Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι στο 6ο Δημοτικό Σχολείο Ρόδου

Ένα σημαντικό και διαφορετικό μάθημα έλαβαν οι μαθητές του 6ου Δημοτικού Σχολείου Πόλεως Ρόδου την Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου 2017, οι οποίοι άφησαν για λίγο στην άκρη μολύβια και βιβλία προκειμένου να…δουν, να ακούσουν, να συζητήσουν, να νιώσουν, να προβληματιστούν.

Έτσι,με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, που εορτάζεται σε όλον τον πλανήτη κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου, διεξήχθησαν στο χώρο του θεάτρου και του γηπέδου μπάσκετ του σχολείου μια σειρά δράσεων με απώτερο σκοπό την προώθηση της εξοικείωσης των μαθητών με θέματα αναπηρίας και την ευαισθητοποίηση και  κινητοποίηση υπέρ των δικαιωμάτων αξιοπρέπειας και ευημερίας των ατόμων με αναπηρία.

Σύμφωνα με το Τμήμα Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες, ένας στους έξι πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει κάποιο είδος αναπηρίας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επισημαίνει ότι περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι είναι άτομα με αναπηρία ενώ περίπου 190.000.000 αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινή τους ζωή, αφού η κοινωνία και η πολιτεία δε λαμβάνουν συχνά υπόψη τα χαρακτηριστικά και τις ειδικές ανάγκες των ατόμων αυτών.

Αναπηρία, λοιπόν, θεωρείται πια το αποτέλεσμα της σχέσης των ικανοτήτων ενός ατόμου και των απαιτήσεων του περιβάλλοντος.
 


Με πρωτοβουλία της εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης, Στελλά Ειρήνης, και την τεχνική υποστήριξη του κυρίου Μπαλασκά Σαράντη, εκπαιδευτικού της Ε’ τάξης, μαθητές και εκπαιδευτικοί παρακολούθησαν μια σειρά από παρουσιάσεις οι οποίες, πέραν άλλων, περιλάμβαναν προβολή ταινιών μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ, αφήγηση παραμυθιών και ερμηνεία τραγουδιών στην ελληνική νοηματική γλώσσα αλλά και παιχνίδια που έκαναν τους μικρούς μαθητές να «φορέσουν το μανδύα» ενός ατόμου με αναπηρία.

Στο παραπάνω, συνέβαλαν στο μέγιστο βαθμό οι κύριοι Χατζηδημητρίου Μιχάλης και Χατζηκαντής Μανώλης, μέλη της ομάδας «Γ.Σ. ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΣ – ΜΠΑΣΚΕΤ ΜΕ ΑΜΑΞΙΔΙΟ». Οι δύο αθλητές, μίλησαν στα παιδιά για θέματα αναπηρίας, ενώ ακόμη έπαιξαν μαζί τους… επί ίσοις όροις, ζητώντας τους να δοκιμάσουν τις ικανότητες τους στο μπάσκετ, καθισμένοι σ’ ένα αναπηρικό αμαξίδιο.

Υπό το συντονισμό της εκπαιδευτικού φυσικής αγωγής, Επισκόπου Ευμορφίας, η πρόκληση αυτή, η οποία ενθουσίασε μικρούς και μεγάλους, έγινε δεκτή και το παιχνίδι δεν άργησε να ξεκινήσει, με την κυρία Τριανταφύλλου Δέσποινα, εκπαιδευτικό της Ε’ τάξης, να απαθανατίζει τις προσπάθειες των μικρών αθλητών.

Τα παιδιά συνειδητοποίησαν με τον πιο ρεαλιστικό και βιωματικό τρόπο τη θέση των συνανθρώπων μας που επιμόνως μας υπενθυμίζουν ότι μπορούν να προσφέρουν ό,τι κι εμείς, αρκεί να τους δώσουμε τα εφόδια και την ευκαιρία.