Θαρρίου ατόπημα

Γράφει ο πατήρ Παΐσιος Φαρμακίδης
Εφ. Ι. Ναού Αγίων Αποστόλων Ρόδου

Με την παρούσα μου επιστολή θα ήθελα να απευθυνθώ στο τηλεοπτικό κανάλι Θάρρι και το δημοσιογραφικό επιτελείο του με πρωτεργάτη τον πατέρα Νεκτάριο Πόκκια.

Κι αυτό θα το κάνω περισσότερο για να θυμίσω με αγάπη Χριστού στον παραπάνω ιερέα πως πρωτίστως εκτός από τη δημοσιογραφική ιδιότητα την οποία έχει αναλάβει, καλώς ή κακώς, τα τελευταία χρόνια πρέπει να γνωρίζει πως πρώτα απ’ όλα ανήκει στην Εκκλησία του Χριστού κι αν μη τι άλλο ο λόγος του θα πρέπει να είναι αληθινός, ειλικρινής και χωρίς προσωπικές εμπάθειες κι αντιπάθειες.

Πραγματικά, πατέρα Νεκτάριε, με γνωρίζετε πριν γίνετε εσείς ιερέας. Ακολουθήσατε την ιερατική οδό μετά από μένα. Ανήκετε στην ιερά Μητρόπολη Ρόδου όπως κι εγώ, ζούμε και βρισκόμαστε στην ίδια πόλη, στον ίδιο ευλογημένο τόπο κι αλήθεια είναι δυνατόν να μην ξέρετε πως η ιερατική μου πορεία άρχισε από τον Άγιο Ισίδωρο; Κι αναφέρομαι στις τηλεοπτικές εκπομπές της 31ης Δεκεμβρίου 2017 (Πρόσωπο προς πρόσωπο, Παραδοσιακοί αντίλαλοι).

Υπηρέτησα στο ευλογημένο χωριό του Αγίου Ισιδώρου από το 1999 έως το 2006 όταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ρόδου κ.κ. Κύριλλος με τοποθέτησε στους Αγίους Αποστόλους. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, δημοσιογραφικά αλλά ακόμη περισσότερο εκκλησιαστικά να σας ξέφυγε κάτι τέτοιο; Να ξεχάσατε δηλαδή πως από τον Άγιο Ισίδωρο πέρασε κι ένας «κατώτερος» από σας κληρικός, απαξιώνοντας έτσι το έργο του και την παρουσία του στο ομώνυμο χωριό;

Ελπίζω να μην το κάνατε σκόπιμα, πραγματικά αυτό δε θα’ θελα να το πιστέψω. Να με συγχωρέσει, όμως, η «αγιοσύνη» σας, αλλά θα ήθελα να σας  θυμίσω μερικά πράγματα γύρω από τη μηδαμινή ίσως για εσάς ιερατική μου σταδιοδρομία. Κι αυτό το κάνω όχι για να προβληθώ, το κάνω επειδή με προκαλέσατε και για να αποκατασταθεί η αλήθεια. Το οφείλω στα νιάτα μου που χαλάλισα αυτά τα οχτώ χρόνια στον Άγιο Ισίδωρο, φτιάχνοντας και δίνοντας ζωή στην Εκκλησία του ιδίου χωριού, αλλά το χρωστώ και στους ανθρώπους που εργάστηκαν δίπλα μου κι εσείς επιμελώς με ξεχάσατε, ελπίζω όχι σκόπιμα!!!

Έγινα ιερέας με τη χάρη του Θεού σε εύλογο χρονικό διάστημα που όρισε ο Κύριος. Τοποθετήθηκα κατ’ ευθείαν μετά τη χειροτονία μου από το Μακαριστό πρώην Μητροπολίτη Ρόδου, Απόστολο, χωρίς καμιά αντίρρηση για να υπηρετήσω στην άγονη γραμμή. Δεν προέρχομαι από καμία ιερατική οικογένεια, από καμία ιερατική σχολή, δεν έχω πίσω μου καμία πολιτική εξουσία, αλλά απεναντίας με τις μικρές μου δυνάμεις με τη βοήθεια του Θεού και τη βοήθεια των ανθρώπων που με περιέβαλλαν, μπορέσαμε να αναδιοργανώσουμε και να φροντίσουμε μια μικρή Εκκλησία. Την Εκκλησία του Αγίου Ισιδώρου Ρόδου.

Ποτέ μου δεν ήθελα την προβολή, άλλωστε γι’ αυτό μετά την τοποθέτησή μου στους Αγίους Αποστόλους το 2006, αποστασιοποιήθηκα από το χωριό του Αγίου Ισιδώρου, θεωρώντας πως έπραξα το καθήκον μου με πράξεις κι όχι με λόγια. Έτσι απαγκιστρώθηκα στο επόμενο έργο που μου εμπιστεύθηκε η Εκκλησία και πάλι με πράξεις χωρίς φαφάρες και διαφήμιση.

Άλλωστε αυτή είναι η θεωρία μου, να πράττεις, να εργάζεσαι και να δημιουργείς σιωπηρά χωρίς πολλά λόγια και τυμπανοκρουσίες. Προσπαθώ τόσα χρόνια μέσα από τη γνώση και τις σπουδές μου να γίνω όσο το δυνατόν καλύτερος για την Ιερά Μηρόπολη Ρόδου και να βελτιώνομαι ως άνθρωπος συνεχώς. Δεν έχω κανένα κύκλο γνωστών γνωριμιών από πατριάρχες, αρχιερείς, ιερείς, πολιτικούς.

Η μόνη μου γνωριμία, επαφή και βοήθεια είναι το Θείο. Μετά απ’ όλη, λοιπόν, αυτήν την πορεία κάποιοι άνθρωποι θα πρέπει να σέβονται κάποιους άλλους «μικρούς» ανθρώπους που μέσα από τις αδυναμίες και τις μικρές τους δυνάμεις προσπαθούν να γίνονται καλύτεροι!!!

Κι ερωτώ, πατέρα Νεκτάριε, μπαίνοντας στην εκκλησία του Αγίου Ισιδώρου για να κάνετε τις εκπομπές σας δεν αναρωτηθήκατε ποιοι συντέλεσαν, ώστε να θαυμάζετε τις εξαίρετες αγιογραφίες; Ποιος  καλλώπισε εσωτερικά και εξωτερικά αυτόν τον καταπληκτικό ναό, αφού τον βρήκε εγκαταλελειμμένο έως το 1999; Δεν αναρωτηθήκατε για να το αναφέρετε στις εκπομπές σας ποιοι δημιούργησαν το μικρό και ταπεινό πνευματικό κέντρο στο υπόγειο του ναού για τις ανάγκες της Εκκλησίας;

Ποιοι άνθρωποι επιμελήθηκαν την κατασκευή θρονιών, τη συντήρηση και τον καλλωπισμό του τέμπλου και των εικόνων του; Ποιοι συντήρησαν τα ιερά προσκυνηματικά μοναστήρια του Αγίου Ισιδώρου; Ποιοι προχώρησαν μέχρι την ολοκλήρωση στα χαρτιά ενός πνευματικού κέντρου, το οποίο υπάρχει κατατεθειμένο στην Ιερά Μητρόπολη Ρόδου, όπου φυσικά δεν πρόλαβα να το ολοκληρώσω, αφού έφυγα; Ο ιερέας της περιόδου 1999 – 2006, που επιμελώς ξεχάσατε να αναφέρετε στο ρεπορτάζ σας, μαζί με την επιτροπή του τα δημιούργησαν όλα αυτά και τα δημιούργησαν με πίστη, αγάπη για τον ποιμένα τους και αφοσίωση  προς το Θεό.

Αναρωτιόσασταν στην εκπομπή ποιοι ιερείς πέρασαν από το χωριό κι απέναντί σας είχατε ηλικιωμένους κυρίους και κυρίες, γιατί τους διακόπτατε μόλις απαριθμούσαν τους ιερείς; Ελπίζω όχι σκόπιμα! Αλλά αφήστε τους ηλικιωμένους. Εσείς; Αφού αναφερθήκατε σε γενεές δεκατέσσερις, μνημονεύοντας όλους αυτούς τους ιερείς που πέρασαν από το ευλογημένο χωριό του Αγίου Ισιδώρου, ξεχάσατε τον τελευταίο της περιόδου 1999 – 2006; Ξεχάσατε τον πατέρα Παΐσιο;  Γιατί άραγε; Ελπίζω και πάλι όχι σκόπιμα. Αναρωτιέμαι πραγματικά αν έχετε το δικαίωμα να προσπερνάτε έναν άνθρωπο και μάλιστα ιερέα που ανήκει στην ίδια Μητρόπολη με εσάς και να υπονομεύετε το έργο του στο όνομα οποιασδήποτε προσωπικής εμπάθειας. 

Δε θέλω βέβαια να πιστεύω ότι έχετε οτιδήποτε προσωπικό μαζί μου. Έχετε το δικαίωμα να μην θέλετε να με ξέρετε κι ίσως να είμαι υποδεέστερος και ανάξιος λόγου για εσάς, όμως, αφού κρατάτε μικρόφωνο, κι έχετε την τέταρτη εξουσία, τη δημοσιογραφία, στα χέρια σας, θα πρέπει να είστε φιλαλήθης και να καταγράφετε την πραγματικότητα και την αλήθεια για τον καθένα. Κι αν ξεχάσατε εκείνη την ώρα ότι δημοσιογραφείτε, ξεχάσατε εκείνη τη στιγμή και την ιερατική σας  ειλικρίνεια και αλήθεια;

Μα ο δημοσιογράφος όπως και ο ιερέας θα πρέπει να υπηρετούν την αλήθεια. Εσείς; Και πάλι με αγάπη σας τα λέω αυτά, αφού είμαι μεγαλύτερός σας στην ηλικία κι έχοντας περισσότερα χρόνια στην ιεροσύνη. Νομίζω, πάτερ μου, με όλο το σεβασμό που σας έχω και θα συνεχίσω να σας έχω πως έχετε ξεφύγει! Σιγά σιγά γίνεστε όλο και πιο δημοσιογράφος, ξεχνώντας την ιερατική σας ιδιότητα, ξεχνώντας ανθρώπους που προσέφεραν με τις μικρές και πενιχρές τους δυνάμεις σε μέρη και τόπους, υπηρετώντας την Εκκλησία του Χριστού. Ηρεμήστε και συγκεντρωθείτε στο ποιμαντικό σας έργο! Το κανάλι Θάρρι δεν είναι προσωπική σας υπόθεση για να το χρησιμοποιείτε κατά το δοκούν!!!

Και συμβουλευτικά μετά από όλα αυτά θα ήθελα να καταλήξω με το εξής. Αφιερωθείτε και ασχοληθείτε περισσότερο με τη μόρφωσή σας, διότι η δημοσιογραφία δεν είναι ο καλύτερος δρόμος για την ανάδειξη, επίτευξη και εξέλιξη όποιου στόχου και να έχετε βάλει. Άλλωστε τον τελευταίο λόγο για τον καθένα από εμάς τον έχει μόνο ο Κύριος μέσα από την ευαγγελική ρήση: «πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται»!!!