Ο Κολοσσός της Ρόδου μπορεί να είναι και  κέντρο διεθνούς Πανεπιστημίου και Ακαδημίας

Του  Γεωργίου Β.  Παπαγεωργίου

Όσοι είμαστε οπαδοί και λάτρεις -νομίζω όλοι οι Ροδίτες- της ιδέας της αναπαράστασης της κατασκευής του Κολοσσού της Ρόδου, μνημείου πραγματικής παγκόσμιας κληρονομιάς, δεν θα πάψουμε να ελπίζουμε, να ονειρευόμαστε, να προτείνουμε διάφορες λύσεις, έστω και αν αυτές μπορεί να υποστούν όποια κριτική, αφού για μας είναι καλοδεχούμενη, εξ’ άλλου δεν είμαστε καθόλου ειδήμονες, αλλά είναι οι γνώστες, ιστορικοί, πνευματικοί επιστήμονες της Ρόδου, αλλά και μηχανικοί και αρχιτέκτονες, λαμπρά ονόματα της τοπικής μας κοινωνίας.

Είχα την τύχη στα νειάτα μου να επισκεφθώ το άγαλμα της Ελευθερίας που βρίσκεται σε ένα μικρό νησάκι-βράχο στα όρια της πόλεως της Νέας Υόρκης (Long Islands), και ενθυμούμαι καλώς ότι, το τεράστιο αυτό άγαλμα ήτο τοποθετημένο πάνω σε μια μεγάλη βάση, σωστό κτίριο με διάφορες λειτουργικές δράσεις  έτσι που σήμερα να μου δίδει το δικαίωμα, δειλά και διακριτικά να πω και να γράψω, ναι και ο Κολοσσός της Ρόδου μπορεί να έχει σαν βάση ένα κτιριακό συγκρότημα, ίδιο, σωστό Πανεπιστήμιο κέντρο διεθνών Πανεπιστημίων και Ακαδημίας όπου θα καλλιεργούνται κυρίως οι ανθρωπιστικές επιστήμες και βέβαια δεν είναι ανάγκη να είναι τεραστίων διαστάσεων αφού οι διδασκαλίες μπορεί να γίνονται και στην ύπαιθρο, χώρους μνηεμία, όπως Αρχαίο Θέατρο Ρόδου,  στο αρχαίο γήπεδο, στην Ακρόπολη της Ρόδου και Λίνδου, στα Μουσεία, στο κτίριο των Ιπποτών, στα αίθρια, κατά τα πρότυπα διδασκαλίας του Σωκράτη, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη.

Αγαπητέ μου και εντιμότατε δήμαρχε της Ρόδου, που φέρεις ένα σπουδαίο τίτλο-αξίωμα, είναι ευκαιρία, μπορείς και πρέπει να γράψεις την δική σου μοναδική ιστορία, γι’ αυτό χωρίς καθυστερήσεις οφείλεις να προωθήσεις μια τέτοια ιδέα που θα έχει την παγκόσμια διεθνή στήριξη, ένα σημαντικό έργο υποδομής δισδιάστατο και Κολλοσός της Ρόδου, και Κέντρο Διεθνούς Πανεπιστημίου και Ακαδημίας, ενός Διεθνούς Πανεπιστημίου με την έννοια της έρευνας, μιας Ακαδημίας όπου θα είναι το Κέντρο Ακτινοβολίας των ανθρωπιστικών ιδεών, τέχνης, έρευνας και επιστημών μοναδικό στα Βαλκάνια και σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Τις προτάσεις αυτές σαν σκέψεις κατέθεσε σε ομιλία του το 2005 στο Εθνικό Θέατρο Ρόδου ο αείμνηστος καθηγητής οικονομολόγος Αδαμάντιος Πεπελάσης με αφορμή την βράβευση της κ. Μοσχή ως η “Γυναίκα της Ευρώπης” όπως εύστοχα αναφέρει σε κείμενό του ο εκλεκτός μας κ. Κυριάκος Φίνας πρώην διευθυντής του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου και κοινοτάρχης Λίνδου που δημοσιεύεται μεταξύ άλλων σημαντικών σημείων, στην εφημερίδα “Ροδιακή” της Κυριακής 21/5/2017 και που βέβαια μου έδωσε το έναυσμα, την ευκαιρία, να σκεφτώ, να προβληματιστώ και με ταπεινότητα να απευθυνθώ  στον καθ’ ύλην αρμόδιο δήμαρχο Ρόδου και δι’ αυτού σε ολόκληρη τη ροδιακή κοινωνία.

Το ενδιαφέρον για τον Κολοσσό της Ρόδου ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα και όρια της επικρατείας μας κι αν αυτό συνδυαστεί με ένα Διεθνές Κέντρο Πανεπιστημίου και Ακαδημίας ανθρωπιστικών επιστημών μαζί με την αναπαράσταση του Κολοσσού της Ρόδου τότε είναι βέβαιον ότι το ενδιαφέρον και η βοήθεια γενικώς θα είναι πολύ μεγάλη αλλά και η χρηματοδότηση του έργου, επωφελής και εύκολη αλλά και για τη Ρόδο, το μεγαλύτερο έργο υποδομής, σύγχρονα που θα κατασκευασθεί στη Ρόδο, και θα φωτίζει όλη την Μεσόγειο και το Ελληνικό Αιγαίο Πέλαγος. Γρηγορείτε.