Ο Ροδίτης που παίζει στην Ατλέτικο Μαδρίτης!

Μια δυνατή προσωπικότητα δείχνει να είναι ο Αντρέας Κτενάς όπως είναι και το άθλημά του. Πήγε για το master του στη Μαδρίτη και βρέθηκε να παίζει ράγκμπι στην ομάδα της Ατλέτικο, βασικός. Την άλλη εβδομάδα παίζουν στη Βαλένθια, και πάει λέγοντας σ΄ αυτή την άκρη σ΄ άκρη όμορφη χώρα, όπου το ταμπεραμέντο των Ισπανών μοιάζει μ΄ αυτό των Ελλήνων. 
Είναι καμάρι στις Καλυθιές ο Ανδρέας που ο πατέρας του είναι από τη Λάρδο,  κι η μητέρα του από τις Καλυθιές. Γιατί όχι μόνο κάνει master στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, το οποίο σε συνεργασία με την ομάδα της Ρεάλ  προσφέρει master στην οικονομία με ειδίκευση στον αθλητισμό, αλλά μετά τους Ιππότες και την Εθνική ομάδα συνεχίζει στο Ισπανικό πρωτάθλημα.
Ένας Ροδίτης που πήγε να μάθει από τους καλύτερους όπως λέει, κι αφού συλλέξει γνώση κι εμπειρία κι από αλλού, να επιστρέψει. 
Μιλήσαμε  στο τηλέφωνο, ανάμεσα στα διαβάσματα και τις προπονήσεις του. Δεν έχει ακόμα φωτογραφίες επίσημα από τη νέα του ομάδα, «δεν είναι και της δημοσιότητας…», αλλά οι σκέψεις του είναι ξεκαθαρισμένες και δείχνει να ξέρει τι θέλει.

 

Πάντα ήθελες να παίζεις ράγκμπι, το ποδόσφαιρο κερδίζει συνήθως τη νεολαία!
Ξεκίνησα από 13 χρονών να προπονούμαι, με την ομάδα των Κολοσσών, ήμουν 13,5 με 14 ετών, ο μικρότερος που έπαιξε σε αντρικό  πρωτάθλημα στην Ελλάδα, γιατί μετά άλλαξαν οι κανονισμοί. Παράλληλα έπαιζα και ποδόσφαιρο, και στη Ρόδο και στην Κρήτη όπου ήμουν αργότερα φοιτητής. Όμως το ράγκμπι μου ταίριαζε περισσότερο, ήταν πιο δυναμικό, μπορούσα να εκφραστώ καλύτερα και ταίριαζε στον σωματότυπό μου. Όσο περισσότερο έπαιζα τόσο περισσότερο το αγαπούσα.

Δείχνει σκληρό άθλημα, είναι;
Δείχνει βαρύ άθλημα και μπορεί να είναι κιόλας, αλλά έχει πολλές αξίες εντός και εκτός γηπέδου. Αν το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα για τζέντλεμαν που παίζεται από χούλιγκαν, τότε το ράγκμπι είναι ένα άθλημα για χούλιγκαν το οποίο παίζεται από τζέντλεμαν. Είναι κάτι που λέγεται διεθνώς αυτό, για το άθλημά μας. Ακόμα πιο δυναμικά μπήκα στο άθλημα το 2013 επιστρέφοντας από το Ηράκλειο όπου δεν είχε ομάδα ράγκμπι. Εντάχθηκα στην ομάδα των Ιπποτών  για την οποία οι αριθμοί μιλάνε μόνοι τους: τέσσερα πανελλήνια πρωταθλήματα. 

Κι έτσι σε επέλεξαν  να παίξεις  στην Εθνική ομάδα και βγήκες  στο εξωτερικό!
Έπαιξα με την Εθνική για το Βαλκανικό Κύπελλο, οι αγώνες διεξήχθησαν στο Βελιγράδι,  τον Σεπτέμβρη του 2017 και η Ελλάδα πήρε τη 2η θέση. Εδώ πρέπει να πω ότι ο άνθρωπος που είναι πίσω από τη μεταγραφή μου στην Ατλέτικο είναι ο προπονητής των Ιπποτών και φίλος μου, ο Μιχάλης Χατζηιωάννου. Προπονητής της Εθνικής ομάδας είναι ο Στηβ  Γεωργαλής, καταξιωμένος προπονητής στο πρωτάθλημα της Αυστραλίας και είμαστε τυχεροί και ευλογημένοι που τον έχουμε. Είναι επίσης τεράστια η βοήθεια και η στήριξη που προσφέρουν οι Έλληνες ομογενείς της Αυστραλίας, σε όλες τις ομάδες ράγκμπι της Ελλάδας και στην Εθνική.

Η προηγούμενη ομάδα του Ανδρέα Κτενά, οι “Ιππότες” της Ρόδου
Η προηγούμενη ομάδα του Ανδρέα Κτενά, οι “Ιππότες” της Ρόδου


Στη Μαδρίτη για ποιο λόγο βρίσκεσαι, τι σ’ έφερε κοντά στην Ατλέτικο; 
Το master που κάνω. Τελείωσα το ΤΕΙ Ηρακλείου Διοίκησης και Οικονομίας και συνεχίζω τώρα στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης το οποίο σε συνεργασία με την ομάδα της Ρεάλ, προσφέρει ένα master στην οικονομία, με ειδίκευση στον αθλητισμό. Θεωρείται ως το πιο πετυχημένο. Το πανεπιστήμιο είναι αγγλόφωνο, και  βέβαια διδάσκομαι και την Ισπανική γλώσσα. Οι Ισπανοί, στην πλειοψηφία τους δεν μιλούν αγγλικά.

Η ομάδα σου σε τι θέση βρίσκεται στη γενική κατάταξη;
Η ομάδα μου η Atletico Custodians Madrid, είναι ομάδα της Α’ κατηγορίας στο Rugby League και τώρα στην αρχή του πρωταθλήματος είναι πρώτη στη βαθμολογία. Στην Ισπανία βέβαια ο βασιλιάς των σπορ είναι το ποδόσφαιρο και ακολουθεί το μπάσκετ ενώ το ράγκμπι Ισπανίας, στην παγκόσμια κατάταξη αν θέλουμε να το δούμε και σε σχέση με την Ελλάδα βρίσκεται στην 21η  θέση με την Ελλάδα στην 23η θέση. Όλοι οι Ισπανοί ασχολούνται με τον αθλητισμό, είναι πολύ ενεργοί και ανταγωνιστικοί με όλα τα αθλήματα.

Το είχες φανταστεί, σκεφτεί, ονειρευτεί ότι θα παίξεις κάποτε σε ομάδα του εξωτερικού;
Επειδή ράγκμπι παίζω με μεγάλη χαρά, θα το κυνηγούσα και πιστεύω ότι θα ερχόταν τελικά.


Γενικά είσαι δραστήριος και δυναμικός. Στους αμφίβιους καταδρομείς στην Κάλαθο έκανες τη θητεία σου, ως φοιτητής ήσουν ο πρόεδρος των Δωδεκανησίων φοιτητών Ηρακλείου…
Ναι, και είχαμε έντονη δράση τότε με το Σύλλογο  και σε προσφορά απέναντι στους Δωδεκανήσιους συμφοιτητές μας και ως προς το να είμαστε συσπειρωμένοι, διατηρώντας ακόμα και τα έθιμά μας και τον τρόπο ζωής μας εκεί.

Θα παραμείνεις στην Ισπανία, είσαι από αυτούς που λέμε ότι «έφυγαν στο εξωτερικό»;
Βρίσκομαι εδώ με σκοπό να επιστρέψω και να βοηθήσω στον τόπο μου. Ο απώτερος σκοπός μου και αφού συνεχίσω να συλλέγω εμπειρίες,  κι από άλλες χώρες, είναι να φέρω αυτή τη γνώση και την εμπειρία πίσω. Εάν αυτό είναι εφικτό.

Στους νέους που βρίσκονται ίσως σε μια δύσκολη καμπή του να φύγουν ή όχι τι θα έλεγες εσύ που είσαι ήδη έξω τώρα;
Δεν υπάρχουν όρια. Ν’ ακολουθήσουν τα όνειρά τους και δεν υπάρχουν εμπόδια, τα εμπόδια τα θέτουμε εμείς  οι ίδιοι. Αν το λέει η καρδιά τους να το κάνουνε. Από την άλλη η χώρα μας έχει ανάγκη από στήριξη. Αν φύγουμε όλοι θα μαραζώσει.  Το μέλλον βρίσκεται στη δική μου γενιά, κι αν η γενιά αυτή γυρίσει την πλάτη στη χώρα μας τότε τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα για την Ελλάδα. Η όλη κατάσταση στην Ελλάδα εμένα προσωπικά μου δίνει κίνητρο. Ήρθα να μάθω από τους καλύτερους και να φέρω τη γνώση πίσω. Δεν αρμόζει στον Έλληνα να έχει το κεφάλι κάτω!