Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει

Tου Χ. Βουτυράκη
h_vout@yahoo.gr

Τέλος καλό, όλα καλά με το νερό του φράγματος Γαδουρά.

Το νερό είναι στη διάθεση της Ρόδου πια και όλοι είναι ευχαριστημένοι, τόσο το καταναλωτικό κοινό που έχει στη διάθεσή του αυτό το πολύτιμο αγαθό, όσο και η περιφέρεια νότιου Αιγαίου που μόχθησε πραγματοποιώντας το έργο με επιτυχία τεχνική και χρονική, όσο και ο Δήμος Ρόδου που κατά την γνώμη μου άδικα δέχθηκε την δυσαρέσκεια όλων, ενώ ήταν ο τελευταίος τροχός στην άμαξα αυτής της υπόθεσης.

 Όλα καλά λοιπόν… αλλά. Έμεινε ένα τεράστιο αλλά. H πλειοψηφία της Ροδιακής κοινωνίας όπως κι εγώ δεν καταλάβαμε ποιά τελικά ήταν  η αιτία για την ομηρία της  και των τουριστών, για την έλλειψη του βασικού αγαθού της ζωής του νερού, ενώ αυτό υπήρχε αποθηκευμένο στο Φράγμα Γαδουρά. Ή ο καθένας κατάλαβε ότι ήθελε. Αυτό είναι αδιανόητο αλλά κάποια εξήγηση θα υπάρχει, κάτι που δεν λέγεται αλλά όμως  πολλοί θα το σκέπτονται.

Κοινός επίσης είναι ο φόβος ότι αφού συνέβη μια φορά το πρόβλημα ίσως μπορεί να ξανασυμβεί. Οι αρμόδιοι, Περιφέρεια και Δήμος με τις ενημερώσεις  και τους διαπληκτισμούς τους   δεν είπαν ξεκάθαρα πως δημιουργήθηκε το πρόβλημα.  Μπέρδεψαν περισσότερο τον κόσμο που υπέφερε και από την έλλειψη του νερού γιατί κάποιος κρατούσε κλειστές τις βάνες, εμποδίζοντας το νερό να φτάσει στις δεξαμενές τις ΔΕΥΑΡ.

Άκρη εμείς οι κορακιασμένοι ιθαγενείς και τουρίστες δεν βρήκαμε. Ο υποφαινόμενος συνταξιούχος  ιθαγενής μηχανολόγος, στηριζόμενος στην μακρόχρονη εμπειρία μου τόσο σαν επιβλέπων μεγάλων έργων της ΔΕΗ για την παραγωγή ενός άλλου κοινωνικού αγαθού σαν το νερό, του ηλεκτρικού  ρεύματος, όσο και σαν εργολάβος Ηλεκτρομηχανολογικών έργων αργότερα, είπα να μην αφήσω το θέμα αυτό χωρίς να εκφράσω την γνώμη μου πέραν και εκτός πολιτικών και προσωπικών σκοπιμοτήτων. Να καταλάβω δηλαδή αν μπορούσα , τι συνέβη  τελικά και κοράκιασα. Ας πάρουμε τις ενέργειες που έγιναν με την σειρά μήπως δούμε κάποιο φώς.

Η Περιφέρεια δημοπρατεί το έργο του Γαδουρά και  αναλαμβάνει να το κατασκευάσει  η εργοληπτική εταιρεία ΑΕΓΕΚ με μετοχικό κεφάλαιο 20% ΑΕΓΕΚ και 80% ΑΚΤΩΡ (Μπόμπολας).

Η κατασκευή του έργου γίνεται σύμφωνα με την σύμβαση η οποία προβλέπει μετά την αποπεράτωση μόνο δοκιμαστική λειτουργία για την επιβεβαίωση της καλής λειτουργίας του έργου και ο εργολάβος παραδίδει το έργο κλείνοντας τις βάνες παροχής νερού στο δίκτυο. Έχοντας εκτελέσει όλες τις συμβατικές του υποχρεώσεις παραδίδει το έργο γνωρίζοντας όμως όπως κάθε εργολάβος που σέβεται τον εαυτό του, ότι ο εργοδότης (Νομαρχία) έχει πρόβλημα γιατί ουδείς εκτός από τον εργολάβο δεν γνωρίζει την λειτουργία και συντήρηση του Φράγματος που κατασκέυασε, άρα έχει μια θαυμάσια ευκαιρία να κερδίσει χρήματα.

Εδώ εντοπίζω το πρόβλημα που δεν θα υπήρχε αν όπως συμβαίνει με όλες τις συμβάσεις  μεγάλων έργων,  η σύμβαση του φράγματος προέβλεπε τα εξής 3 τελευταία βήματα για την παράδοση του

1. Δοκιμαστική λειτουργία εύλογου χρόνου του έργου από τον εργολάβο με προσωπικό του εργολάβου και ευθύνη του εργολάβου (Αυτό προβλέπονταν και έγινε)

2. Ημιεμπορική λειτουργία εύλογου χρόνου του έργου με ευθύνη του εργολάβου και προσωπικό του κυρίου του έργου (ΔΕΥΑΡ) το οποίο προσωπικό εκπαιδεύεται ταυτόχρονα στην λειτουργία και συντήρηση του έργου (αυτό κακώς δεν προβλεπόταν( ;) και  δεν έγινε.  ) και

3. Εμπορική λειτουργία του έργου  με ευθύνη του κυρίου του έργου (Περιφέρεια) και προσωπικό του κυρίου του έργου (ΔΕΥΑΡ) με την εποπτεία για εύλογο χρόνο εξουσιοδοτημένου τεχνικού του Εργολάβου. (Ούτε αυτό κακώς δεν προβλέπονταν ( ;) και δεν έγινε.)  

Η μη συμβατική πρόβλεψη των 2, και 3, δημιούργησε:
Την ανάγκη προκήρυξης νέου διαγωνισμού  για την λειτουργία και συντήρηση του Φράγματος. Την ανάδειξη του ιδίων συμφερόντων  εργολάβου κατασκευής και εκμετάλλευσης του φράγματος ,ΑΕΓΕΚ- ΑΚΤΩΡ- (Μπόμπολας.)  Την καθυστέρηση υδροδότησης της Ρόδου.  Την επιβάρυνση των καταναλωτών με 7.421.133,60 Ευρώ σε 5 χρόνια. Συν την δαπάνη της ηλεκτρικής ενέργειας για την λειτουργία του φράγματος συν την αξία των βλαβών.

Την ιδιωτικοποίηση του κοινωνικού αγαθού του νερού αφού  κάθε κυβικό νερού επιβαρύνεται κατά 0,06 Ευρώ κατά την σύμβαση ή 0,6 Ευρώ κατά τους υπολογισμούς του Δήμου.

Την πιθανότητα ο εργολάβος να επαναλάβει στο μέλλον την διακοπή του νερού νόμιμα πάντα εφόσον κρίνει ότι βλάπτεται το συμφέρον του.

Την χρησιμοποίηση χωρίς αμοιβή των υπηρεσιών του Δήμου για είσπραξη της αμοιβής του εργολάβου..
Την δημιουργία αναίτιας σύγκρουσης των δύο θεσμών τοπικής αυτοδιοίκησης από την οποία βγήκαν τραυματισμένοι και οι δύο στην συνείδηση των πολιτών και ιδιαίτερα ο Δήμος που η μόνη ευθύνη που είχε ήταν να παραλάβει στις δεξαμενές του το νερό που θα του έδιναν σε κατάσταση κατάλληλο για πόση.. 

Η υπευθυνότητα του Δήμου φάνηκε έως την τελευταία στιγμή όταν αρνήθηκε να τροφοδοτήσει τα δίκτυα χωρίς να είναι βέβαιος 100% ότι το νερό που θα έβαζε στις δεξαμενές της ΔΕΥΑΡ θα ήταν κατάλληλο για πόση παρά την εξαιρετική πίεση της κατάστασης. Παρεμπιπτόντως, πρόσφατα η εταιρεία ΑΚΤΩΡ κηρύχτηκε έκπτωτος για την καθυστέρηση του έργου κατασκευής του φράγματος Αποσελέμη Κρήτης που θα τροφοδοτούσε με νερό το Ηράκλειο και τον Άγιο Νικόλαο.

Ελπίζω ότι όσον αφορά εμένα και κατά την γνώμη μου,  ξεκαθάρισα την θολούρα που μου δημιούργησαν τα δημοσιεύματα σε όλη την διάρκεια του κορακιάσματος, Έυχομαι κατά την διάρκεια της πενταετούς διαχείρισης του φράγματος από τον ίδιο εργολάβο κατασκευής, να εκπαιδευτεί το προσωπικό της ΔΕΥΑΡ ώστε να μην ανανεωθεί η σύμβαση με αυτόν ή άλλο εργολάβο και να σταματήσει η άδικη καταβολή κι αυτού του χαρατσιού στο νερό που πίνομε. Δυστυχώς μόνο ο αέρας μας έμεινε χωρίς χαράτσι προς το παρόν..