Χρειάζεται να στείλει  κι άλλα μηνύματα η Κατταβιά;

Τα μηνύματα πως επέστρεψε όχι μόνο για να μείνει, αλλά και για να διαγράψει μία καλή πορεία, χωρίς να «καταλαβαίνει» από αντιπάλους  και έδρες, τα είχε στείλει από τα φιλικά της προετοιμασίας.

Στις πρώτες τρεις αγωνιστικές τα ενίσχυσε κι αν δεν την πίστεψαν, καθώς η αποστολές της θεωρήθηκαν βατές, προχθές φρόντισε να τα κάνει… «λιανά». 

Δεν είναι το 0-0 που απέσπασε  η Κατταβιά από τον ισχυρό Κλεάνθη στο Παραδείσι αυτό που κάνει εντύπωση. Είναι η άνεση με την οποία τα κατάφερε απέναντι σε μία ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστήσει και η οποία-είναι η αλήθεια- τουλάχιστον χθες, δεν δικαιολόγησε τις φιλοδοξίες της.   

Σε ολόκληρη τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου ο Κλεάνθης διατήρησε μία ξεκάθαρη, πλην όμως παντελώς ανούσια υπεροχή. Είχε διάθεση, μόχθησε, όμως η διάσπαση της άριστα οργανωμένης άμυνας των νεοφώτιστων αποδείχθηκε δυσεπίλυτος γρίφος.

Οι Παραδεισιώτες ήταν νευρικοί, «σφιγμένοι» και δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν ούτε μία «καθαρή» φάση για γκολ, αν και ένα απρόσεκτο μαρκάρισμα του Κιλασίν πάνω στον Δράκο, στο 23’, τους έδωσε τη μεγάλη ευκαιρία να αλλάξουν το «σενάριο» του αγώνα και μαζί την τύχη τους. Μόνο που τη χαράμισαν, καθώς ο Λερογιάννης δεν κατάφερε να νικήσει από τα έντεκα βήματα τον Παπαβεργή.

Από την πλευρά της, η πειθαρχημένη Κατταβιά όχι μόνο κράτησε τους αντιπάλους της μακριά από τα καρέ της, αλλά και κατέγραψε τις δύο σημαντικότερες στιγμές των πρώτων 45’. Στο 32’ και μετά από την απ’ ευθείας επικίνδυνη εκτέλεση φάουλ του Πάπα από τα αριστερά, οι επιθετικοί δεν κατάφεραν να σπρώξουν από κοντά την μπάλα στα δίχτυα, μετά την απόκρουση του Καστανάκη, ενώ στο 39’, η κεφαλιά του Κιλασίν, μετά από φάουλ του Κούτσι από τα δεξιά, έφυγε λίγο έξω από το δεξί δοκάρι.

Ο Κλεάνθης είχε να αντιπαραθέσει ένα φλύαρο παιχνίδι γύρω από την αντίπαλη μεγάλη περιοχή, το οποίο έφερε ένα δύσκολο και άστοχο γυριστό σουτ του Λερογιάννη στο 38’, καθώς και μία επίσης άστοχη κεφαλιά του Αλεξανδρίδη από το ύψος του πέναλτι, στο 44’.

Η ίδια εικόνα παρέμεινε και στις αρχές της επανάληψης. Ο Κλεάνθης φλυαρούσε, η Κατταβιά αναχαίτιζε με ευκολία και ήταν εκείνη που είχε την πρώτη ευκαιρία στο 57’, στο επικίνδυνο σουτ του Μαριεττάκη που εξουδετέρωσε ο Καστανάκης με ωραία εκτίναξη στην αριστερή γωνία του. Ο Κλεάνθης απάντησε στο 62’, όταν μετά από κόρνερ του Λερογιάννη, ο Δράκος αστόχησε στην κεφαλιά που έπιασε στο δεύτερο δοκάρι, ενώ μετά το 65’ το ματς άρχισε να ανοίγει και να «υπόσχεται» γκολ κι από τις δύο πλευρές. Αυτό, όμως, δεν ήρθε ποτέ. 

Ο μεν Κλεάνθης προσπάθησε  να γίνει πιο πιεστικός, ανεβάζοντας περισσότερους παίκτες στην επίθεση, όμως την καθαρή σκέψη και τη φαντασία τις είχε αφήσει στα αποδυτήρια και ο κεφάτος Χατζηκοσμάς δεν έφτανε , η δε Κατταβιά ξέχασε στα δικά της την πίστη σε κάτι καλύτερο, αφού ήταν διστακτική και απρόσεκτη κάθε φορά που τις δινόταν η δυνατότητα να «χτυπήσει» στο ανοιχτό γήπεδο.    Το… αναπόφευκτο της «λευκής» ισοπαλίας «προσυπέγραψαν» δύο σημαντικές ευκαιρίες του Κλεάνθη, από στημένες μπάλες, προς το τέλος.  

 Στο 82’, η έξοχη εκτέλεση φάουλ από το Χατζηκοσμά από τα πλάγια δεξιά δημιούργησε σύγχυση στα καρέ του Παπαβεργή, με το Μαΐλη να κάνει την προβολή από κοντά, αλλά να βλέπει την μπάλα να σταματάει πάνω στη γραμμή σε σώμα αμυντικού, ενώ στο 93’, ο Δράκος  δεν κατάφερε να μετουσιώσει, με την κοντινή κεφαλιά του, την ωραία σέντρα του Αλεξανδρίδη από τα δεξιά.  

Πολύ καλή ήταν η διαιτησία του Δημήτρη Ατσικνούδα, όπως και η παρουσία των βοηθών  του Σπύρου Τσέτσου και Κώστα Καραγιάννη.       

Οι συνθέσεις:
Κλεάνθης
 Καστανάκης, Τζαμαλής, Μπαούρης (81’ Γιατσιάτσος), Μαριάς, Μαΐλης, Πελέκης, Χατζηκοσμάς, Φουσατζιά (66’ Γιαννίκος), Δράκος, Λερογιάννης (77’ Μπερετούλης), Αλεξανδρίδης

Κατταβιά
 Παπαβεργής, Κουμπιάδης, Μαριετάκης (88’ Ανδρεόπουλος), Σιέχ, Κιλασίν Χ., Σαλαμαστράκης, Μαντινάος (92’ Κιλασίν Κ.), Πάπα, Στεφανάκης, Νασόπουλος, Κούτσι (57’ Μήτρου)