Άγνοια ή Εγκληματική Ενέργεια

Της Μαίρης Παπανδρέου

Επιστημονικοί σύμβουλοι, διαφόρων κλάδων, πρέπει να υπάρχουν σε κάθε Κυβέρνηση, που θέλει να σέβεται το σχήμα της και τους πολίτες. Προφανώς οι κυβερνόντες, θεωρούν εαυτούς παντογνώστες και έχουν τη γνώμη ότι δεν χρειάζονται «Επιστήμονες Συμβούλους». Και βέβαια, αρκετοί από τους «προκαθήμενους» της σημερινής πολιτικές ηγεσίας, είναι γνωστό ότι δεν διαθέτουν πανεπιστημιακές γνώσεις.

Είναι εντελώς ακατανόητο και άκρως επικίνδυνο, το Νομοσχέδιο περί «Αλλαγής Φύλου», που προτίθεται να υποβάλει η κυβέρνηση στη Βουλή προς ψήφιση, καθώς φανερώνει πλήρη άγνοια ή αδιαφορία, ή σκοπιμότητα, που πέρα από κάθε αμφιβολία, καταδικάζει σε δυστυχία πολλούς πολίτες και όχι μόνον τα άτομα που για πολλούς και διαφορετικούς λόγους προτίθενται να προβούν σε αλλαγή φύλου.

Είναι εντελώς παράλογο, και γι αυτό αδιανόητο, την απόφαση για αλλαγή φύλου, να την παίρνουν έφηβοι 15, που αφενός υπάρχει κυριολεκτικά έκρηξη ορμονών και βρίσκονται ακόμα σε στάδιο ανάπτυξης και αφετέρου, δεν είναι ούτε λογικό, ούτε έντιμο, την όποια απόφαση να την παίρνουν οι γονείς για τα παιδιά τους. Μια απόφαση ζωής, όπως είναι η αλλαγή ή ο επανακαθορισμός φύλου, είναι απόφαση ζωής και δεν αφορά μόνον τους Παθολόγους/ενδοκρινολόγους/χειρουργούς κλπ., αλλά και τους Ψυχιάτρους, διότι μόνον αυτοί οι Επιστήμονες είναι σε θέση να δώσουν λύσεις στο προαναφερόμενο πρόβλημα.

Και η Εκκλησία σκόπιμο είναι να παραμείνει στο ρόλο του «Συμβούλου» με την παρότρυνση να καταφύγουν οι ενδιαφερόμενοι αλλαγής φύλου στους Εξειδικευμένους Επιστήμονες, αλλά και στους γονείς να χειρίζονται το πρόβλημα με υπευθυνότητα, στηριζόμενοι στην «Επιστήμη».

Ως Ψυχιατρική Κοινωνική Λειτουργός, αισθάνομαι την υποχρέωση, τουλάχιστον να αναφέρω κάποιες από τις συνηθέστερες αιτίες που ωθούν κάποιο άτομο να αμφισβητεί ή να προβληματίζεται ή να επιθυμεί την αλλαγή του φύλου του. Είναι άπειροι οι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν σε εσφαλμένη απόφαση.

Κατ’ αρχήν,  να παρατηρήσομε στη Φύση τα έμβια όντα, πως τα ‘τελειότερα’ έχουν ξεκάθαρο «φύλο» και ο άνθρωπος που θεωρείται το τελειότερο δημιούργημα, έχει κατά την συντριπτική πλειοψηφία, συγκεκριμένο φύλο, από τη γέννησή του.  Παρατηρούνται βέβαια καταστάσεις, που ξεφεύγουν από τις φυσιολογικές. Αναφέρομε, ακροθιγώς, μερικές.

Γενετική ανωμαλία, όπου συνυπάρχουν τα χαρακτηριστικά και των δύο φύλων ή είναι ατελή, και σε αυτές τις περιπτώσεις τον λόγο και την ευθύνη για την διόρθωση, την έχουν μόνον οι προαναφερόμενοι Επιστήμονες Γιατροί (Παθολόγοι, Ενδοκρινολόγοι, Χειρουργοί, Ψυχίατροι). Ομοφυλοφυλικές τάσεις, μπορούν να παρουσιάσουν όμως και καθ’ όλα γεννημένα φυσιολογικότατα άτομα με ένα δεσπόζον γενετικό φύλο, εξαιτίας ανωμαλιών ενδοκρινών ορμονών, που και πάλι μόνον οι γιατροί ενδοκρινολόγοι έχουν το λόγο.

Υπάρχουν άλλες περιπτώσεις όπου ανήλικοι, έφηβοι κ.α. υπέστησαν βιασμό και “κατέληξαν” στην ομοφυλοφιλία. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται και την ευθύνη και υπαιτιότητα των γονιών σε μη ομαλές εξελίξεις παιδιών και εφήβων, λόγο κακών χειρισμών όπως π.χ. σε μονογονεϊκές οικογένειες, όπου η μητέρα είναι καταπιεστική και αυταρχική, ή πολύ επιτρεπτική ή δίνει ένα όχι καλό παράδειγμα. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για έναν πατέρα καταπιεστικό, σκληρό που μπορεί να συμπεριφέρεται στο γιό του υπέρμετρα αυταρχικά.

Έτυχε να έχω περίπτωση, που η μητέρα ήθελε με πάθος ν’ αποκτήσει κόρη αλλά απέκτησε γιό, και δεν σταμάτησε να του επαναλαμβάνει από την τρυφερή ηλικία των 4,5 ετών: «Τι ωραίο κοριτσάκι θα ήσουνα, με τα κατακόκκινα μαγουλάκια σου, τα ξανθά σου μαλλιά και τις μακρές βλεφαρίδες….».

Να αναφέρομε και περιπτώσεις που ένα αγόρι, είναι το τελευταίο παιδί και μεγαλύτερές του είναι 3,4 κορίτσια και δεν τονίζεται από γονείς επαρκώς το ανδρικό του φύλο. Άπειροι οι λόγοι που κάποιο παιδί, από λάθος αντιμετώπιση, ‘ξεφεύγει’ από το φύλο που του έταξε η Φύση, όπως π.χ. το «παιδί σάντουιτς», δηλαδή το παιδί που είναι δεύτερο ανάμεσα σε δύο αδέλφια κυρίως διαφορετικού φύλου. Η ευθύνη των γονιών κολοσσιαία, όπως και η ευθύνη της Πολιτείας με ημιμάθεια ή νομοθετική ημιμάθεια και επιπολαιότητα.

Οι παρέες επίσης παίζουν ένα ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο, καθώς μπορούν ν’ αποτελέσουν «παράδειγμα προς αποφυγήν», διότι μπορεί ν’ αποτελέσει ένα ακόμα αίτιο ομοφυλοφιλικών σχέσεων, λόγο και της διανοητικής και συναισθηματικής ανωριμότητας των εφήβων Παρατηρούμε π.χ. τι συμβαίνει γύρω μας, με τη μόδα της «δερματοστιξίας» (=τατουάζ), που φέρνει στο νου πρωτόγονες φυλές της Αφρικής κι ακόμα σε περιπτώσεις που υπάρχει εκτενής δερματοστιξία, θυμίζει δέρμα ερπετού κι όμως, νεαρά άτομα κυρίως, υπομένουν τον πόνο της «δερματοστιξίας», για να αισθάνονται πως ανήκουν σε μια «μοντέρνα ομάδα».

Και γνωρίζομε ότι τα παιδιά και οι έφηβοι, όπως και ενήλικες βέβαια, επιθυμούν να ανήκουν σε κάποια ομάδα. Ευτυχώς, στη σημερινή μας κοινωνία, υπάρχουν «υγιείς» ομάδες, όπως Καλλιτεχνικές (χορωδίες, μουσικά σύνολα κ.α.) Αθλητικές του Κλασικού Αθλητισμού, ο Προσκοπισμός, κλπ. Βεβαίως και τα ΜΜΕ, έχουν το μερίδιο της ευθύνης τους, αλλά και οι γονείς πρωτίστως, που δεν έδωσαν στα παιδιά τους έναν «κώδικα αξιών» και δεν τα έμαθαν έμπρακτα, π.χ. να «φοράμε τα ενδύματά μας, και να μη μας «φορούν», εκείνα…».

Υπογραμμίζεται και ο ρόλος της «Σχολής Γονέων», όπου οι διδάσκοντες, πρέπει να είναι εξειδικευμένοι επιστήμονες. Απαραίτητοι επίσης, οι «Σχολικοί Σύμβουλοι», που δυστυχώς δεν υπάρχουν σε όλα τα σχολεία μας.