Ανοικτή επιστολή συγχαρητηρίων στο Δήμαρχο Ρόδου

Tου Νίκου Παπαδόπουλου
Καθηγ. Ψυχολ. Παν. Κρήτης

“Κύριε Δήμαρχε,
Συνεπής στη υπόσχεσή μου, Ροδιακή 26-10-14, σ. 12, θέλω να σας συγχαρώ  για την εμφανή βελτίωση και αλλαγή στο θέμα της καθαριότητας της πόλης και του νησιού. Λήφθηκε μια απόφαση που αποδίδει. Ακολουθώ την άποψη ότι κάθε θετική προσπάθεια πρέπει να εξαίρεται για να υπάρχει συγχρόνως όχι μόνο η δέουσα ικανοποίηση των υπευθύνων αλλά και η υπόμνηση για συνέχεια της προσπάθειας. Έτσι η διαδικασία της προόδου λειτουργεί και η ικανοποίηση γίνεται ενισχυτική αμοιβή της περαιτέρω εποικοδομητικής δραστηριότητας.

Έγινε ένα πρώτο αποφασιστικό βήμα από τη μεριά σας. Μην επαναπαυθείτε όμως. Χρειάζεται να γίνουν ακόμη αρκετά σε δρόμους,  παραλίες κλπ. Πάντως αποδείξατε ότι οι Έλληνες μπορούμε!

Πολύ πρόσφατα μάλιστα, τυχαίος συζητητής μου από την Εσπερία κι από χώρα όπου η καθαριότητα είναι υποδειγματική, που επισκέπτονταν έπειτα από 3 χρόνια τη Ρόδο, συμφώνησε στην παρατήρησή μου ότι υπάρχει πρόοδος στο θέμα της καθαριότητας.

Δεν παρέλειψε όμως να τονίσει, με επίμονη χρήση της λέξης “trozdem”(παρά ταύτα), ότι «χρειάζεται να γίνουν ακόμη όχι λίγα στο θέμα αυτό», καταλήγοντας: «Γιατί οι θαυμάσιες παραλίες σας να έχουν χαρτιά, σκουπίδια και τόσες άλλες  βρωμιές;».  Είπε, μάλιστα, αρκετά  για την ευθύνη των γονιών, των δασκάλων, των οργάνων της τάξης και συγκοινωνίας, της κοινής  ησυχίας. Σκόπιμα περίεργος ρώτησα: «Θα έρθετε μάλλον και του χρόνου στην Ελλάδα…». 

Όμως η απάντησή του ήταν άμεση και σαφής: «Θα επισκεφθώ για δέκατη φορά τα Κανάρια νησιά. Ξέρετε εκεί αστράφτει το καθετί από καθαριότητα,  χαίρεται κανείς την τάξη, την ησυχία».

Κι επειδή οι Έλληνες συνηθίζουμε να τα περιμένουμε όλα από τους υπευθύνους, θα ήθελα με την ευκαιρία να σημειώσω, συνεχίζοντας τη δική μου -ως ψυχολόγου και κοινωνικού επιστήμονα- συνήθεια, τα εξής:

1. Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι η ευθύνη αγγίζει τον κάθε πολίτη που είναι ανάγκη να έλθει αρωγός στο έργο των αμεσότερα και βασικά υπευθύνων.

2. Έτσι πάμε στην Κοινωνική Παιδαγωγική που συνοψίζεται:  α) Στην άψογη, κατά το δυνατό, συμπεριφορά καθενός μας απέναντι στο περιβάλλον, έμψυχο και κυρίως άψυχο που δεν μπορεί να διαμαρτυρηθεί, τουλάχιστο άμεσα. Αλλά και β) στην εγρήγορση να υποδεικνύουμε, με ευγενικό και θετικό τρόπο, σε κάθε επιπόλαιο και ασυλλόγιστο δράστη – παραβάτη ότι υπάρχει καλύτερος τρόπος συμπεριφοράς…  

Γιατί πρέπει αυτοί με τα σκουπίδια, τους εκκωφαντικούς θορύβους των δικύκλων και γενικά την ανεξέλεγκτη ασυδοσία τους που τη λένε ελευθερία(!), να καταδυναστεύουν τη ζωή μας; Γιατί να ανεχόμαστε κάποιοι αχαρακτήριστοι(;) να αχρηστεύουν τη λαμπερότητα των θαλασσών μας και τον  αστραφτερό ήλιο μας; 

Με την ελπίδα ότι η προσπάθειά σας θα συνεχιστεί”.