Οι τουαλέτες του ΙΚΑ Ρόδου

Αναφέρει σε επιστολή του αναγνώστης τα εξής:

«Την  πέμπτη 25-01-2018 επισκέφτηκα το ΕΦΚΑ Ρόδου  (ΠΡΩΗΝ ΙΚΑ), για ένα ιατρικό ραντεβού, εισερχόμενος  χρειάστηκε  να επισκεφτώ την τουαλέτα του ιδρύματος. Ανοίγοντας την πόρτα αντίκρισα ένα αηδιαστικό φαινόμενο και μια ανυπόφορη οσμή (βρομιά), προκαλώντας ένα σφίξιμο του στομαχιού  μου, έτοιμο να κάνω εμετό.

Την επόμενη ημέρα έπρεπε αναγκαστικά  να «τιμήσω» αυτό το ίδρυμα. Φεύγοντας  πήρα μαζί μου  και μια φωτογραφική μηχανή. Πήρα μια βαθιά αναπνοή, όπλισα, την τεχνολογία, τον τεχνικό  μάρτυρα το όπλο, την φωτογραφική  μηχανή. Δίνω μια κλοτσιά, στην πράσινη πόρτα, η οποία φέρει ένα σήμα   εδώ μόνο  για άνδρες, διότι μόνο αυτοί αντέχουν στο φαινόμενο που  υπάρχει πίσω από  την πόρτα. Μαρτύριο για μια άλλη φορά, η αηδιαστική μάζα ήταν ακόμα εκεί από την προηγούμενη ημέρα, σας αφήνω, να φανταστείτε, όλα τα υπόλοιπα.

Τράβηξα γρήγορα την σκανδάλη της φωτογραφικής μου, και αμέσως κατευθύνθηκα προς το γραφείο του διευθυντή, αντίκρισα μια κυρία  και με ένα έντονο ύφος της εξήγησα την αηδιαστική κατάσταση, μου απαντάει, κύριε δεν ήμαστε εμείς υπεύθυνοι, εδώ ήμαστε για τους γιατρούς,  να πάτε στον πάνω όροφο στα γραφεία. Ανεβαίνω, κατευθύνομαι με ένα γρήγορο βήμα  προς μια πόρτα η οποία ενημερώνει το κοινό, ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ προσοχή εδώ υπεύθυνο άτομο.
 


Εξηγώ στον κύριο το  φαινόμενο, και βέβαια πάντα με αγανάκτηση. Το άτομο με κοιτάζει με ένα μικρό, πικρό χαμόγελο, μου θύμιζε λίγο τον πίνακα της τζοκόντας, ξαφνικά ανοίγει το στόμα. Κύριε δεν ήμαστε εμείς υπεύθυνοι για τις τουαλέτες αλλά οι κάτω, «να πάτε και να τους τα ψάλετε σε αυτούς  και όχι να σας στέλνουν σε εμάς, να κάνουν την δουλειά τους.

Με το ύφος του μου φάνηκε πειστικός. Κάνω επί τόπου στροφή, κατεβαίνω τα σκαλιά, για να συναντήσω για μια άλλη φορά την κυρία αγνώστου ιδιότητας. Ποιος είναι τελικά ο υπεύθυνος εδώ μέσα, δεν είστε εσείς δεν είναι ο πάνω, ποίος είναι τελικά. Με κοιτάζει, κύριε, ελάτε μαζί μου, με οδηγεί ακριβώς στο διπλανό γραφείο στο οποίο, μια κυρία καθόταν πίσω από να τεράστιο όμορφο άδειο γραφείο, απέναντι της μια άλλη κυρία όρθια να συζητάνε. Της εξηγώ την βρομιά.

Κύριε δεν ήμαστε εμείς υπεύθυνοι, αλλά οι πάνω. Κοιτάζοντας την κυρία αισθάνθηκα έναν εμπαιγμό στο πρόσωπό  μου, άρχισα, και εγώ με την σειρά μου να τους βρίζω, λέγοντας τους, περισσότερο με ενοχλεί, η αδιαφορία του  ιατρικού προσωπικού, διότι  εάν οι μικροβιολόγοι, και οι γιατροί δέχονται να εργάζονται σε ένα τέτοιο περιβάλλον, τότε λυπάμαι για το επιστημονικό σας επίπεδο,

Αφού  ξεθύμανα πάνω εγκατέλειψα την μάχη. Τελικά έμαθα ότι  στο ίδρυμα υπάρχουν υπεύθυνοι ανεύθυνοι.  Με  αυτά τα λίγα χαιρετώ τους άγνωστους γνωστούς υπεύθυνους. Σας επισυνάπτω την απόδειξη των παραπάνω  λεγόμενων μου. 

Ο  γνωστός άγνωστος φορολογούμενος