Είναι πρέπον οι ανώτατοι  δικαστικοί και στρατιωτικοί να εμπλέκονται με την πολιτική;

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου
Πρώην πρόεδρος Δημοτ. Συμβουλίου Καστοριάς

Oι πονηροί αρχηγοί κομμάτων πολιτικοί ενέπλαξαν τα τελευταία χρόνια στην ανορθόδοξη πολιτική, διακεκριμμένους, συνταξιούχους, πρώην ανώτατους δικαστικούς και κυρίως εισαγγελείς που αποτελούν την έκφρασιν της αδέκαστης δικαιοσύνης και της εφαρμογής των Νόμων για την προστασία της έννομης τάξης, των πολιτών και ανώτατους στρατιωτικούς, συνταξιούχους πρώην στρατηγούς, που εκτός των άλλων αρετών τους, ήταν η έκφραση και της απόλυτης πειθαρχίας στο στράτευμα, στους στρατιώτες.

Πώς είναι, λοιπόν, δυνατόν διακεκριμένες προσωπικότητες που αποτελούν την έκφραση της έννομης τάξης, του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, την τάξιν την πειθαρχία, τον σεβασμό των αξιωμάτων και των εξουσιών, να συνυπάρξουν με κατ’ επάγγελμα πολιτικούς, και να ενστερνιθούν ό,τι παράξενο, απίθανο, φαύλο και ψευδές υπηρετεί το πολιτικό σύστημα, μια κατάσταση που δεν αρμόζει, δεν ταιριάζει, σε τέτοια τόσο σοβαρά πρόσωπα, που είχαν και έχουν την βαθιά εκτίμηση της κοινωνίας, για το υψηλόν ηθικό και νόμιμο, έργα που επετέλεσαν κατά τη διάρκεια της άσκησης των καθηκόντων τους. 

Είναι δυνατόν ένας στρατηγός, ένας εισαγγελέας, για λόγους που εκπορεύονται από την άσκηση των υπουργικών τους καθηκόντων, υπόλογοι όμως στην κυβέρνηση, στο λαό και τη Βουλή, και κατά τη διάρκεια επίκαιρων επερωτήσεων, να αντιμετωπίζονται από “συναδέλφους” τους βουλευτές, με τρόπο που δεν τους αρμόζει, να δέχονται κατηγορίες, ενίοτε και ύβρεις, ακόμα και απειλές, ποιοί, οι άνθρωποι, οι αδέκαστοι εισαγγελείς, οι ανώτατοι αξιωματικοί; 

Προσωπικά εγώ λυπάμαι, γιατί έτσι τους θέλει η πολιτική, χωρίς τις αξίες τους. 

Η κατ’ επάγγελμα πολιτικοί ασκούν το λειτούργημά τους, με υποσχέσεις ενίοτε ψευδείς, με αντιφατικές θέσεις και απόψεις, υπηρέτες του κακώς εννοούμενου πολιτικού κόστους, δεμένοι χειροπόδαρα από τις αρχές του κόμματός τους, που συνήθως εφαρμόζονται αναλόγως πιστοί και τυφλοί υπηρέτες της κομματικής πειθαρχίας και της απειλής έξωσης από την κομματική στέγη, που συνήθως ψηφίζουν εν γνώσει των αντισυνταγματικούς Νόμους, αυτούς καλούνται να ψηφίσουν πρώην εισαγγελείς, πρώην στρατηγοί, απορώ ειλικρινά πως αντέχουν, απορώ πώς και γιατί τα ανέχονται. 

Σαν Έλλην πολίτης οφείλω και το κάνω να σέβομαι τους Νόμους, το Σύνταγμα και τα Διατάγματα του Κράτους τη Νομοθετική και Εκτελεστική Εξουσία, αδέκαστες όμως και υπόλογες ενώπιον Θεού και ανθρώπων, το στράτευμα στο σύνολό του και τους αυστηρούς και πειθαρχημένους εκφραστές του, όμως προβληματίζομαι όταν σκέφτομαι ότι αυτοί που αποδίδουν δικαιοσύνη σήμερα, αυτοί που υπηρετούν τα ιδανικά της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας, στο ελληνικό στράτευμα, ίσως πιθανόν, να κρύβουν πολιτικές φιλοδοξίες, ο σεβασμός μου, η εμπιστοσύνη μου κλονίζεται. 

Κατά την άποψή μου οι ανώτατοι δικαστικοί, και οι ανώτατοι στρατιωτικοί να έχουν το δικαίωμα μετά το πέρας της επιτυχούς θητείας τους, να διεκδικούν μόνο το ανώτατατο πολιτειακό αξίωμα, αυτό του προέδρου της Δημοκρατίας, και αυτοί οφείλουν να το εντάξουν στις νέες τροποποιήσεις, προσθήκες, βελτιώσεις του Ελληνικού Συντάγματος άμεσα για να διαφυλάξουμε το κύρος και την σπουδαιότητα τόσο σημαντικών θεσμών.