από τις θύμισες και τα ξεχάσματα,
είναι το φεγγάρι που ανήκει σε όλο το σύμπαν και σε καθένα ξεχωριστά.   
---Είναι το φεγγάρι που απλώνει παντού για όλο το καλοκαίρι, γεμίζει καρδιές και αισθήματα, παγώνει  το φθόνο και το μίσος, ζεσταίνει το πρόσωπο.

Υ.Γ. Ευχαριστώ τον κ. Καϊμενάκη για την παροχή της φωτογραφίας.