Αντίο Γιάννη Σουλούνια - Καλό σου ταξίδι συμμαθητή μου...

Γράφει  ο πρωτοπρεσβύτερος Κυριάκος Αναστ. Μανέττας
Κληρικός-Εκπαιδευτικός, εφημέριος ιερού ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης-Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου

 

Παραμονές Χριστουγέννων... Και ο Γιάννης Σουλούνιας, ο φίλος και συμμαθητής των παιδικών μας χρόνων, έφυγε ξαφνικά για τον Ουρανό... Ο πρωτότοκος γιος του Νιοχωρίτη Νικολάου και της Θεοδώρας Σουλούνια και ο αδελφός της Μαριάννας και του Κώστα, ο δικός μας φίλος, ο συμμαθητής μου στο Βενετόκλειο τότε εξατάξιο Γυμνάσιο, ο Γιάννης Σουλούνιας μας άφησε τόσο ξαφνικά...

Ο Γιάννης ήτανε μειλίχιος χαρακτήρας, χαμηλών τόνων, όπως ο αριστοκράτης, μεγαλοπρεπής πατέρας του, ο μακαρίτης ο Νίκος ο Σουλούνιας. Μαζί με την αγαπητή σύζυγό του Θεοδώρα, πρωτοποριακά έστησαν τα πρώτα θεμέλια του τουρισμού στη Ρόδο. Και τα 3 παιδιά, ο Γιάννης, ο Κώστας και η Μαριάννα μορφώθηκαν με ειδικές σπουδές, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και αγωνίστηκαν και συνεχίζουν να αγωνίζονται όπως και οι γονείς τους, για τα ξενοδοχεία τους, το “ΑΛΕΞΙΑ” και το “ΝΤΟΡΕΤΤΑ”. Ο Γιάννης ήτανε νυμφευμένος με την Σαμπίτα και απέκτησαν δύο εξαιρετικές κόρες με πανεπιστημιακές σπουδές  στο Λονδίνο και όχι μόνον την Θεοδώρα και τη Μαρία Νικολέτα.

Εξαίρετα κορίτσια και πολύ καλή σύζυγο, που του στάθηκαν πάντα στο πλευρό του παλληκαρίσια. Συνδεθήκαμε με φιλία πολύ και μετά τις γυμνασιακές μας σπουδές με το Γιάννη Σουλούνια, Νιοχωρίτη που αγάπησαν τον παππού μου παπα-Κυριάκο Μανέττα στο Νιοχώρι, τον Μητροπολίτη μας, τον αξέχαστο Σπυρίδωνα Συνοδινό και τον λατρεμένο πρωτοσύγκελλο Αλέξανδρο Θεοδωρακόπουλο. Τα λόγια είναι λίγα, φτωχά αυτή τη στιγμή.

Αντίο Γιάννη. Εφέτος Χριστούγεννα θα κάνεις μαζί με τον πατέρα σου και τους άλλους συμμαθητές μας. 

Η καλοσύνη σου, η αγάπη σου στους φτωχούς, που αγάπησες τη Ρόδο, την οικογένειά σου, την εκκλησία, τα παιδιά σου αυτές είναι οι θύμησες να μην ξεχαστείς ποτέ... Φίλε... Γιάννη Σουλούνια. Αμήν.