Το λαμπρό  παράδειγμα ενός δημάρχου

Του Νίκου Παπαδόπουλου
Καθηγ. Ψυχολ.  Παν. Κρήτης, Gastprof. Univ. Heidelberg – Συγγραφέας
ngpapado@hol.gr


Φυλακίστηκε προχτές ο δήμαρχος της μικρής δωδεκανησιακής Χάλκης, γιατί  μάζευε ο ίδιος(!) τα σκουπίδια.

Συγχαρητήρια και μόνο, όμως, του πρέπουν. Και μη νομισθεί ότι είναι μικρό το τόλμημα… όταν χρειάζεται να κάνουμε την οποιαδήποτε προσωπική θυσία! Εκεί που θα περίμενε κανείς να ακολουθήσουν μιμητές, προκύπτουν, άμεσα μάλιστα, μηνυτές, εκδικητές!.. Για να προλάβουν, ίσως, την επέκταση της «παρανομίας» του…

Ανεξάρτητα από την αιτία στην οποία στηρίχτηκαν. Πώς δε βλέπουν το ηθικό μέγεθος της πράξης του ανθρώπου αυτού και κολλούν στην  κοντόθωρη ματιά τους; Πώς μπορεί κανείς να εκδικείται τον ήλιο γιατί λάμπει; Δεν υπάρχει παρανομία όπου αστράφτει η αυταπάρνηση, οποιασδήποτε μορφής, ως παράδειγμα και προοπτική, ως θυσία γοήτρου. Ποιού, αλήθεια, γοήτρου, όταν καταδυναστεύουν τα σκουπίδια, όπως γίνεται τελευταία σχεδόν παντού; Και θέλουμε να πάει η χώρα μπροστά! Ουαί… Τουτέστιν, αλί και τρις αλί!...

   Όμως παραμένει το παράδειγμα του δημάρχου της Χάλκης. Για να χαλκέψει χαρακτήρες!.. Δεν είναι τα λόγια που διδάσκουν. Αυτά μένουν συνήθως στο νου μόνο. Το παράδειγμα διδάσκει. Δίνει εικόνες, ανεξίτηλες. Ερεθίζει περισσότερες αισθήσεις. Συγκινεί. Αγγίζει την ψυχή. Χρειάζεται, βέβαια, όχι μόνο μεγάλη τόλμη, αλλά και βαθύτερη δύναμη χαρακτήρα για να μπορεί κανείς να αναπληρώνει την οποιαδήποτε αβελτηρία των συνεργατών τους. 

Ο δήμαρχος Χάλκης έδωσε το χαρακτηριστικό, το «απαράδεκτο»,  για τη σύγχρονη νοσηρή νοοτροπία, παράδειγμα:  Άμποτε αυτό να έχει μιμητές στην κυριολεξία.  Όχι μόνο με δημάρχους, αλλά και με καθένα υψηλά(!) ιστάμενο αξιωματούχο. Και με υπουργούς που να βρίσκονται συνεχώς «υπό το έργο» που έχουν αναλάβει, υπηρετώντας  ανάγκες και αναπληρώνοντας ελλείψεις στην κοινωνία μας... Θέλουν οι υπεύθυνοι να δώσουν τέτοιου είδους ελπίδες, θα έλεγα φτερά, στο λαό;  Μπορούν;  Τολμούν;