Στροφή προς  την ανανέωση με άξονα τον εκσυγχρονισμό

Του ΝΙΚΟΥ ΜΟΥΤΣΑΚΗ
Φοιτητή Νομικής ΑΠΘ

Στον ένατο χρόνο οικονομικής κρίσης η κατάσταση της κοινωνίας είναι ξεκάθαρη. Γι’ αυτό, ένα ακόμα κείμενο που θα αναλύει τα δεδομένα των καιρών, μάλλον, στο κενό θα πέσει.

Η απογοήτευση του κόσμου και η προσπάθεια της νεολαίας να πείσει την προηγούμενη γενιά είχε επιθυμητά αποτελέσματα. Ο κόσμος έχει καταλάβει πως η κομματοκρατία, οι πελατείες, οι επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα ρουσφέτια, ο λαϊκισμός αποτελούν μερικές από τις αιτίες για την κατάσταση αυτή. 

Νιώθω τυχερός που ανήκω στην γενιά της κρίσης. Όχι φυσικά επειδή στερούμαι όσα θα μπορούσα να απολαμβάνω, αλλά επειδή καλούμαι, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά της απογοητευμένης γενιάς μου, να λάβουμε δράση με τη συμμετοχή μας στα κοινά. Πρόκληση και στόχος για τους νέους, αποτελεί η ανανέωση του πολιτικού γίγνεσθαι. 

Γίγνεσθαι και όχι σύστημα. Το σύστημα προϋπάρχει και αυτό έχει αποδειχθεί. Το σύστημα και η ηθική σαθρότητα αυτού έχει οδηγήσει τα νέα μυαλά στην ξενιτιά. Αυτό τα κράτησε έξω από το λεγόμενο ¨παιχνίδι¨. Και αυτό ενισχύεται καθημερινά. Λίγοι είναι οι τυχεροί που δεν είδαν έναν φίλο, αδερφό, ξάδερφο να εγκαταλείπει την Ελλάδα μην έχοντας ελπίδα για κάποια αποκατάσταση.

Ο επαναπατρισμός των νέων πρέπει να γίνει η προτεραιότητα της επόμενης κυβέρνησης – θέτοντας ως δεδομένο πως οι πολιτικές της παρούσας κυβέρνησης δημιούργησαν το νέο κύμα οικονομικών μεταναστών – η οποία με ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα θα καταστήσει την Ελλάδα ανταγωνιστικό παίχτη στις διεθνείς αγορές.

Όποια προσπάθεια ανανέωσης οφείλει να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον μας και να μας βρίσκει στις επάλξεις. Έτσι και οι εκλογές της κεντροαριστεράς για έναν νέο φορέα που θα περικλείει τους παλιούς και τους νέους του χώρου αποτελούν την πιο ενδιαφέρουσα πολιτική εξέλιξη των ημερών.

Απαλλαγμένοι από το νοσηρό ΠΑΣΟΚ που δεν είχε να προσφέρει κάτι καινούργιο στην κοινωνία, φαίνεται πως οι υποψήφιοι έχουν λάβει υπόψη τις ανάγκες του κόσμου και πασχίζουν τις εντάξουν ως Επικεφαλής του φορέα της Κεντροαριστεράς στον δημόσιο διάλογο. Είναι χαρμόσυνο πως ένας χώρος ο οποίος μεγαλούργησε 30 χρόνια πριν προσπαθεί να αναγεννηθεί από τις στάχτες του. Στοίχημα είναι η εισροή στην κάλπη και όχι το αποτέλεσμα. Όπως στοίχημα φαίνεται να είναι και η αποδόμηση των μηχανισμών με παράλληλο άνοιγμα των διεργασιών του φορέα στην κοινωνία.

Ωστόσο, πέρα από τις εξαγγελίες για το άνοιγμα αυτό, τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων δείχνουν να είναι αντίθετα. Φαίνεται πως οι μηχανισμοί καλά κρατούν και προκρίνουν τα δικά τους συμφέροντα χωρίς να αφήνουν νέους υποψήφιους και ανθρώπους να βγουν στη φόρα των εξελίξεων.

Με τη Δαμόκλειο σπάθη από πάνω τους, οι ¨παλιοί¨ υποψήφιοι, οι οποίοι έχουν διεκδικήσει και στο παρελθόν θέσεις σε κάποιο κόμμα και η αποτελεσματικότητά τους χαρακτηρίζεται από αποτυχία στην προσπάθεια ανασυγκρότησης ενός ιστορικού πολιτικού χώρου, φαίνεται να προσπαθούν με δόλια επικοινωνιακά μέσα να απομακρύνουν από την διεκδίκηση της αρχηγίας ανθρώπους οι οποίοι έχουν επιδείξει έργω τις ικανότητες τους στην πολιτική –ακόμα- και στην τοπική αυτοδιοίκηση. 

Είναι αναγκαίο να επισημανθεί πως παρά τις δηλώσεις ενότητας, στην πράξη μόνο ο δήμαρχος Αθηναίων Γ. Καμίνης έδειξε ενωτικές τάσεις μοιραζόμενος, μάλιστα, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανάρτηση-κάλεσμα στις κάλπες του ετέρου διεκδικητή της αρχηγίας του νέου φορέα, Στ. Θεωδοράκη.

Το παράδειγμα αυτό είναι αρκετό για να φανούν οι προθέσεις των υποψηφίων να δεχθούν νέα άτομα στον Φορέα σε περίπτωση επικράτησής τους στην εκλογική διαδικασία. Το εγχείρημα αυτό έχει ανάγκη από πρόσωπα νέα και ικανά να εμπνεύσουν και, σαφώς, όχι από ανακύκλωση παλαιοκομματικών τακτικών και προσωπικοτήτων.

Οι εκλογικές διεργασίες της Κεντροαριστεράς δεν αφορούν μόνο τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού και των παρακλαδιών τους. Μια αντιπολίτευση και δυνάμει κυβέρνηση με σοβαρό πρόσωπο και συγκεκριμένο πρόγραμμα αποτελεί μοχλό πίεσης τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας. Στόχος είναι η δημιουργία ενός κινήματος αποτελούμενο από το Λαό και κοντά στην κοινωνία  με κορωνίδα αξιών το δημόσιο και κοινό όφελος.