Η Αστεροβροχή της αγάπης...

Μια φορά και ένα καιρό… Γεννήθηκε ένα αειθαλές κορίτσι… Με τον υπέροχο τρόπο που γεννιούνται όλα τα παιδιά… Σαν αστεροβροχή Διδυμίδων αστέρων...
  
Ένα κορίτσι που το φώναζαν Νεφέλη και από πολύ μικρή ηλικία έμαθε να αγαπά τον συν-άνθρωπο φυσικά και αβίαστα. Όπως ακριβώς και οι ανάσες των ανθρώπων….

Μεγάλωνε το καλοσυνάτο κορίτσι και άνοιγε τα φτερά του στον κόσμο μας, όταν ξαφνικά την επισκέφτηκε ένα «άγγιγμα»… Ένα «άγγιγμα» που της άλλαξε τη ζωή της για πάντα! 

Της άλλαξε τον τρόπο που ζει… που αναπνέει… που κινείται… Όλα της τα άλλαξε αυτό το απρόσμενο άγγιγμα… Όλα… Εκτός από το να ονειρεύεται… Εκτός, από τις ηθικές αξίες που φρόντισαν να της διδάξουν από όταν ήταν παιδί… Τον σεβασμό, την καλοσύνη, την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη, την γενναιοδωρία.

Και κάπως έτσι… Κι αφού με μεγάλη προσπάθεια τέθηκαν τα όρια της συνύπαρξής με τον φίλο της, η Νεφέλη σκέφτηκε πως ο κόσμος θα έχει και άλλους ξεχωριστούς και ιδιαίτερους ανθρώπους και έτσι έφτιαξε έναν κήπο με λογιών-λογιών «πουλιά».
Με μοναδικό κίνητρο, το πνεύμα του Κοινωνικού Εθελοντισμού: Να προσφέρεις συμμετέχοντας. Να αντέχεις με χαμόγελο στην κάθε δύσκολη μέρα. Να αντέχεις συν-υπάρχοντας…

Και ο κήπος ολοένα και μεγάλωνε… Και το σμήνος των πουλιών που άνοιγαν τα φτερά τους διψώντας για γνώση και πληροφόρηση για το νέο κόσμο που ξεπροβάλει στο διάβα τους, ολοένα και πλήθαινε.
Και η ζωή της Νεφέλης αποκτούσε νόημα αλλιώτικο… Εκτός από τους μαγικούς τόπους που ως τώρα είχε ταξιδέψει, άρχισε να γνωρίζει ακόμη καλύτερα και τον ιδιαίτερο κόσμο της ψυχής των συν-ανθρώπων της… 
Τον τρόπο αλληλεπίδρασης των ανθρώπινων σχέσεων!
Πόσο μαγικές, μα και ταυτόχρονα πόσο πολύπλοκες είναι αυτές οι σχέσεις….

Μα ξαφνικά κάπου τρυπήθηκε… Και η αστεροβροχή των Διδυμίδων αστέρων ολοένα και δυνάμωνε μέσα της… Προσπαθώντας να παλέψει τα αγκάθια… Τον θυμό, το παράπονο, την θλίψη της αγνωμοσύνης των πολύπλοκων ανθρώπινων σχέσεων! Με ακόμη πιο επίμονη θέληση για χαμόγελο και αισιοδοξία, ακόμη και για όσα, χρόνια πριν, φάνταζαν ακατόρθωτα!

Μα η αστεροβροχή των Διδυμίδων αστέρων, ήταν και πάλι εμπρός της… Και ξάφνου μεταμορφώθηκε σε Προσευχή… 
«Σὲ ὑμνοῦμεν, σὲ εὐλογοῦμεν, σοὶ εὐχαριστοῦμεν, Κύριε, καὶ δεόμεθά σου, ὁ Θεὸς ἡμῶν.»
Και την συνέχεια της αστεροβροχής της αγάπης, θα μάθετε την Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 2017, ώρα 19:30, στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού Ρόδου.

Ένα αληθινό παραμύθι… που γίνεται πράξη αγάπης κάθε μέρα… χρόνια τώρα!

 

Δωδεκανησιακός Σύλλογος Αυτοάνοσων
Νοσημάτων Αρθρίτιδας & Λύκου "ΘΑΛΕΙΑ"

Προσευχή....
«Σὲ ὑμνοῦμεν, σὲ εὐλογοῦμεν, σοὶ εὐχαριστοῦμεν,
Κύριε, καὶ δεόμεθά σου, ὁ Θεὸς ἡμῶν.»

Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 2017 - Ώρα 19:30
Ιερός Ναός Ευαγγελισμού Ρόδου
Υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου.
Με την συνδρομή του τμήματος Πολιτισμού της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.

Συμμετέχουν:
• Η Βυζαντινή Χορωδία του Συλλόγου Ιεροψαλτών Ρόδου «ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΟΥΤΑΦΗΣ», με χοράρχη τον Εμμανουήλ Θεουλάκη, άρχοντα υμνωδό της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.
• Η χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου,
υπό την Διεύθυνση του κ. Μιχάλη Καλαεντζή.
• Η Στρατιωτική Μουσική ΜΣΕΘ/95 ΑΔΣΕ, υπό την διεύθυνση του
Υπολοχαγού (ΜΣ) Βάμβα Ευστράτιου, Αρχιμουσικού.
Απαγγελία Χάρις Κόντου, Φιλόλογος