Μετρώντας ολημερίς κεραμίδια

Της Κικής Τσακίρη από το flust. gr

Είναι λιγότερο ή περισσότερο γνωστό ότι το κράτος εγκληματεί ασύστολα εις βάρος των ανθρώπων με αναπηρία.

Ενώ χορηγούνται και σήμερα αφειδώς διαφόρων ειδών φάρμακα, και συνταγογραφείτε πληθώρα εξετάσεων, που τις περισσότερες φορές είναι άχρηστες, ό,τι προσφέρει ποιότητα και διευκολύνει τη ζωή των αναπήρων «τρώει πόρτα»!

Έχουμε ένα άθλιο σύστημα υγείας, που καταδικάζει ολικά ανάπηρους ανθρώπους να γίνει ολημερίς καθηλωμένοι σ’ ένα κρεβάτι χωρίς δυνατότητα επικοινωνίας. Έμαθα πρόσφατα για την περίπτωση 45ρονης γυναίκας ολικά ανάπηρης με πλήρη διαύγεια, πως έλεγε στην αδελφή της ότι δεν θυμάται πόσες φορές έχει μετρήσει τα κεραμίδια του απέναντι σπιτιού.

Να είσαι μάνα δύο ανήλικων παιδιών, εγκλωβισμένη νύχτα-μέρα σ’ ένα κρεβάτι, και να μην σου παρέχεται ούτε κατ’ οίκον νοσηλεία, ούτε καν δυνατότητα επικοινωνίας μέσω της τεχνολογίας.

Σε αιτήματα αγοράς διαφθαλμικού μηχανήματος, από μένα αλλά και από άλλους ασθενίς, για τη δυνατότητα να γράφουμε με τα μάτια, οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ γνωμάτευσαν ότι το συγκεκριμένο μηχάνημα δεν ανακουφίζει τον ασθενή.

Παρακολουθούσα τον Παπαδάκη να προσπαθεί να πείσει έναν ανεγκέφαλο καθηγητή πανεπιστημίου ότι είναι ρατσισμός να μην δέχονται στο τμήμα φυσικής τυφλούς και κινητικά ανάπηρους. Ο αστροφυσικός Steven Hawking είναι τυχερός που δεν γεννήθηκε στην Ελλάδα!