Το ελληνικό καλοκαίρι

Τ​​ο ελληνικό καλοκαίρι σαγηνεύει. Δεν είναι μονάχα ο ήλιος, τα χρώματα και οι παρέες που βρίσκονται έπειτα από καιρό. Ούτε τα απρόσμενα γλέντια και τα προγραμματισμένα πανηγύρια. Για όσους ζουν σε αυτόν τον τόπο είναι μια τεράστια βαλβίδα ασφαλείας. Ακόμη και ο πιο κατατρεγμένος, φτωχοποιημένος Ελληνας βρίσκει τον τρόπο να πάρει ανάσες.

Δεν χρειάζεται πολλά άλλωστε για να το κάνει. Ενας φιλοσοφημένος φίλος μου λέει συχνά πως αν είχαμε περάσει ό,τι έχουμε περάσει τα τελευταία χρόνια και ζούσαμε σε μια βόρεια χώρα, θα είχαμε αποσυρθεί όλοι μαζί σε κάποια μεγάλη ψυχιατρική κλινική. Ο ήλιος, οι χαλαρές παρέες και τα καλοκαιρινά γλέντια σβήνουν και συγχωρούν πολλά.
Μη φοβάστε, δεν έχω ακόμη προσχωρήσει στην άποψη ότι μας ζηλεύουν οι ξένοι και γι’ αυτό κατασκεύασαν τα μνημόνια, για να μας εκδικηθούν ή να μας πάρουν τον ήλιο και τη θάλασσα. Εχει πολλή ζέστη, αλλά όχι τόση...

(Από άρθρο του Αλέξη Παπαχελά στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)