Νίκος Γκάλης, ο μύθος που τιμά τις ρίζες του

Ο αθλητής-θρύλος του παγκόσμιου μπάσκετ βρέθηκε στην αγαπημένη του Ρόδο και μίλησε στην «Αθλητική Ροδιακή» για την επίσκεψή του στην ιδιαίτερη πατρίδα του, για το άθλημα, για τη νέα γενιά και για τα μελλοντικά σχέδιά του

Κάποτε, ένας προπονητής είχε πει πως ο ίδιος και οι συνάδελφοί του θα έπρεπε να του πληρώνουν το ένα δέκατο του μισθού τους, γιατί χωρίς αυτόν, το άθλημα δεν θα είχε αναπτυχθεί για να έχουν οι νεότεροι ευκαιρίες για δουλειά.

Κάποτε ένας πιτσιρικάς, παρέα με αμέτρητους άλλους, τον είχε αφίσα στο δωμάτιό του, ήρωα και πρότυπο, αντιγράφοντας την κάθε κίνησή του, για να την παρουσιάσει την επόμενη μέρα, καμαρώνοντας,  σε κάποιο από τα αμέτρητα ανοιχτά γήπεδα που ξεφύτρωσαν σε κάθε γειτονιά και γέμιζαν ασφυκτικά, για να γαλουχήσουν νέες γενιές αθλητών και φιλάθλων.

 Κάποτε, ένας ολόκληρος λαός ξεχύθηκε στους δρόμους πανηγυρίζοντας, γι’ αυτόν και την παρέα του και έμαθε να λατρεύει ένα άθλημα που έμελλε να το ονομάσουν «εθνικό του σπορ».

Κάποτε, ο ελληνικός  αθλητισμός βρήκε τον άνθρωπο που ένωσε και ενέπνευσε όσο κανένας σ΄ ένα ομαδικό άθλημα, αλλάζοντας το ρου της ιστορίας του.

Κάποτε, το μπάσκετ στα χέρια του έπαψε να μοιάζει με μία ανώτερη μορφή τέχνης και εξελίχθηκε σε κάτι το γοητευτικά και παθιασμένα καθημερινό για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.

Αυτά και αμέτρητα άλλα, ήταν… κάποτε. Μόνο που αυτό το «κάποτε» δεν ξέφτισε ποτέ. Γιατί χωρίς αυτό, το άθλημα δεν θα ήταν το ίδιο. Δεν θα γνώριζε ποτέ τους επόμενους ήρωές του, δεν θα γέμισε ποτέ εθνικές και συλλογικές τροπαιοθήκες, δεν θα εξασφάλιζε ποτέ τη συνέχειά του.

 Το κάποτε είναι η ψυχή του σήμερα και η έμπνευση του αύριο. Ακριβώς σαν τον τεράστιο Νίκο Γκάλη. Τον άνθρωπο που απλά… είναι το ελληνικό μπάσκετ. Διαχρονικά και για πάντα.

 Λίγες μέρες μετά την απόλυτη στιγμή της καταξίωσής του, την είσοδό του στο Hall of Fame, ο αγαπημένος «Γκάνγκστερ» επισκέφθηκε την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Ρόδο, για να τιμήσει με την παρουσία του και να τιμηθεί, όντας προσκεκλημένος του παλιού συμπαίκτη του στον Άρη και νυν προέδρου του Πήγασου Κρεμαστής, Βαγγέλη Αθανασιάδη.

Η «Αθλητική Ροδιακή» βρέθηκε στην παρέα τους, στο ξενοδοχείο Rodos Park και,  ο… αδιανόητα απλός, ταπεινός και ανοιχτόκαρδος  Νίκος Γκάλης δεν αρνήθηκε να παραχωρήσει μία σύντομη συνέντευξη, μιλώντας για την επίσκεψή του στο νησί, για τον τόπο της καταγωγής του, για το ελληνικό μπάσκετ, για τα μελλοντικά σχέδιά του, ακόμα και για την  πολιτική με την οποία… δεν σκοπεύει να ασχοληθεί.    

Η Ρόδος είναι ο τόπος καταγωγής σας. Πώς νιώθετε που επιστρέψατε στην ιδιαίτερη σας πατρίδα;
«Κάθε φορά που έρχομαι στη Ρόδο η φιλοξενία είναι υπέροχη. Η υποδοχή είναι πολύ θερμή απ’ όλο τον κόσμο. Η Ρόδος είναι η πατρίδα μου και όπως είναι γνωστό ο πατέρας μου είναι από τον Άγιο Ισίδωρο. Ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου βρίσκεται στη Ρόδο και χαίρομαι πραγματικά κάθε φορά που έρχομαι στο νησί. Πάντα θέλω να έρχομαι στο νησί».

Ο πατέρας σας, όταν ήσασταν μικρός, σας μιλούσε για τη Ρόδο;
«Φυσικά, πάντα. Μου έλεγε ότι τον έτρεμαν στο χωριό γιατί ήταν γεροδεμένος και ήταν και πυγμάχος. Ο πατέρας μου έφυγε για την Αμερική το 1921, έχοντας στην κατοχή του ιταλικό διαβατήριο. Μου έλεγε ότι η Ρόδος ήταν πολύ όμορφη και ότι είχε πολύ καλούς ανθρώπους».

Έχετε αναζητήσει τις ρίζες σας; Πώς νιώθετε όταν επισκέπτεστε τον Άγιο Ισίδωρο;
«Έχω πάει στο πατρικό μου σπίτι στον Άγιο Ισίδωρο. Με τίμησαν και στο χωριό. Συγκινούμαι πάντα όταν πάω. Μου λένε ιστορίες οι συγγενείς για τον πατέρα μου. Είναι πολύ ωραία τα συναισθήματα».

Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο Βαγγέλης Αθανασιάδης στη σχέση σας με τη Ρόδο;
«Ο Βαγγέλης Αθανασιάδης είναι η… επαφή μου εδώ στη Ρόδο. Είναι ένα πάρα πολύ καλό και σοβαρό παιδί. Ήταν συμπαίκτης και φίλος μου εκείνα τα χρόνια στον Άρη. Περάσαμε ωραίες στιγμές και τον ευχαριστώ θερμά για όλα όσα έχει κάνει για μένα εδώ στη Ρόδο».

Είναι γνωστό ότι σας αρέσει να είστε δίπλα στα μικρά παιδιά. Ποιο είναι το μήνυμά σας προς αυτά;
«Στο σχολείο στην Κρεμαστή τα παιδιά ετοίμασαν ένα πολύ ωραίο project με τη ζωή και την καριέρα μου. Συγκινήθηκα πραγματικά, τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Μπράβο στα παιδιά, έκαναν πολύ καλή δουλειά. Η φιλοσοφία μου είναι να προσέχουμε πάντα τα παιδιά, γιατί αυτά είναι το μέλλον μας και όπως είπα και στους γονείς πρέπει να τα σπρώχνουμε στον αθλητισμό γιατί είναι ο πιο σωστός δρόμος. Για να βγουν στην κοινωνία και να αποφεύγουν όλα τα άσχημα πράγματα στην κοινωνία».

Στην κόρη σας έχετε πει το ίδιο;
«Δεν είμαι απ’ αυτούς που πιέζω καταστάσεις, όπως δεν με πίεσαν και οι δικοί μου γονείς. Η κόρη μου ασχολείται με τον αθλητισμό, της αρέσει και ο χορός».

Σας γνωρίζουν όμως και τα παιδιά της νέας γενιάς, που δεν πρόλαβαν να σας δουν στο παρκέ…
«Στην εποχή μας όπου όλα γίνονται μέσω της τεχνολογίας, έρχονται και με πλησιάζουν παιδιά 6-7 ετών. Τους ρωτάω λοιπόν πως είναι δυνατόν να με γνωρίζουν και μου απαντούν από το… internet και στο youtube. Άρα τα παιδιά της νέας γενιάς είναι ενημερωμένα είτε από το διαδίκτυο είτε από τους γονείς τους. Είναι σημαντικό αυτό».

Ήταν πολύ συγκινητικά και ιδιαίτερα τα λόγια σας στο Hall of Fame για τη μητέρα που σας πλησίασε και σας είπε ότι γλιτώσατε το γιο της από τα ναρκωτικά…
«Αυτή ήταν μόνο μία περίπτωση. Υπάρχουν πολλά τέτοια περιστατικά και με κάνουν πραγματικά χαρούμενο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη επιβράβευση να σου λένε οι γονείς τέτοια λόγια».

Έχετε συνειδητοποιήσει την πραγματική διάσταση των όσων έχετε κάνει για το ελληνικό μπάσκετ;
«Μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά εκείνη την εποχή κάναμε το μεγάλο μπαμ το 1987. Από τότε η Ελλάδα γέμισε γήπεδα και παίζουν πιο πολλά παιδιά, άρα θα βγαίνουν συνεχώς ταλέντα. Πιστεύω ότι από τότε η Ελλάδα έχει κρατήσει ψηλά το όνομα της στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Έχουμε από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη».

Γκάληδες θα ξαναδούμε στην Ελλάδα;
«Αυτό μου το λένε πολλοί. Ο καθένας έχει την προσωπικότητά του, το χαρακτήρα και το ταλέντο του. Δεν είναι εύκολο κάθε χρόνο ή κάθε δέκα χρόνια να βγαίνει ένας παίκτης σ’ αυτό το επίπεδο. Προσωπικά εύχομαι να βγουν χίλιοι, να βγαίνουν κάθε μέρα μεγάλοι παίκτες. Ο καθένας έχει το δικό του στυλ, δεν πρέπει να συγκρίνουμε παίκτες».

Παλιά τα ανοιχτά γήπεδα ήταν γεμάτα από παιδιά, σήμερα μοιάζουν άδεια. Τι φταίει;
«Υπάρχουν πολλά πράγματα που φταίνε. Οι εποχές δεν είναι εύκολες πλέον. Ο κόσμος έχει πολλά προβλήματα, κάποιοι παλεύουν για να ζήσουν τις οικογένειες τους. Παίζει ρόλο αυτό».

Το αίμα νερό δεν γίνεται έτσι; Μία ζωή Άρης κύριε Γκάλη;
«Έτσι ακριβώς, μία ζωή».

Πως βλέπετε τον Άρη τη σημερινή εποχή; Πιστεύετε ότι το μπάσκετ κάποτε θα επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη;
«Το εύχομαι αλλά θέλει πάρα πολύ δουλειά και ανθρώπους που θα ενδιαφερθούν για την ομάδα. Κακά τα ψέματα, αλλά θέλει χρήματα στην εποχή που ζούμε. Το μπάσκετ είναι εντελώς επαγγελματικό, κι αν δεν έχεις χρήματα δεν θα έχεις και την καλύτερη ομάδα. Το μπάσκετ έχει πάει στην Αθήνα, αλλά θα είναι καλό για το ελληνικό πρωτάθλημα να υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός. Είναι καλό να υπάρχει κόντρα, αυτό είναι το όμορφο».

Ύψιστη τιμή το Hall of Fame. Πως αισθάνεστε που είστε μέλος του;
«Είναι η μεγαλύτερη τιμή. Οι Αμερικανοί κάνουν αυτή την γιορτή, σαν να είσαι στα όσκαρ. Ένα τέτοιο στυλ υιοθετούν. Το να είμαι ανάμεσα στους καλύτερους παίκτες όλων των εποχών είναι πολύ μεγάλη τιμή για μένα και για το ελληνικό μπάσκετ. Ένας Έλληνας είναι στο παγκόσμιο Hall of Fame. Ήταν φανταστική εμπειρία και δεν θα τη ξεχάσω ποτέ. Είναι ότι καλύτερο, πρέπει να το ζήσεις για να το καταλάβεις».

Όταν ξεκινούσατε στο Σίτον Χολ, περιμένατε ποτέ ότι θα φτάνατε τόσο ψηλά;
«Παίζοντας το κάθε παιδί στα playgrounds στην Αμερική, θα ήθελε να φτάσει όσο το δυνατόν πιο ψηλά. Το να πιστέψεις ότι θα φτάσεις κάποια στιγμή στο Hall of Fame είναι ένα πάρα πολύ μακρινό όνειρο».

Ποιο ήταν το ίνδαλμα του Νίκου Γκάλη στο ξεκίνημα του;
«Φεύγοντας από τη Νέα Υόρκη, φυσικά τους New York Knicks. Είχαν τότε σπουδαία ομάδα. Μου άρεσε ο Φρέιζερ, που για την εποχή του ήταν ψηλός πλέι-μέικερ. Αυτός ήταν το ίνδαλμά μου. Εξαιρετικός ήταν και ο Τζέρι Ουέστ, εκείνη την εποχή».

Η γνώμη σας για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο;
«Ο Γιάννης είναι φανταστικός παίκτης. Έχει σώμα ιδανικό για το ΝΒΑ. Του εύχομαι να έχει διάρκεια στην καριέρα του, γιατί είναι το πιο σημαντικό και να είναι υγιής. Πιστεύω ότι θα αφήσει εποχή».

Για ποιο λόγο ο Νίκος Γκάλης δεν έχει αξιοποιηθεί στα διοικητικά του μπάσκετ, την ίδια ώρα που κάτι αντίστοιχο γίνεται σε όλες τις προηγμένες μπασκετικές χώρες της Ευρώπης με τους μεγάλους αθλητές τους;
«Ξέρετε πολύ καλά ότι εγώ δεν είμαι πολιτικός. Δεν ασχολούμαι με την πολιτική, είναι καθαρά επιλογή μου.  Δεν μου έχει γίνει φυσικά και πρόταση. Αν αποφασίσω να ασχοληθώ ποτέ, θα πρέπει να γίνει σωστή δουλειά και να έχω σωστούς ανθρώπους δίπλα μου. Δεν συμμετέχω σε πάρτι αλλουνού».

Πως αισθάνεστε που ο κόσμος σας αγαπάει και σας αναγνωρίζουν μικροί και μεγάλοι;
«Είναι πλέον συνήθεια για μένα. Είμαι άνθρωπος ανοιχτός στον κόσμο. Δεν θα πω όχι ποτέ σ’ ένα παιδί ή σε κάποιον μεγάλο που θα έρθει να μου ζητήσει ένα αυτόγραφο. Δεν έχω πει όχι στη ζωή μου γι’ αυτό το πράγμα. Για μένα μπορεί να μην είναι τίποτα, αλλά σκέφτομαι ότι μπορεί να δίνω μεγάλη χαρά στον άλλο. Και πραγματικά χαίρομαι γι’ αυτό».

Τι άνθρωπος είναι τελικά ο Νίκος Γκάλης;
«Ήρεμος και απλός. Μπορεί να είμαι και πιο απλός από σένα. Κάνω μία ήρεμη ζωή. Θα γυμναστώ στο σπίτι, θα ασχοληθώ με την κόρη μου, θα πάμε βόλτα με την οικογένεια.

Παρακολουθείτε μπάσκετ στην τηλεόραση;
«Ναι φυσικά, πιο πολύ το ΝΒΑ. Προσφέρει θέαμα. Φυσικά παρακολουθώ τις εξελίξεις στην Ελλάδα όσο μπορώ».

Βλέπετε κάποιον παίκτη που να ξεχωρίζει και να πείτε ότι θα γράψει ιστορία;
«Υπάρχουν ταλέντα, αλλά έχουν χαθεί και πολλά. Έχουν χαθεί πολλά ταλεντάκια. Όταν κάποιος είναι ταλέντο πρέπει να το βελτιώσει και να το αναπτύξει. Ένας παίκτης για να κάνει μεγάλη καριέρα, πρέπει να έχει από μικρός τις βάσεις. Και τεχνικά και ψυχολογικά».

Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδια του Νίκου Γκάλη;
«Δεν έχω προγραμματίσει κάτι. Θέλω να ασχοληθώ με το μπάσκετ αλλά μόνο με τα μικρά παιδιά και την ανάπτυξη. Είχα το camp στη Χαλκιδική και σκέφτομαι κάποια πράγματα στο μυαλό μου, χωρίς να έχω κατασταλάξει. Είναι καλό να βοηθάμε τη νεολαία».

Έχετε σκεφτεί να δημιουργήσετε κάτι στη Ρόδο;
«Αν οι αρμόδιοι φορείς της Ρόδου έχουν κάποιες καλές ιδέες για τον αθλητισμό, εγώ είμαι εδώ».

Πριν από λίγο καιρό γράφτηκε ότι θα σας γίνει πρόταση να πολιτευτείτε. Ισχύει; Θα το σκεφτόσασταν;
«Προσωπικά δεν έχω διάθεση να πολιτευτώ. Εγώ δεν είμαι για μία παράταξη, είμαι για όλο τον κόσμο. Προτάσεις έχουν γίνει και παλαιότερα, αλλά δεν ασχολούμαι».