Ρόδος: Χαμένων ευκαιριών συνέχεια - Μαρίνα Μανδρακίου


Γράφει ο
Αθανάσιος Δηλανάς
Διπλ. Μηχανολόγος Μηχανικός, 
πρώην Δ/ντής ΔΕΗ Σορωνής


Διάβασα με πολύ προσοχή το άρθρο του πρώην δημάρχου κ. Χατζή ΧΑΤΖΗΕΥΘΥΜΙΟΥ που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΡΟΔΙΑΚΗ» της 31/10/2017 και έχει απόλυτο δίκιο τόσο για τα εμπόδια και προσχήματα που χρησιμοποίησαν οι διάφοροι αναφερόμενοι σ’ αυτό για να σταματήσουν το διαγωνισμό του έργου, το οριστικό ναυάγιο της προσπάθειας και τέλος τη ζημία που έχει προκληθεί και προκαλείται στην οικονομία του τόπου. 

Αν και δεν είμαι οικονομολόγος δεν παύω να είμαι ενεργός πολίτης και κατά την γνώμη μπορώ σε συνδυασμό και με τις τεχνοκρατικές μου γνώσεις να έχω άποψη για τα διάφορα θέματα που απασχολούν την κοινωνία της Ρόδου. Τον Απρίλιο του 2010 με αφορμή των γεγονότων που διαδραματίζονταν κατά τον διαγωνισμό της Μαρίνας Μανδρακίου είχα δημοσιεύσει άρθρο με τον τίτλο «Η ΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ» το οποίο, αν και πολύ προγενέστερο δικαιώνει πλήρως της απόψεις του κ. ΧΑΤΖΗΕΥΘΥΜΙΟΥ. Εάν όμως το μοναδικό σοβαρό έργο που τορπιλίστηκε ήταν μόνο η Μαρίνα Μανδρακίου η ζημία θα ήταν σχετικώς μικρή. Παρακάτω αναδημοσιεύω το άρθρο μου από το 2010 στο οποίο εκτός από το θέμα της Μαρίνας περιγράφονται όλα τα μεγάλα έργα που σταμάτησαν, είτε από ενέργειες κάποιων της τοπικής αυτοδιοίκησης είτε κάποιων άλλων, για διαφόρους λόγους ενδιαφερόμενων, με αποτέλεσμα να προκληθεί τόσο οικονομική, περιβαλλοντική όσο και κοινωνική ζημία.

Η  ΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
 Εδώ και αρκετές μέρες παίζεται στη Ρόδο ένα καινούργιο σήριαλ για να συμπληρώσει όλα τα άλλα που παίζονται εδώ και 20-25 χρονιά στο νησί μας. Το νέο αυτό σήριαλ  αφορά τον διαγωνισμό για την ανάθεση της ΜΑΡΙΝΑΣ του ΜΑΝΔΡΑΚΙΟΥ σε ιδιώτη.

Όπως γνωρίζουν όσοι παρακολουθούν την τοπική επικαιρότητα ο προηγούμενος διαγωνισμός είχε ακυρωθεί. Ένας από τους βασικούς λόγους της ακύρωσης του πρώτου   διαγωνισμού ήταν η απαίτηση της εταιρείας «ΜΑΡΙΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.» για  προτιμησιακό δικαίωμα σε περίπτωση ανάθεσης της ΜΑΡΙΝΑΣ ΜΑΝΔΡΑΚΙΟΥ. Αυτό είχε συμφωνηθεί όταν ανέλαβε η εταιρεία «ΜΑΡΙΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.» την ολοκλήρωση του έργου της ΝΕΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΡΟΔΟΥ το οποίο τελικά άφησε στη μέση.

Στο νέο διαγωνισμό το προτιμησιακό δικαίωμα θα ληφθεί υπόψη μόνο στην περίπτωση που θα υπάρξει ισοβαθμία των συνολικών βαθμολογιών της προσφοράς της εν λόγω εταιρείας με άλλη πλειοδοτούσα εταιρεία του διαγωνισμού.
Και για το νέο διαγωνισμό υπήρξαν ενστάσεις τόσο από τον πρώην αντιδήμαρχο Ρόδου κ. Νίκο Χαραλάμπη (Ναυπηγό Μηχανικό) που με μηνυτήρια αναφορά του την 1 Απριλίου προς τον κ. Εισαγγελέα  Πλημμελειοδικών  χαρακτηρίζει το διαγωνισμό  ως παράνομο, όσο και από την Νομαρχιακή Επιτροπή του Συνασπισμού προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να παρεμποδίσουν την διενέργεια του  διαγωνισμού. 

Η στάση της Νομαρχιακής Επιτροπής του Συνασπισμού δεν με προβληματίζει επειδή η πείρα μου λέει ότι η στάση της είναι ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ και μάλιστα με προπέτασμα καπνού το περιβάλλον του οποίου έχει αυτοανακυρηχθεί προστάτης. Οι λόγοι στην πραγματικότητα είναι άλλοι όπως π.χ, οι κόντρες που έχουν με διάφορους αιρετούς της αυτοδιοίκησης και βέβαια με το σκεπτικό ότι θα μαζέψουν κάποιους ψήφους.

Ο διαγωνισμός τελικά έγινε στις 15 Απριλίου. Μόλις όμως τελείωσε μπήκε στη μέση η αρχαιολογία και ζητά να ακυρωθεί ο διαγωνισμός επειδή το Λιμενικό Ταμείο Νότιας Δωδεκανήσου δεν ζήτησε την άδεια της αρχαιολογίας. Όλες αυτές οι εμπλοκές με προβληματίζουν και νομίζω ότι πρέπει να προβληματίζουν κάθε υγιώς σκεπτόμενο πολίτη σ’ αυτό το τόπο.

Κρύβεται άραγε κάτι πίσω απ’ όλα αυτά; Υπάρχουν συγκοινωνούντα δοχεία μεταξύ των εμπλεκομένων; Αντέδρασε με τον ίδιο τρόπο η αρχαιολογία στο πρώτο διαγωνισμό; Εάν δεν το έκανε υπάρχει η απορία γιατί τότε δεν το έκανε; Δεν θα ήταν και τότε απαραίτητο να το κάνει; Οπότε στο τωρινό διαγωνισμό το Λιμενικό Ταμείο θα ήταν ενημερωμένο. Αλλά και εάν ακόμα υπήρξε μια παράλειψη από το Λιμενικό Ταμείο να ζητήσει το χαρτί από την αρχαιολογία δεν είναι δυνατόν η αρχαιολογία να το χορηγήσει εκ των υστέρων εφόσον δεν υπάρχει κάποιο πραγματικό κώλυμα; Γνωρίζουν οι της αρχαιολογίας πόσο δύσκολο είναι να επαναλάβεις ένα διεθνή διαγωνισμό και τι κοστίζει; 

Όλες αυτές οι εμπλοκές μου αφήνουν κάποιες υποψίες και με λυπούν επειδή παρεμποδίζουν την ανάπτυξη του τόπου και ειδικότερα την ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού που τόσο ανάγκη έχει η Ρόδος. Όταν υπάρχει μια οργανωμένη ΜΑΡΙΝΑ καταρχήν προσελκύει τουρίστες  που έχουν μεγάλη οικονομική άνεση. Πέρα από τα έσοδα της ΜΑΡΙΝΑΣ βοηθούνται και οι λοιποί κλάδοι του τουρισμού όπως τα εστιατόρια, τα καταστήματα, μέχρι και τα ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα. Για να γίνει το Μανδράκι μια σωστή Μαρίνα θα επενδυθούν αρκετά μεγάλα κεφάλαια. Θα γίνουν οι απαιτούμενες εργασίες και θα απασχοληθεί κόσμος σε μια περίοδο που καλπάζει η ανεργία και η οικονομική κρίση στη χώρα μας. Δεν μου είναι εύκολο να κατανοήσω αυτή τη τάση αυτοκαταστροφής που υπάρχει από ορισμένους.

Βέβαια το θέμα της ΜΑΡΙΝΑΣ ΤΟΥ ΜΑΝΔΡΑΚΙΟΥ είναι ένα πολύ μικρό παράδειγμα της αυτοκαταστροφικής τάσης. Σε πρόσφατο άρθρο μου στην εφημερίδα “Ροδιακή” είχα αναφερθεί και σε άλλα έργα που έχουν κολλήσει ή δεν έχουν καν αρχίσει τα οποία θα συμπλήρωναν τις απαραίτητες υποδομές, θα έφερναν μεγάλα κεφάλαια στο νησί και θα μείωναν την ανεργία. Δυστυχώς ο καθένας παίζει το δικό του βιολί χωρίς να σκέφτεται ότι είναι τόσο ακούρδιστο που οι άλλοι δεν μπορούν να το ακούν.  Παρόλο ταύτα κανείς δεν αντιδρά . Είμαι περίεργος πότε θα ξυπνήσουμε και θα  κυνηγούμε όλους αυτούς με βρεγμένες σανίδες.
Θα επαναλάβω επιγραμματικά αυτά τα θέματα που έθιξα στο προηγούμενο άρθρο μου για να τονίσω για άλλη μια φορά τη αυτοκαταστροφική μας μανία.

Συγκεκριμένα έγραφα:
Α) «Χαρακτηριστικά παραδείγματα για αυτά που γράφω παραπάνω είναι το λιμάνι της ΑΚΑΝΤΙΑΣ, η ΝΕΑ ΜΑΡΙΝΑ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ, το ΚΑΡΝΑΓΙΟ, η δαπλάτυνση του δρόμου ΑΠΟ ΦΑΛΗΡΑΚΙ ΠΡΟΣ ΛΙΝΔΟ, το ΦΡΑΓΜΑ του ΓΑΔΟΥΡΑ, ο ΑΓΩΓΟΣ  ΝΕΡΟΥ από το φράγμα προς τη Ρόδο (ας μη ξεχνάμε το απορριμματοφόρο που είχε τοποθετηθεί κοντά στο Γκολφ από το δήμο Αφάντου, το  σταμάτημα των εργασιών από το Δήμο Αρχαγγέλου) κ.λ.π. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η τεράστια επιβάρυνση των έργων, η μείωση της ανταποδοτικότητάς τους και βέβαια η ζημία στην τοπική και εθνική οικονομία και η παράταση της ανεργίας».
Β) Στη συνέχεια έγραφα για την παρεμπόδιση εκτέλεσης των έργων της ΔΕΗ.

Συγκεκριμένα:
«1) Πριν 20 χρόνια η ΔΕΗ αποφάσισε ότι χρειάζεται ένα δεύτερο εργοστάσιο για την ομαλή ηλεκτροδότηση του νησιού. Όπου και να ζήτησε να το εγκαταστήσει εκδιώχθηκε. Αυτοί που την εκδίωξαν είχαν  κάποιους ιδιοτελείς στόχους. Βέβαια δεν ήταν μόνοι τους. Χρησιμοποίησαν και κάποιους οικολόγους και κάποιο  πολιτικό κόμμα που έχει αυτοανακυρηχθεί προστάτης του περιβάλλοντος Εκείνοι όμως που βασικώς είναι υπαίτιοι είναι οι άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης οι οποίοι δεν είχαν την απαιτούμενη σοβαρότητα να ερευνήσουν τους δήθεν περιβαλλοντικούς λόγους που επικαλούνταν οι ενδιαφερόμενοι!!!  και για να μη χάσουν την εκλογική τους πελατεία σταμάτησαν ένα έργο πολλών εκατομμυρίων.

2) Επειδή η κατασκευή του νέου εργοστασίου μέχρι τώρα έχει ναυαγήσει η ΔΕΗ αναγκάσθηκε κατά καιρούς να φέρει μηχανήματα για να μην μείνει το νησί  από ηλεκτρική ενέργεια και διαλυθεί η οικονομία του. Μερικά από τα μηχανήματα αυτά είναι αντιοικονομικά και περισσότερο ρυπογόνα επειδή καταναλώνουν πολύ μεγάλες ποσότητες πετρελαίου. Δυστυχώς τις εποχές που τα έφερε δεν υπήρχαν διαθέσιμα καλύτερα. Πριν από 2 χρόνια η ΔΕΗ έφερε στο εργοστάσιο της Σορωνής 20 ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη, που είναι λιγότερο ρυπογόνα, για να εξασφαλίσει την ηλεκτροδότηση του νησιού και για να μειώσει την λειτουργία των παλαιοτέρων ρυπογόνων μηχανημάτων.  

Τα ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη παραμένουν επί 2 χρόνια (πάμε και για τρίτο χρόνο) εκτός λειτουργίας επειδή η λεγόμενη Επιτροπή Αγώνα Θεολόγου παρεμπόδισε την εγκατάστασή τους επικαλουμένη περιβαλλοντική επιβάρυνση. Εν τω μεταξύ τα όργανα μετρήσεως της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης της περιοχής που βρίσκονται εκτός του εργοστασίου δεν δικαιολογούν τις αιτιάσεις τους.

Έτσι βρήκαν άλλο τρόπο για να σταματήσουν την εγκατάσταση των μηχανημάτων. Κατήγγειλαν τη ΔΕΗ στην πολεοδομία ότι στο παρελθόν έχουν γίνει πολεοδομικές υπερβάσεις στο χώρο του εργοστασίου. Έτσι η πολεοδομία ανεκάλεσε την άδεια εγκατάστασης για τα ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη που είχε χορηγήσει. Βέβαια τα νέα μηχανήματα θα έβγαζαν τα δύο χρόνια περίπου 28.000 τόνους λιγότερα καυσαέρια στην ατμόσφαιρα και θα έκαιγαν περίπου 8.500.000 λίτρα λιγότερο πετρέλαιο.

Οι εισαγωγές πετρελαίου στη χώρα μας θα ήταν λιγότερες κατά 8.500.000 λίτρα και θα εξοικονομούνταν περίπου 7  εκατομμύρια ΕΥΡΩ. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί η οικονομία μας πηγαίνει κατά διαβόλου;;; Βέβαια οι άνθρωποι της Επιτροπής Αγώνα έχουν τους δικούς στόχους που είναι οι επόμενες δημοτικές εκλογές και χρειάζονται τους ψήφους της περιοχής.. Την ομαλή ηλεκτροδότηση του νησιού,  το περιβάλλον και την απώλεια χρημάτων θα κοιτάξουν;

3) Το περασμένο χρόνο προέκυψε στη ΔΕΗ το τρίτο σοβαρό εμπόδιο. Η ΔΕΗ εδώ και πολλά χρόνια είχε προγραμματίσει την εγκατάσταση ενός μοντέρνου κλειστού υποσταθμού αρκετά υψηλού προϋπολογισμού σε αντικατάσταση ενός παλαιοτέρου υποσταθμού που λειτουργεί ακόμα μέσα στο παλαιό εργοστάσιο του Αγίου Νικολάου. Μάλιστα απ’ ότι γνωρίζω η ΔΕΗ είχε ενημερώσει εγγράφως τη δημοτική αρχή επί Δημαρχίας του κ. Γιώργου Γιαννόπουλου για τα σχέδιά της. Αφού η ΔΕΗ είχε πάρει όλες τις απαιτούμενες άδειες προχώρησε σε διαγωνισμό και ανέθεσε το έργο σε εργολάβο.

Το έργο άρχισε. Τότε ξεσηκώθηκαν κάποιοι αρχιτέκτονες από την περιοχή και χωρίς να έχουν ιδέα τι σημαίνει κλειστός υποσταθμός ξεσήκωσαν τους κατοίκους της περιοχής. Οι κάτοικοι έχοντας την άσχημη εμπειρία από το εργοστάσιο που υπήρχε παλαιότερα μόλις άκουσαν ΔΕΗ αντέδρασαν. Βέβαια οι πρωτεργάτες της εξέγερσης είπαν στους κατοίκους της περιοχής του κόσμου τα ψέματα, ότι δηλαδή θα πεθάνουν από τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Έκαναν μάλιστα και σύλλογο και οι πρωταίτιοι βγήκαν στα τηλεοπτικά κανάλια και διέδωσαν τις απόψεις τους φωνασκούντες.  Βέβαια οι  απόψεις τους δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Ο κόσμος όμως δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί την πραγματικότητα επειδή πρόκειται για επιστημονικά–τεχνικά θέματα για τα οποία δεν έχει τις απαιτούμενες γνώσεις».

Στη συνέχεια περιέγραψα τι είναι  ένας κλειστός υποσταθμός και ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για κανέναν. Δυστυχώς στο τόπο μας δεν ακούγονται αυτοί που λένε τεκμηριωμένες αλήθειες αλλά αυτοί που λένε ψέματα. Από την πλευρά της η ΔΕΗ έδωσε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες στο Δήμο Ρόδου και έκανε την πρόταση να απευθυνθεί ο Δήμος σε οποιοδήποτε επιστημονικό Ίδρυμα της εμπιστοσύνης του ήθελε π.χ Δημόκριτο, Πολυτεχνείο κ.λπ, με έξοδα της επιχείρησης, για να πάρει τις απαραίτητες πληροφορίες. Ο δήμος δεν έκανε καμία κίνηση προς την κατεύθυνση αυτή αλλά ανακάλεσε την οικοδομική άδεια και το έργο σταμάτησε. Η υπόθεση βρίσκεται στα δικαστήρια και η ΔΕΗ πληρώνει τον εργολάβο. 

Τόσο στο θέμα της ΜΑΡΙΝΑΣ ΜΑΝΔΡΑΚΙΟΥ όσο στα άλλα έργα που προανέφερα, τα μικροσυμφέροντα, ο λαϊκισμός και η ψηφοθηρία   θαυματουργούν. Τώρα εάν αρκετοί άνθρωποι μένουν άνεργοι, εάν η τοπική και η εθνική οικονομία πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο ή εάν θα υπάρχει πρόβλημα σε βασικές απαραίτητες υποδομές δεν έχει καμία σημασία  

Συμπέρασμα: Με τέτοια μυαλά που έχουν πολλοί συμπολίτες μας και οι άρχοντες μας είναι αδύνατο να πάμε μπροστά και να βγούμε από την οικονομική κρίση.