«Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με τα δικά του λόγια» του Αλέξη Παπαχελά

Γράφει η Μαίρη Παπανδρέου

Εξαιρετικά ενδιαφέρον το βιβλίο του Αλέξη Παπαχελά «Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΛΟΓΙΑ», Τόμος Α: 1942-1974, εκδόσεις ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Νοέμβριος 2017. Είναι ένα συναρπαστικό βιβλίο με 390 σελίδες που διαβάζεται απνευστί και μάλιστα πολλές φορές, εμπλουτισμένο με πάμπολλες σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη ζωή, τις δράσεις και τα έργα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Ο Αλέξης Παπαχελάς, γνωστός δημοσιογράφος για το Ήθος και τις γνώσεις του, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961 και σπούδασε Οικονομικά και Διεθνείς Σχέσεις στο Bard College και στο Columbia University στις ΗΠΑ. Ασχολείται με την Δημοσιογραφία από το 1983, έχει εργαστεί ως ανταποκριτής ελληνικών ΜΜΕ στην Ουάσιγκτον. Το 1999 επέστρεψε στην Ελλάδα και σήμερα είναι διευθυντής της έγκριτης εφημερίδας «Καθημερινή» και συμπαρουσιαστής στην τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΙ, «Ιστορίες». Έχουν εκδοθεί δύο βιβλία του: «Ο βιασμός της Ελληνικής Δημοσιογραφίας» και «Φάκελος 17 Νοέμβρη».

Το τρίτο του βιβλίο, «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης Με Τα δικά Του Λόγια»,  εκτός από τον «Πρόλογο», χωρίζεται στα Ιστορικά Κεφάλαια: «Είσοδος στην Πολιτική», «Παντοδυναμία Παπάγου Και Η Διάλυση Του Κέντρου», «Καραμανλής 1958», «Βία και Νοθεία», «Αποχώρηση Καραμανλή και Άνοδος της ΕΚ», «Ο Θρίαμβος, η Κυβέρνηση Παπανδρέου», «Κυπριακό και ΑΣΠΙΔΑ», «Η Θύελλα», «Οι Κυβερνήσεις της Αποστασίας», «Παραμονές Χούντας», «Δικτατορία» και γίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακή η αφηγηματική γραφή με το «Παράρτημα», όπως καταχωρούνται και δημοσιοποιούνται «Έγγραφα»,  «Βιογραφική Κ. Μητσοτάκη», «Ευρετήριο Ονομάτων», και σε δύο ολόκληρες σελίδες, δημοσιεύει αναλυτικά σε Πίνακες, τις «Εκλογικές Αναμετρήσεις στην Ελλάδα – Από Την Αποχώρηση Των Γερμανών Ως Την Δικτατορία».

Η «απαγόρευση της αναδημοσίευσης, η αποθήκευση σε κάποιο σύστημα διάσωσης και γενικά η αναπαραγωγή κειμένων» του βιβλίου του Αλέξη Παπαχελά, δεν επιτρέπει την λεπτομερή αναφορά στα συγκλονιστικά κείμενα και στα ιστορικά γεγονότα, που αναφέρει.

Το συναρπαστικό βιβλίο του, είναι η ακριβής δημοσίευση των  συνεντεύξεων που του είχε δώσει ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, με την παράκληση να δημοσιοποιηθούν μετά το θάνατό του. Ο Αλέξης Παπαχελάς, έντιμος και ειλικρινής, μας δίνει την «Ιστορία της Ζωής και των Δραστηριοτήτων του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη», με αμεσότητα και αντικειμενικότητα.

 Είναι όμως και η Ιστορία της χώρας μας, μέσα από τις προσωπικές δράσεις, αντιδράσεις, εμπειρίες και γνώσεις του αείμνηστου Προέδρου. Χαρακτηριστικά, στον πρόλογό του, γράφει: «Τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη τον γνώρισα ως αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρωθυπουργό, αλλά, εκείνη την περίοδο, δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη σχέση μαζί του. Κάθε άλλο. Άνθρωποι της «αυλής» του ενοχλήθηκαν αρκετές φορές από τις τότε ανταποκρίσεις μου από την Ουάσιγκτον, με αρκετές συνέπειες.

Μου έκανε όμως εντύπωση, από την πρώτη στιγμή που τον έζησα δημοσιογραφικά από κοντά,  πως μπορούσε να συνδυάσει ταυτόχρονα τα στοιχεία ενός κλασικού μεταπολεμικού statesman με συμπεριφορές που ταίριαζαν σε κρητικό τοπάρχη και «φίλαρχο». Θυμάμαι  την άφιξή  του, με κάθε επισημότητα, στην Ουάσιγκτον, στην πρώτη του επίσημη επίσκεψη στον Λευκό Οίκο επί Μπους. Ήταν σαφές ότι μιλούσε ως ίσος προς ίσο, ότι ανήκε σε μία γενιά πολιτικών σαν τον Μπούς, τον Κολ, τη Θάτσερ».

Στις τελευταίες σελίδες του θαυμάσιου βιβλίου του, ο Αλέξης Παπαχελάς, δίνει σύντομο βιογραφικό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, καθώς και έναν εντυπωσιακό κατάλογο με σημαντικά στοιχεία από τα βιογραφικά, των Ελλήνων και ξένων προσωπικοτήτων που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στα πολιτικά και κοινωνικά τεκτενόμενα από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα. Καταχωρεί επίσης, τα οργανωτικά στοιχεία, τους σκοπούς  και τις δραστηριότητες Πολιτικών Κομμάτων και Οργανώσεων της χώρα μας.

Το βιβλίο «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης Με Τα Δικά του Λόγια» του Αλέξη Παπαχελά, έχει πολλαπλές αναγνώσεις, ιστορικά γεγονότα που ωθούν τον αναγνώστη να «δει» την πρόσφατη Ιστορία της χώρας μας, από διαφορετικές οπτικές γωνίες και να ενδεχομένως, να δώσει νέες ερμηνείες στο «πως» και «γιατί» η χώρα μας οδηγήθηκε σε «επιτυχίες», αλλά και σε «δύσβατους ατραπούς». Είναι το βιβλίο που «ρίχνει φως» και ενδεχομένως, «αφαιρεί παρωπίδες» από τους έχοντες «ευρύτητα συνείδησης».