Η «γλώσσα του σώματος»...

Κυριολεκτεί η λαϊκή μας σοφή ρήση: «Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα σπάει...», που συμπληρώνεται από τη «γλώσσα του σώματος».

Δυστυχώς, και τα δύο αυτά «σοφά γνωμικά», είναι παντελώς άγνωστα για πολλούς. Όμως, αν οι «πολλοί», εκπροσωπούν μόνον τον εαυτό τους, δηλαδή αποκαλύπτουν ή προσβάλλουν μόνον τους εαυτούς τους, δεν μας πέφτει λόγος να επέμβουμε, παρ’ όλο που γίνονται «κακό παράδειγμα προς αποφυγής».

Όταν όμως, είναι εκπρόσωποι των «πολλών», (διάβαζε “πολιτών”) αποκαλύπτουν με τις στάσεις του σώματός τους και τις «εκφράσεις» που χρησιμοποιούν, ένα επίπεδο που μας θλίβει επειδή μας προσβάλλει, τότε είναι καθήκον μας να το επισημαίνομε. 

Πολλοί Ψυχολόγοι, Κοινωνιολόγοι κ.α. έχουν ερευνήσει τη «γλώσσα του σώματος», έχουν ερμηνεύσει τις «στάσεις» του σώματος», με πραγματικά εντυπωσιακό και αποκαλυπτικό τρόπο, καθώς διατείνονται ότι: «…η γλώσσα του σώματος, λέει πιο πολλά από τα λόγια».

Ο επικοινωνιολόγος Θανάσης Παπαμιχαήλ λέγει: «…έρευνες έχουν αποδείξει ότι το 55% των μηνυμάτων που θέλουμε να στείλουμε στους γύρω μας, μεταβιβάζεται διαμέσου του προσώπου και της στάσης του σώματος, το 38% από τον τόνο της φωνής μας και μόλις το 7% από τις λέξεις που χρησιμοποιούμε», «…η λεγόμενη τέχνη της σιωπηρής επικοινωνίας έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από αυτήν που της αποδίδεται». 

Εξαιρετικά «αποκαλυπτική» η εικόνα του Πρωθυπουργού, που κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του στις Βρυξέλλες, επέλεξε να δώσει την αίσθηση όχι απλώς της «ανεμελιάς», αλλά την «αδιαφορίας ή ακόμα και υπεροψίας προς τους συν- ομιλούντες μαζί του», καθώς, χωρίς γραβάτα, με ξεκούμπωτο σακάκι, πέρασε «ανέμελα» το δεξί του χέρι πίσω από την πλάτη του καθίσματος, για ν’ απαντήσει με έμφαση που έδινε με χειρονομίες του αριστερού του χεριού, στα όσα έλεγε, ακόμα κι όταν χωρίς “δεύτερη σκέψη” μετέφρασε το ελληνικότατο «…φάγαμε τον γάιδαρο, μας έμεινε η ουρά…», προφανώς σκεπτόμενος, πως καλύτερα ήταν να «αντικαταστήσει» τον “γάιδαρο” με “καμήλα”! 

Αρκετοί Έλληνες, εξακολουθούμε να πιστεύομε ότι η «σωστή ένδυση, είναι αυτή που δεν προσελκύει την προσοχή των άλλων» και επίσης, ότι η  ενδυματολογική μας προτίμηση, αντανακλά και το σεβασμό μας στα «Ήθη και Έθιμα» του τόπου και του χρόνου, όπως και η στάση του σώματός μας, προδίδει ακόμα και τη γνώμη που έχομε για τον εαυτό μας και το πόσο σεβόμαστε τους άλλους.

Μαίρη Παπανδρέου