Η αναμονή να γίνει συμμετοχή

Του Μανώλη Παπαδόπουλου
Δικηγόρος Ρόδου

Την Κυριακή  12 Νοεμβρίου γίνονται οι εκλογές για τον νέο προοδευτικό φορέα. Η αλήθεια είναι πως οι εκλογές αυτές έχουν στόχο να αναδείξουν ένα νέο ενιαίο πολυτασικό κίνημα που θα μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας και θα μπορέσει να αντιπαρατεθεί στο λαϊκισμό του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και τον συντηρητισμό της ΝΔ.

Για να επιτύχει αυτό το εγχείρημα του νέου φορέα είναι απαραίτητο να υπάρχει πολύ μεγάλη συμμετοχή. Η επιτυχία του δεν εξαρτάται μόνο από το πόσους πρώην ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ θα καταφέρει να επαναπατρίσει ο νέος φορέας.

Επιτυχές θα κριθεί το εγχείρημα κυρίως αν πείσει τους νέους, τους άνεργους, αυτούς που πλήγησαν περισσότερο από την κρίση και απείχαν από τις τελευταίες εθνικές εκλογές. Στόχος δεν είναι να υπάρξει ένα νέο μεγάλο κόμμα που θα γίνει ένα με το σύστημα και θα μοιράζει θέσεις και τίτλους αλλά ένας νέος φορέας, όπου θα ακούς και θα ακούγεσαι.

Πως θα γίνει αυτό; Πως μπορεί να πειστεί κάποιος να ασχοληθεί ενεργά με τα κοινά; Η κοινωνία μας προχώρησε, μα το πολιτικό σύστημα έμεινε δεκαετίες πίσω. Στόχος είναι να ξεπεράσουμε αυτά που μας χρεοκόπησαν, την τεχνητή κομματική πόλωση και την λαφυραγώγηση του κράτους.  

Ήρθε η ώρα στην Ελλάδα της κρίσης να ενεργοποιηθούν πολιτικά όλοι όσοι μέχρι σήμερα ήταν στο περιθώριο. Ήρθε η στιγμή που θα πρέπει όλοι να πάρουμε την τύχη της χώρας στα χέρια μας και να εξασφαλίσουμε τα εχέγγυα για να μπορέσει επιτέλους να εκφραστεί το νέο. Νέο δεν σημαίνει απαραίτητα ηλικιακά αλλά καινοτόμο τρόπο σκέψης. Υπάρχουν και ηλικιακά νέοι με παλιά μυαλά.

Άλλωστε κάτι τέτοιο το απέδειξε και ο Τσίπρας, που αν και νέος σε ηλικία, ήταν ό,τι πιο παλιό υπήρξε ποτέ. Σ' αυτή την παγίδα δεν πρέπει να πέσει ο νέος χώρος.

Το 2010, ο Γιώργος Καμίνης, άγνωστος μέχρι τότε στην πολιτική ζωή της χώρας, ανακοίνωσε ότι θα διεκδικήσει τον μεγαλύτερο Δήμο της χώρας. Οι περισσότεροι γέλασαν μαζί του και τον χλεύασαν μέχρι που τον άκουσαν. Όλοι όσοι τον ήξεραν απορούσαν γιατί να αφήσει τη θέση του καθηγητή και του Συνηγόρου του Πολίτη, που υπηρέτησε με απόλυτη επιτυχία, για να παλέψει με τα συστήματα.

Χωρίς κανέναν επιχειρηματία να τον χρηματοδοτεί και χωρίς κανένα τηλεοπτικό μέσο να τον προωθεί, κατάφερε να μιλήσει διαφορετικά και χωρίς ξύλινο λόγο, πείθοντας έτσι όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς από την προοδευτική αριστερά μέχρι και το μεταρρυθμιστικό κέντρο να τον στηρίξουν. Απέναντι σε μία δεξιά που συμμετείχε στις πλατείες των αγανακτισμένων πέτυχε τη μεγάλη πολιτική αλλαγή.

Ο Καμίνης, με ελάχιστα μέσα στη διάθεση του μπόρεσε να κρατήσει όρθια την πρωτεύουσα της χώρας, που για δεκαετίες οι εκλεκτοί της ΝΔ τη χρησιμοποιούσαν για τα ρουσφέτια τους.

Το 2014 ήρθε και μαζί ερχόταν σιγά σιγά και ο λαϊκίστικος ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Πολλοί παρότρυναν τον Καμίνη να μην κατέβει ξανά υποψήφιος ώστε να αποχωρήσει αξιοπρεπώς και όχι σαν ηττημένος. Έχοντας μάθει να υπηρετεί τις ιδέες του και όχι να συμβιβάζεται ή να υποκύπτει, μπήκε και σ' αυτή την μάχη και φυσικά την κέρδισε, εκφράζοντας μια πλατιά κοινωνική συμμαχία.

Είναι ο μοναδικός υποψήφιος που έχει καταφέρει στα χρόνια της κρίσης να επικρατήσει έναντι τόσο του λαϊκίστικου ΣΥ.ΡΙΖ.Α όσο και της συντηρητικής ΝΔ. Βέβαια τί σημασία έχουν οι νίκες αν δεν παράγουν έργο..

Και όμως ο Καμίνης κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια έναν χρεοκοπημένο δήμο να τον μετατρέψει σε πλεονασματικό. Ανταπεξήλθε με τρόπο υποδειγματικό στη μεγάλη οικονομική κρίση των καιρών μας και έκανε τον Δήμο Αθηναίων ένα θετικό παράδειγμα για τη χώρα. Τόσο στον οικονομικό τομέα, όπου παρέλαβε έναν χρεοκοπημένο δήμο και τον μετέτρεψε σε πλεονασματικό όσο και στον κοινωνικό, που, αντιλαμβανόμενος τα μεγάλα βάρη της κρίσης, μείωσε τα δημοτικά τέλη. Τιμήθηκε μάλιστα με τον έπαινο ως  ''Δήμαρχος του Κόσμου'' για τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης.

 Ποτέ ο Γιώργος Καμίνης δεν ήταν άνθρωπος του συστήματος, ώστε να έχει ιδιαίτερη προβολή στα ΜΜΕ. Ανέκαθεν απέφευγε τα μεγάλα λόγια και προτιμούσε τις πράξεις. Πολλοί άνθρωποι που ήταν στο περιθώριο και εκτός συστήματος στο άκουσμα της ανακοίνωσης της υποψηφιότητας του για τον νέο φορέα απόρησαν. Μάλιστα κάποιοι προεξόφλησαν το πολιτικό του τέλος αφού θεώρησαν δεδομένο ότι δεν θα μπορεί να νικήσει τους μηχανισμούς.

Πως θα καταφέρει να ενώσει την κεντροαριστερά χωρίς κομματικό μηχανισμό και δικά του ΜΜΕ; Και όμως έχει αποδείξει ότι μπορεί να νικήσει κόντρα σε όλους και σε όλα. Η θητεία του στην Αθήνα και η ευρεία αποδοχή που είχε ως Συνήγορος του Πολίτη το αποδεικνύουν.

Ο Γιώργος Καμίνης είναι εκείνος που μπορεί να  βγάλει την παράταξη από το απολίτικο αδιέξοδο των εύκολων συνθημάτων. ενώνοντας και προσθέτοντας ευρύτερες προοδευτικές δυνάμεις που σήμερα απέχουν και να επανεντάξει όλους αυτούς που έχουν επιλέξει συνειδητά το κομματικό περιθώριο, εξαιτίας των σκληρών κομματικών μηχανισμών εξουσίας.

Η νίκη του Γιώργου Καμίνη  είναι μονόδρομος για όσους διεκδικούν ανοιχτή δημοκρατία, που συμπεριλαμβάνει και προστατεύει τους πολλούς και δεν αποκλείει κανέναν. Θα είναι μία νίκη της λογικής, μία νίκη της κοινωνίας απέναντι  στις δυνάμεις του χθες, που επενδύουν στη διχαστική πελατειακή δημοκρατία και στους μηχανισμούς. 

Την Κυριακή, μπορείς να κάτσεις στον καναπέ... Μπορείς όμως και να πας να ψηφίσεις, να συμμετέχεις ώστε να επιστρέψει η πραγματική Πολιτική στην Ελλάδα με όρους και προϋποθέσεις που θα εξασφαλίζουν την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα, την καινοτομία και τη δημοκρατία για όλους.

Από εμάς τους ίδιους εξαρτάται αν θα αναδιαμορφώσουμε το πολιτικό σκηνικό της χώρας. Σ’ αυτή τη μάχη των δυνάμεων του χθες με τις δυνάμεις του αύριο δεν πρέπει να μείνουμε αμέτοχοι. Τώρα πρέπει  να συμμετέχουμε και να στηρίξουμε εμπράκτως αυτόν που απέδειξε ότι έχει τις δυνατότητες να υλοποιήσει τις ιδέες του. Την Κυριακή όλοι, νέοι και μεγαλύτεροι, βάζουμε μπροστά για μια Νίκη Αξιών με τον Γιώργο Καμίνη. Ήρθε η ώρα να εκφραστεί η Κοινωνία των Πολιτών και όχι των μηχανισμών…