Παναγιώτης Παπακώστας: «Η χρονιά μου αφήνει γλυκιά γεύση»

Είναι πολύ δύσκολη η θέση και άχαρος ο ρόλος ενός προπονητή μετά από ένα χαμένο τελικό, να πρέπει να κρύψει τη δική του στενοχώρια και να παρηγορήσει με τα κατάλληλα λόγια τους πικραμένους παίκτες του.

Ο Ιάλυσος έχασε τον τίτλο στο εφηβικό και οι «ερυθροκίτρινοι» ήταν απαρηγόρητοι στον πάγκο. Ο Παναγιώτης Παπακώστας προσπάθησε να τους καθοδηγήσει φάση – φάση στο παιχνίδι και για ένα ημίχρονο η ομάδα του στεκόταν εξαιρετικά. Στο δεύτερο, όπως σχολιάζει και ο ίδιος, ο Κολοσσός απλώς ήθελε περισσότερο τη νίκη.

«Ο τελικός κρίθηκε στο ότι οι παίκτες του Κολοσσού το πίστευαν πιο πολύ, είχαν περισσότερη όρεξη. Αυτό φάνηκε στον τομέα των ριμπάουντ, αμυντικά αλλά κυρίως επιθετικά, που πήραν. Χάσαμε πολλές βολές και πάρα πολλά καλάθια από κάτω» δηλώνει ο Παπακώστας και προσθέτει: «Εμάς δεν μας «ρίχνει» το αποτέλεσμα γιατί παίζαμε με μία ομάδα που σχεδόν όλοι οι παίκτες της είναι γεννημένοι το 2000 ενώ όλοι οι αθλητές μου είναι του 2001 και θα παίζουν και του χρόνου. Σε αυτές τις ηλικίες, ακόμη κι ένας χρόνος διαφορά παίζει μεγάλο ρόλο. Γι’ αυτό πρέπει να δώσω συγχαρητήρια και στα παιδιά του Κολοσσού αλλά και στα παιδιά μου γιατί το παλέψανε».

Ο Ιάλυσος είχε τερματίσει πρώτος στον Όμιλο Ρόδου, στην ισοβαθμία με τον Κολοσσό, καθώς είχε καταφέρει με φοβερή εμφάνιση να τον κερδίσει μέσα στο Βενετόκλειο. Τα ίδια παιδιά προσπάθησαν να προκριθούν και στα πλέι οφ των ανδρών αλλά έχασαν την είσοδό τους στην τετράδα την τελευταία αγωνιστική από το Ροδίων Άθλησις το οποίο, παρεμπιπτόντως, οι «ερυθροκίτρινοι» το κέρδισαν κι εντός κι εκτός έδρας.

Για τη χρονιά, στο σύνολό της, ο Παναγιώτης Παπακώστας σχολίασε: «Η χρονιά δεν μπορεί παρά να μου αφήνει γλυκιά γεύση γιατί αυτά τα παιδιά παλέψανε και στο ανδρικό, με πολύ καλές εμφανίσεις, είναι μία φουρνιά που εγώ θεωρώ ότι είναι τα καλύτερα παιδιά κι έχω δεθεί πάρα πολύ μαζί τους».