«Δεν είμαστε πειρατές, πληρώνουμε κανονικά και με το νόμο»!

Με τα κρεοπωλεία της, τα παντοπωλεία, την επιβλητική Ψαραγορά, τα υφασματάδικα και τα είδη ένδυσης  η Νέα Αγορά στο Μαντράκι  ήταν για δεκαετίες το εμπορικό κέντρο του νησιού.

Στις 4 τα ξημερώματα ξεκινούσε η ζωή, με τους ψαράδες, τους μανάβηδες… μέχρι που ξεκίνησε η αλλαγή των χρήσεων,  στο τέλος της δεκαετίας του ΄70. Τα μανάβικα έγιναν τουριστικά, τα κρεοπωλεία γυράδικα, και οι Ροδίτες έμπαιναν όλο και πιο αραιά, αφού η φυσιογνωμία της άλλαξε και δεν έβρισκαν πια αυτό που ήθελαν.

Στη συνέχεια  άρχισαν νέα παρατράγουδα αφού πολλοί από τους νέους  ιδιοκτήτες δεν πλήρωναν τα ενοίκιά τους στο δήμο, κι ήρθε η παρούσα δημοτική αρχή και τους έκανε έξωση.

Όσοι παρέμειναν κι είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους ζητούν πλεονεκτική μεταχείριση όταν αναλάβει ο επενδυτής ή αν ο Δήμος αποφασίσει να επαναλάβει τους πλειστηριασμούς. 

Ο Κλεάνθης Παπασταμάτης,  της τρίτης γενιάς εμπόρων της Νέας Αγοράς  εκφράζει την αγωνία του για το μέλλον, αλλά κυρίως υπογραμμίζει ότι δεν πρέπει να μπαίνουν όλοι στο ίδιο τσουβάλι.

Γιατί αντιδράτε έντονα, τι είναι αυτό που σας κάνει να διαχωρίζετε τη θέση σας από τους υπόλοιπους;   
Αν κάποιος νομίζει ότι εμείς είμαστε εδώ «πειρατές» κάνει  μεγάλο λάθος. Είμαστε 65 καταστηματάρχες,  συνεπέστατοι στις υποχρεώσεις μας  προς το Δήμο Ρόδου. 

Πόσοι ήσασταν πριν; 
Ήμασταν 110 μαζί με αυτούς που είχαν  τα γραφεία του ορόφου. Πρέπει να πω εδώ ότι οι υπόλοιποι συνάδελφοι εκδιώχθηκαν από την παρούσα δημοτική αρχή γιατί δεν ήταν συνεπείς. Και καλώς έγινε αυτό. 
Έπρεπε να το είχαν κάνει οι προηγούμενες δημοτικές αρχές, οι οποίες δεν άγγιξαν αυτό το θέμα, με αποτέλεσμα να γίνει αγκάθι. Ήταν μια «εκκαθάριση» η οποία έπρεπε να γίνει. Επικροτούμε και πάμε να δούμε τώρα πώς θα στηρίξουμε την υπάρχουσα κατάσταση.

Εσείς πληρώνατε πάντα; 
Πληρώναμε πάντα και νιώθαμε και κορόιδα γι αυτό. Κάποιοι συνάδελφοι έκαναν ρύθμιση και πληρώνουν κανονικά. Ο πλειστηριασμός έγινε το 1968, επί δημαρχίας Γιώργου Βρούχου. Από τότε εκτός του ότι πληρώνουμε τα ενοίκια ανελλιπώς, εδώ και 50 χρόνια, στην οικογένειά μου είμαστε από τους λίγους που δεν αλλάξαμε είδος. Ενδύματα πουλούσαμε, ενδύματα πουλάμε. 

Τα ενοίκια σε τι ύψος είναι, γιατί ακούγεται ότι ήταν και εξακολουθούν να είναι πολύ χαμηλά!
Να σας πληροφορήσω ότι τα ενοίκια εδώ δεν είναι όπως λέγονται, δεν είναι χαμηλά. Για 38 τ.μ εγώ πληρώνω 1.310 ευρώ το μήνα.  Και μάλιστα σε μία αγορά εγκαταλελειμμένη και σε πολύ δύσκολες συνθήκες λόγω του ότι οι πολυεθνικές και τα πολυκαταστήματα πλημμύρισαν το νησί. 

Το συναγωνισμό το θέλουμε, αλλά είναι άνισος και πάλι είμαστε εδώ δυνατά και σταθερά και είμαστε Ροδίτες, τα λεφτά μένουν στη Ρόδο  

Συντηρούμε το κτήριο με δικά μας έξοδα χωρίς να επιβαρύνουμε το Δήμο, τα χρυσοχοεία πληρώνουν εταιρία σεκιούριτι για τα απογεύματα και τις βραδινές  ώρες… Η Νέα Αγορά είναι ζωντανή, δεν έχει πεθάνει, εμείς αυτό θέλουμε να φωνάξουμε και οτιδήποτε άλλο λέγεται από οποιονδήποτε, έχει σκοπιμότητα.
 


Με τα σαράντα μαγαζιά και γραφεία που άδειασαν τι γίνεται; 
Μ΄ αυτά πρέπει κάτι να γίνει, να βγουν σε πλειστηριασμό, όχι στο τέλος του 2018 που λήγουν τα συμβόλαια. Δεν μπορεί να αφήσει αυτή την κατάσταση ο  Δήμος και να κάνει νέους πλειστηριασμούς  το 2019. Αυτά τα σαράντα αδειανά  δημιουργούν εικόνα εγκατάλειψης, που δεν είναι η πραγματική γιατί εμείς είμαστε εδώ και αγωνιζόμαστε χειμώνα, καλοκαίρι.

Εσείς συμφωνείτε να δοθεί η Νέα Αγορά σε επενδυτή; 
Ναι, αλλά όχι στα λόγια να πει «θα την κάνουμε διαστημική» και μετά να μην κάνει τίποτα. Και βέβαια σ΄ αυτή την περίπτωση περιμένουμε από το Δήμο να μας βάλει σε μία πλεονεκτική θέση σε σχέση μ΄ αυτούς που θα ρθουν. Το ίδιο ζητούμε να γίνει και στην περίπτωση που δεν δοθεί σε επενδυτή, αλλά γίνουν νέοι πλειστηριασμοί από το Δήμο Ρόδου. 

Πιστεύετε ότι μπορούσαν να είχαν γίνει πράγματα τα οποία θα κρατούσαν ζωντανή και ανταγωνιστική τη Νέα Αγορά; 
Αν οι προηγούμενες δημοτικές αρχές έπαιρναν γενναίες αποφάσεις, η κατάσταση δεν θα έφτανε εδώ. Ο λόγος που «πληγώθηκε» το κτήριο της Νέας Αγοράς δεν είναι οι σεισμοί για παράδειγμα οι οποίοι ποτέ δεν το άγγιξαν όσο ισχυροί και να ήταν. 

Είναι από τους ενοικιαστές οι οποίοι λόγω αλλαγής είδους, κάτι το οποίο έκαναν αυθαίρετα, τρυπούσαν ταβάνια, τοίχους, πατώματα για να τοποθετήσουν ό,τι χρειάζεται μια επιχείρηση υγειονομικού ενδιαφέροντος.

Έτσι καταστράφηκε ένα κτήριο το οποίο είχε την καλύτερη στατικότητα στην Ελλάδα. Κανένας δεν έσπασε αυγά, άφησε τα τραπεζοκαθίσματα ανεξέλεγκτα, έγιναν ένα σωρό οβελιστήρια ενώ οι Ιταλοί που το έφτιαξαν το συγκρότημα, απαγόρευαν να έχει μέσα δεύτερο κατάστημα με το ίδιο είδος. Την υποβάθμιση την κάναμε εμείς οι ίδιοι δηλαδή και δεν ελεγχθήκαμε από κανέναν. Κάποιοι από εμάς συντηρούμε τα μαγαζιά μας με δικά μας έξοδα και είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε. Και ο Χατζηδιάκος τώρα που έφτιαξε την κεραμιδοσκεπή πάνω από τις καφετέριες. 

Έχετε κάποια πρόταση στο μεταξύ, είστε διατεθειμένοι να βοηθήσετε και οι 65 που μείνατε; 
Βεβαίως. Οι Ιταλοί έκλειναν τις πόρτες της Νέας Αγοράς, από τις 11 τη νύχτα έως τις 6 το πρωί. Να ξαναγίνει αυτό και το αναλαμβάνουμε εμείς, να πληρώνουμε σεκιούριτι, αντί  να έχει μέσα τη νύχτα λογής-λογής στοιχεία που  φέρνουν  επιπλέον υποβάθμιση. Και να βάλουμε κι εμείς ένα ποσό για συντηρήσεις, να φύγουν φουγάρα, να φύγουν κεραίες… να γίνει συμμάζεμα. Είμαστε διατεθειμένοι.