Δημόσιες αυταπάτες

Γράφει ο Αντώνης Ν. Βενέτης

Kύριε διευθυντά,
Οι ομοιότητες του καταστροφικού ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 με τη συμπεριφορά του ΣΥΡΙΖΑ κατά την προεκλογική περίοδο και το πρώτο εξάμηνο του 2015, εντυπωσιάζουν.

Έτσι η οίηση και η αλαζονεία που χαρακτήριζαν την Ελλάδα του 1897, ότι ο πόλεμος με την πανίσχυρη τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία θα μπορούσε να την οδηγήσει ακόμα και στην… κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, οδήγησε –αντίθετα– τη χώρα σε μια επονείδιστη ήττα.

Γράφει ο Ιωσήφ Κασσεσιάν σ’ ένα σχετικό κείμενό του, το 1997: «… η Ελλάδα προσέφυγε ως ικέτης στην Ευρώπη προκειμένου να διασώσει την ίδια την ύπαρξή της» και επικαλείται, για τον πόλεμο του 1897, τα λόγια ενός Γερμανού επιτελικού αξιωματικού, ο οποίος παρατηρούσε: «Το ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να υπάρχει, θα το οφείλει στην καλή θέληση των Ευρωπαϊκών δυνάμεων, τις οποίες οι κυβερνήσεις της περιφρονούσαν για τόσο καιρό».

Και ο Αμερικανός δημοσιογράφος Πάλμερ, ο οποίος παρακολούθησε τον πόλεμο του 1897, έγραφε: «Στην πολύχρονη και πολυποίκιλη πείρα μου δεν συνάντησα ποτέ άλλον λαό, που δημόσιες υποθέσεις του να διεκπεραιώνονται στη βάση μιας συστηματικής αυταπάτης…»

Έτσι η πλειονότητα του λαού το 1897 απαιτούσε, με μεγάλες διαδηλώσεις, την εισβολή του Ελληνικού Στρατού στα οθωμανικά εδάφη, κραυγάζοντας «Ζήτω ο πόλεμος». Επίσης η πλειονότητα στο δημοψήφισμα του 2015, απαιτούσε κατ’ ουσίαν την αποχώρηση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για να πάμε, κατά την έκφραση του πρωθυπουργού, σε άλλους… γαλαξίες.