Λεξιστορείν:  Μια ρουφηχτή... σπατάλη!

Στην αρχαιότητα η λέξη σπατάλη είχε την σημασία της άσωτης και  ακόλαστης ζωής, του πλούσιου και  υπερπολυτελούς γεύματος αλλά και του υπερπολυτελούς και ακριβού κοσμήματος.

Ετυμολογικά η λέξη εντάσσεται στην οικογένεια του ρήματος «σπάω-σπω» με την σημασία του «ρουφώ, απορροφώ, απομυζώ».

Άρα, με βάση αυτή την ερμηνεία,  σπάταλος είναι αυτός που απορροφά κάτι  υπερβολικά και χωρίς μέτρο, ο αχόρταγος.