Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως περαστική καταιγίδα

Του Αργυρού Ν. Αργυρού

Πέρασαν ήδη 10 έτη περίπου σκληρής και αδιάκοπης δοκιμασίας την οποία υπέστη ο ελληνικός λαός σε ότι αφορά την παραμονή του στο Ευρωπαϊκό Καπιταλιστικό σύστημα ενός πραγματικού οργανωμένου σχεδίου των Ευρωπαϊκών κρατών που ηγούνται αυτής της αποστολής,  ας μου επιτραπεί η έκφρασις όπου εκ του αποτελέσματός του ήτανε οι σαρωτικές αλλαγές ή όντως εξαθλιωτική κατάσταση που υπέστη ο ελληνικός λαός,  δείγματα γραφής ο χρονικός αυτός ορίζοντας όπου τα στίγματα υποδεικνύουν την όλη κατάσταση.

Πράγματι οφείλω να ομολογήσω ότι η δήθεν παραμονή μας στο ευρωπαϊκό σύστημα πέρασε διά πυρός και σιδήρου,  διότι όντως ο καπιταλισμός είναι οργανωμένος σε απειλή και σε διαλύει, αυτές οι λέξεις ήταν ικανές να προσδώσουν την παθογένεια του ελληνικού λαού όπου απαθής θα έλεγα δεν αμύνθη παρά ήτανε αποδέκτης της δήθεν καταστροφολογίας από αυτούς για τυχόν φυγή μας.

Ο στόχος επιτεύχθηκε. Ο λαός σε αυτά τα πεπραγμένα του συστήματος πρέπει και οφείλει, έχει υποχρεωση έναντι του εαυτού του και της λεηλατημένης χώρας να αντισταθεί, να ανορθώσει το ανάστημά του, να δώσει τους πραγματικούς αγώνες με την δυναμική του παρουσία μέσα από τα συνδικάτα.

Η οργάνωση των λαών όχι μόνο της χώρας μας θα είναι το αντίδοτο γι’ αυτούς παρά τις ανατροπές των συνδικάτων της εργατικής τάξης τον περιορισμό της δραστηριότητας τους με συνεχείς και αδιάκοπες απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων,  όπου είναι η κινητήρια μηχανή εναντίον του καπιταλιστικού συστήματος θα έλεγα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Οι ληστρικές και εξαθλιωτικές επιθέσεις του συστήματος είχαν ως αποτέλεσμα (το ζητούμενο) την πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, ανεργία κυμαινόμενη από 23-27% αφαίμαξη των οικονομιών του Ελληνικού λαού κατά 45% διανομή συσιτίων να προΐσταται πάντα η Εκκλησία, απελπισία και απόγνωση του λαού και εν ολίγοις η συντριβή του!

Η χώρα έπρεπε να είναι δείγμα γραφής έναντι των άλλων όπου και σε προηγούμενα άρθρα μου το διετύπωνα, ο πλούτος της είναι άφθονος ή και ακόμη απεριόριστος, η κατάστασή της υποδεικνύει το αντίθετο. Το ερώτημα είναι. Ποιός φταίει. Ένα νέο Σικάγο θα αποτελέσει το έναυσμα της αντεπίθεσης των λαών χωρίς νεκρούς με αγώνες ανυπέρβλητους ή δήθεν ανάταση και ανάταξη της οικονομίας ως ποθητό αποτέλεσμα το οποίο επιτεύχθηκε είναι η σύνταξη των 400 ευρώ ή 4ωρη απασχόληση των 260 ευρώ. Και έπεται συνέχεια. Η σφραγίδα έπεσε η χαριστική βοή των 48,2 δισ έως τέλος του χρόνου θεωρείται δεδομένη.

Οι συντάξεις κύριες και επικουρικές ως εξίσωση των παλαιών προς τις νέες κατά τον νόμο του κ. Κατρούγκαλου θα περικοπούν από 18% έως και 35% με έναρξη το 2019 όπου κατά μέσο όρο θα υπάρχει απώλεια περίπου δύο συντάξεων σε ότι αφορά την κοινωνία όπου οι αποδοχές του κάθε εργαζομένου ή συνταξιούχου απομυζούνται κατά 40-50% ήτοι 4 έως 6 μήνες κατ’ έτος ο κάθε εργαζόμενος ή συνταξιούχος εργάζεται για εισφορές υπέρ του κράτους, όντως ανεπανάληπτο και ίσως ακατόρθωτο για ένα οιονδήποτε κράτος ακόμη και τριτοκοσμικό.

Εν όψει σύντομων εκλογών και πάλι ο Ελληνικός λαός θα ευρίσκεται σε απόγνωση και αναζήτηση μιας καλύτερης κυβερνητικής πολιτικής, που ποτέ μέχρι τώρα δεν βρήκε ούτε θα βρει διότι το οργανωμένο καπιταλιστικό σύστημα ξέρει να εισπράττει και να εκτελεί όταν οι εισφορές σε χαράτσια κάθε μήνα είναι 8 δις ευρώ.

Θα υπάρχει και συνέχεια ενός 4ου ή και 5ου Μνημονίου όταν οι θεσμοί δεν ικανοποιηθούν το δε προσδόκιμο της επιστροφής των 300.000 νέων με μισθούς των 500 ευρώ, θα πλανάται στον ορίζοντα και η φυγή θα συνεχίζεται ώστε το 48%  των ανέργων ηλικίας 17-35 πάντα να έχει αντίθετη ανοδική τάση. Αυτή είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση των πεπραγμένων της διά του λόγου το αληθές και ο διακαής πόθος της Ελλάδος στην θεωρία ότι συνίσταται μια οικογένεια!

Η επιστροφή των νέων με 500 ευρώ πρέπει να θεωρείται όνειρο θερινής νυκτός, οι μισθοί και οι συντάξεις έθεσαν την σφραγίδα της μη επαναφοράς τους όπου η αποδημία θα συνεχίζεται ακατάπαυστα. Οσα πέτυχαν οι εργαζόμενοι με αγώνες και θυσίες, τα πάντα ανατράπησαν σε μια 10ετία ώστε και τα 500 ευρώ που θα εισπράτουν δεν θα είναι αρκετά για την προσωπική συντήρησή τους.

Προς τι αυτή η επιμονή παραμονής στην Ενωση και τί άλλο χειρότερο από τα πεπραγμένα της όταν η τραπεζοφορολογική αφαίμαξη πλειστηριασμών ασφυκτιά και όταν οι κατασχέσεις συνεχίζονται με επερχόμενες 3.700 χιλ. περίπου απτόητες, υποδεικνύοντας την πραγματική υπαρξιακής της ταυτότητα νέα πορεία με νέα δεδομένα!

Φυσικά δραματική και μη ευοίωνη ειδικά για το μέλλον των νέων θα έλεγα κατάσταση,  πλεονάζουσα από κατάθλιψη απογοήτευση με τεράστιο θυμό και αγανάκτηση που προσδιορίζει τυχόν επανάσταση σε ένα τσουνάμι που μπορεί στο πέρασμα να παρασύρει και να ισοπεδώσει τα πάντα.

Οι προσεχείς μήνες θα είναι καταλυτικοί, ίσως προμηνύεται το έναυσμα της λαϊκής αγανάκτησης που πιστεύω απόλυτα ότι θα είναι εκρηκτική με απρόβλεπτες συνέπειες. Το νέο ασφαλιστικό  με τις 25 και πλέον ανατροπές του σε όρια ηλικίας, εισφορές απώλειες σε μισθούς επιδόματα και συντάξεις είναι ο επίλογος του τραγικού απολογισμού.