H ανάλγητη μέθοδος των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών

Γράφει ο Ηλίας Κ. Κυπραίος
Πολιτευτής Δωδεκανήσου

Οι διακεκριμένοι και σοβαρώς ασχολούμενοι με το φλέγον ζήτημα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών οικονομολόγοι και κοινωνιολόγοι, πραγματικά τρομάζουν από το αστρονομικό μέγεθος των διαχειριζόμενων και διακινούμενων σήμερα από τις Τράπεζες χρηματικών ποσών, χάρις στο εκπληκτικής ταχύτατας ηλεκτρονικό σύστημα, σε α-ντίθεση με το  πρωτόγονο, χειρόγραφο και δυσκίνητο παλαιό τραπεζικό σύστημα, από το οποίο όμως ανεδείχθησαν οικονομικά ρωμαλέες τράπεζες, χωρίς να επαφίενται στην περίφημη «ανακεφαλαίωση».        

Την άνιση αυτή σύγκριση, η οποία δημιουργεί εύλογες απορίες και σοβαρά ερωτηματικά, επιτείνει το γεγονός ότι οι σημερινές τράπεζες είναι επιπλέον γενναία ενισχυμένες από τα δισεκατομμύρια ευρώ των υποχρεωτικών καταθέσεων όλων των μισθών και συντάξεων, όταν οι παλαιές χειροκίνητες τράπεζες είχαν απόλυτη οικονομική αυτοτέλεια, μολονότι διέθεταν ελάχιστους καταθέτες.                     

Αρκεί, να ανατρέξουμε στο πρόσφατο παρελθόν τότε που ακόμη και στους δημόσιους υπαλλήλους οι μισθοί καταβάλλονταν σε μετρητά μέσα σε φακέλους, από ειδικά εντεταλμένους υπαλλήλους, οι οποίοι ξεκινούσαν με γεμάτες τσάντες από την Τράπεζα της Ελλάδος.       

Και όμως από αυτές τις παλαιές και «πρωτόγονες» Τράπεζες, ανεδείχθησαν βαθύπλουτοι και μεγάλοι Εθνικοί  Ευεργέτες Τραπεζίτες, με προεξάρχοντες τον Ανδρέα Συγγρό και τον Δημήτριο Μάξιμο, οι οποίοι δώρησαν ακόμη και τα σπίτια τους στην Πατρίδα. Το σπίτι του Δημητρίου Μάξιμου είναι το σημερινό Κυβερνητικό Μέγαρο Μαξίμου, το δε σπίτι του Ανδρέα Συγγρού είναι το σημερινό Υπουργείο των Εξωτερικών.           

Ο σύγχρονος με τις ασύλληπτες δυνατότητες ηλεκτρονικός εξοπλισμός, μπορεί μεν να επέφερε εκπληκτική ταχύτητα στις τραπεζικές συναλλαγές, αλλά εξαφάνισε δυστυχώς το κοινωνικό τους πρόσωπο.        

Όπως μου έλεγε φίλη μου διευθύντρια τράπεζας, υπήρξαν ακραίες περιπτώσεις που τα υπερσύγχρονα ηλεκτρονικά μηχανήματα, έστελναν αυτόματα δεκάδες επιστολές με τις οποίες καλούσαν υποτιθέμενους οφειλέτες να εξοφλήσουν ακόμη και ένα μονόλεπτο του ευρώ.                

Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο χειρισμός των ληξιπρόθεσμων στεγαστικών δανείων δεν θα πρέπει να γίνεται με την ανάλγητη μέθοδο των λεγόμενων «ηλεκτρονικών πλειστηριασμών», η διενέργεια των οποίων εξαφανίζει την ανθρώπινη κατανόηση και αφήνει την αντιμετώπισή τους στα «χωρίς συναίσθημα» ηλεκτρονικά μηχανήματα.