Να κατασκευαστεί πάρκινγκ πίσω από το Νεώριον

Του Γεωργίου Β.  Παπαγεωργίου


Η σκέψη μου τολμηρή αλλά όχι πρωτότυπη, στηρίζεται σε δεδομένα που έχουν την  έγκριση της Δημοτικής Αρχής, της Αρχαιολογίας και των συναρμοδίων φορέων και υπηρεσιών, που έχουν αποδειχθεί επιτυχή, πρακτικά, χρήσιμα, γιατί εξυπηρετούν τον πολίτη, είναι φιλικά και ανεκτά προς το περιβάλλον και έχουν την κοινή αποδοχή και βέβαια αυτά είναι τα ξύλινα πεζοδρόμια από το τουριστικό λιμάνι μέχρι την περιοχή της Κολώνας έχουν αναπτυχθεί προς τη θάλασσα και στηρίζονται σε μεταλλικές βάσεις.

Σκεφτείτε λοιπόν αν μπορούμε, αν είναι εφικτό και πρέπον, να κατασκευάσουμε ένα παρόμοιο τεράστιο ξύλινο πεζοδρόμιο που θα αναπτυχθεί προς τη θάλασσα και θα τοποθετηθεί επάνω στους βράχους χωρίς να τους καλύψει, πίσω ακριβώς από το Νεώριο περιοχή Μύλοι και που με πρόχειρους υπολογισμούς, αντί να βαδίζουν πολίτες και τουρίστες, αλλά και γιατί όχι να μπορούν να βαδίζουν πολίτες και τουρίστες, που όμως θα χρησιμοποιηθεί ως χώρος στάθμευσης των Ι.Χ. αυτοκινήτων, και θα λύσει αν όχι οριστικά, αλλά σε μεγάλο βαθμό το διαχρονικό πρόβλημα της στάθμευσης και κυρίως στο σημείο όπου υποφέρει πολύ, στο ΚΕΝΤΡΟ και το χρειάζεται.

Είμαι βέβαιος ότι μια τέτοια σκέψη, έστω και από έναν ιδιώτη, πολίτη, κάτοικο, γεννημένο στη Ρόδο αλλά συνεχώς προβληματισμένο στις σκέψεις με το πως μπορεί να φανεί χρήσιμος θα δεχθεί κρίσεις και επικρίσεις -αυτό δεν με ενοχλεί- είμαι όμως βέβαιος ότι κάποιους ή κάποιο θα προβληματίσει, αφού παρόμοιες ή ανάλογες τολμηρές πρωτοβουλίες στο παρελθόν έχουν απασχολήσει τα αρμόδια όργανα, όμως πάντα απουσιάζει η τόλμη, γιατί το ένδοξο ιστορικό μνημειακό παρελθόν της πόλης μας, δεν πρέπει να αποτελέσει εμπόδιο για τη λύση των σημερινών πραγματικών προβλημάτων, αλλά αντιθέτως να γίνεται προσπάθεια συμβιβασμού, συνύπαρξης, με σεβασμό

Από τη στιγμή που εργάζεσαι για την αύξηση του τουρισμού και θέλεις να ξεπεράσεις το μεγάλο αριθμό των 2.000.000 επισκεπτών, πρέπει παράλληλα να προβληματίζεσαι, αλλά και να λύνεις με τον πιο απλό, πρακτικό και εύκολο τρόπο τα προβλήματα που δημιουργεί  ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός των επισκεπτών, αλλιώς  θα μετατρέψεις την πόλη και το νησί σε μια “ζούγκλα” που όλοι θα υποφέρουν, όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα με το Νερό και που ευτυχώς θα τα λύσει το σπουδαίο έργο του Φράγματος Γαδουρά, αλλά και άλλες αναγκαιότητες που αντιμετώπισαν αντιδράσεις, όπως αυτό που αφορά το έργο της ΔΕΗ στη Νότια Ρόδο, αλλά και αυτό στο ΖΕΦΥΡΟ. 

Ο χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων στην προτεινόμενη περιοχή και ο τρόπος κατασκευής και λειτουργίας του και που μπορεί να δεχθεί έναν αριθμό πολύ μεγάλο, προσεγγίζει τα 1.000 αυτοκίνητα, ας απασχολήσει αν πρέπει ειδικούς και επιστήμονες και βέβαια να μην ξεχνάμε ούτε ότι ΟΡΘΩΣ χώροι μνημεία έχουν δοθεί σε σημερινή καθημερινή χρήση, όπως ο χώρος του ΗΧΟΣ και ΦΩΣ, το θέατρο ΜΕΛΙΝΑΣ ΜΕΡΚΟΥΡΗ στην τάφρο και αλλού και που χρησιμοποιούνται με μεγάλη επιτυχία και σεβασμό προς το περιβάλλον και όπου συνυπάρχουν πολιτισμοί και παραδόσεις αρμονικά, αφού το ένδοξο παρελθόν συνεργάζεται με την αναγκαιότητα του παρόντος.

Στην πόλη της Ρόδου δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, αλλά αναγκαίες που τις υπαγορεύει η καθημερινότητα, ο σημερινός καταναλωτικός πολιτισμός, και βέβαια χρειάζεται ΤΟΛΜΗ και όχι συνεχής ΜΕΜΨΙΜΟΙΡΙΑ.