Ο καρνάβαλος της εκπαίδευσης

Αρθρο του Τάκη Θεοδωρόπουλου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Δ​​εν ξέρω τι διδάσκει ο κύριος που έκρινε σκόπιμο να επιδείξει στην παρέλαση των μαθητών του τον ανέξοδο ηρωισμό του – «τζάμπα μαγκιά» εις την απλοελληνικήν. Πάντως, με το μαύρο φανελάκι που από τη μία έγραφε «Είπαμε Οχι» και από την άλλη «Ξαναείπαμε Οχι», προβίβασε εαυτόν σε πρότυπο αυτής της τάξης των συμπολιτών μας που αποκαλούνται «Ελληναράδες».

Οπου χαρακτηριστικόν του «Ελληναρά» είναι ότι, επειδή μπορεί να φωνασκεί, να καπνίζει εκεί όπου απαγορεύεται και να περνάει με κόκκινο ατιμωρητί, θεωρεί ότι ενσαρκώνει κάποιου είδους ελληνικό πνεύμα το οποίο ταυτίζει με το θράσος, την αγένεια και την κακοτροπία.

Το πρόβλημα με τον κύριο αυτόν δεν είναι πολιτικό. Το πρόβλημα είναι ψυχολογικό. Πιστεύει πως οι φωνές που έβγαλε στο Σύνταγμα, οι μούντζες που έριχνε ενδεχομένως πριν από χρόνια στη Βουλή και το ψηφοδέλτιο που έριξε στην κάλπη μια Κυριακή τού δίνουν το δικαίωμα να θεωρεί τον εαυτό του ισότιμο με τους πατεράδες μας ή τους παππούδες μας που σκοτώθηκαν στην Αλβανία, όσους ακρωτηριάσθηκαν απ’ τα κρυοπαγήματα και όσους ήσαν έτοιμοι να δώσουν και τη ζωή τους για να υπερασπισθούν το δικό τους «Οχι».

Αν κάποτε η εκπαίδευση έρθει στα συγκαλά της, οι φωτογραφίες του κυρίου αυτού θα πρέπει να αναλύονται στις σχολικές αίθουσες. Για να καταλάβουν τα παιδιά σε ποια κατάσταση οδηγούν τον άνθρωπο οι στρεβλώσεις που επιφέρει στην ψυχή ο συνδυασμός αμάθειας και θράσους.

Διαφωνώ με όσους υποστηρίζουν ότι πρέπει να καταργηθούν οι μαθητικές παρελάσεις. Πρέπει να βλέπουμε τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο σε ποια κατάσταση βρίσκονται τα σχολεία μας, εκπαιδευτικοί και μαθητές. Η χαλαρότητα, η αδιαφορία, ο γενικευμένος χαβαλές που επικρατούν στη σχολική τάξη επιδεικνύονται με υπερηφάνεια στους δρόμους. Ενας καρνάβαλος που αναπαριστά το State of the Union της εκπαίδευσης. Είχε δίκιο ο κ. Μπουτάρης, που θύμισε ότι παλιά, ενόψει της παρέλασης, μας τάραζαν στις δοκιμές και στον βηματισμό. Γιατί στο κάτω κάτω αυτό είναι η παρέλαση.

Μια επίδειξη ευταξίας και ευπρέπειας, που γίνεται όχι μόνον για να τιμηθεί η μνήμη των περασμένων, αλλά για να αποδείξουν και οι ζωντανοί πως η σημαία την οποία ακολουθούν δεν είναι κουρελόπανο, αλλά σύμβολο ζωής που επιβάλλει τάξη και ευπρέπεια. Γι’ αυτό και τη σημαία πρέπει να την κρατούν οι άριστοι, όπως την κρατούν οι πρωταθλητές.

Η δε Χρυσή Αυγή δεν μπορεί να έχει άποψη για το ποιος δικαιούται να κρατάει τη σημαία. Αν μη τι άλλο, κάποιος πρέπει να τους πει ότι την 28η Οκτωβρίου τιμούμε όσους έπεσαν αντιστεκόμενοι στις ιδέες τους.