Η μεθυστική  καρέκλα  της εξουσίας

Του Γεωργίου Β. Παπαγεωργίου

Τι σημασία έχει αν η κοινωνία και ο κόσμος υποφέρει χωρίς εργασία, χωρίς σωστό σύστημα υγείας αλλά και παιδείας με συνεχείς, παράξενες και ανεκδιήγητες αλλαγές, χωρίς κοινωνικό σύστημα που αναγκάζει ΟΛΕΣ τις οργανωμένες συνδικαλιστικές ομάδες σε συνεχείς διαμαρτυρίες χωρίς προοπτική με συνεχή σκληρά μέτρα, το πολιτικό σύστημα της χώρας μας, αδιαφορεί συστηματικά, αντέχει στις πιέσεις.

Είναι σωστό, που θα πρέπει και συνταγματικά να κατοχυρωθεί, ότι η κάθε εκλεγμένη κυβέρνηση, η εκλεκτή του λαού μας οφείλει και πρέπει να εξαντλεί την τετραετία της και στη συνέχεια να κρίνεται για τα πεπραγμένα της, όπως ηθικό και έντιμο είναι να εφαρμόζει το εξαγγελθέν προ των εκλογών πρόγραμμά της, όπως το υποσχέθηκε χωρίς αλλαγές, παλινωδίες και παραπλανήσεις, οφείλει και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εξαπατά το λαό.

Όταν μια κυβέρνηση αντιμετωπίζει ανυπέρβλητα προβλήματα τα οποία δεν μπορεί ή δύσκολα αντιμετωπίζει σε καθημερινή βάση, που επηρεάζουν τη ζωή των πολιτών, που καθιστούν τη ζωή δύσκολη και όταν η Βουλή δέχεται ή ανέχεται την ψήφιση μιας σειράς Νόμων με βάρη, που επωμίζεται ξαφνικά ο λαός, τότε οφείλει η Βουλή και ο κάθε βουλευτής να λειτουργήσει με προσωπικό αίσθημα ευθύνης.

Δυστυχώς όλες οι κοινωνικές ομάδες και όλος ο λαός ανεξαρτήτως πολιτικών ιδεολογιών, αντιλαμβάνεται ότι το πολιτικό σύστημα δείχνει να αντιλαμβάνεται ελάχιστα τα όσα δυσάρεστα συμβαίνουν, αφού αυτό κινείται μέσα στο δικό του κλίμα, εξασφαλίζοντας ικανοποιητική βουλευτική αποζημίωση, ειδική φορολόγηση, χωρίς στέρηση κανενός προνομίου ή κεκτημένου, μάλλον ζουν στον δικό τους φανταστικό κόσμο των αερολογιών, με μόνο στόχο την αφαίμαξη του πολίτη με μιας σειράς επώδυνων μέτρων για να σωθεί λένε η χώρα, ή να ανορθωθεί οικονομικά, μακάρι.

Πάντως τα φαινόμενα απατούν, οι ελπίδες καθημερινά περιορίζονται, τα βάρη αυξάνονται και η διαφαινόμενη ανάκαμψη μάλλον χάθηκε οριστικά, αυτό όμως δεν ενοχλεί το πολιτικό σύστημα που θέλει να εξαντλήσει την τετραετία για να μας σώσει, αν βέβαια στο τέλος αυτής θα υπάρχουμε.

Το βέβαιο όμως είναι ότι στο τέλος θα σώσει μόνο τα δικά του αποκλειστικά προσωπικά συμφέροντα. Ο λαός... ας κουρεύεται!!!