Είκοσι χρόνια από την ίδρυση της Ανθρωπιστικής Σχολής  του Πανεπιστημίου Αιγαίου

Γράφει ο αρχιτέκτονας Αγαπητός Ξάνθης

Σε μια σεμνή τελετή η  ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ (Α.Σ.) ΑΙΓΑΙΟΥ, γιόρτασε τα είκοσι χρόνια από τη δημιουργία της. Είναι στιγμές που αξίζει να αναφέρεσαι για τη διάκριση του τόπου σου μέσα από την ανάδειξη αξίων και αγωγής.   

Η Ρόδος, ένα νησί που είδε τον τουρισμό να ανθίζει το 70’ και να μαζικοποιείται στις επόμενες δεκαετίες, αναζητούσε εναγωνίως μια διέξοδο σε πνευματικά μονοπάτια. Αυτά φώτισαν στα μέσα του 80’ για να σηματοδοτήσουν την «Α.Σ.», πριν από είκοσι χρόνια.

Τι είναι το Πανεπιστήμιο Αιγαίου για τη Ρόδο;
Χιλιάδες φοιτητές από όλη την επικράτεια σπουδάζουν στα τρία τμήματα. τις δύο τελευταίες δεκαετίες καλλιεργώντας τη συνείδηση της γνώσης και της κοινωνικής ενασχόλησης.

Με αξίες της φιλοσοφίας, της ηθικότητας, του δημοσίου καλού  πλάθονται οι φοιτητές με απώτερο στόχο την διαμόρφωση των αρίστων και όχι των αρεστών, των γνωστικών και των χρήσιμων και όχι των αλόγιστων και των μέτριων.  Οι σπουδαίοι άνθρωποι ξεχωρίζουν, όχι μόνο για τις πράξεις τους αλλά και με τη  γνώση τους.

Εκατοντάδες σπουδαστές ολοκλήρωσαν και φοιτούν τις μεταπτυχιακές τους σπουδές, αποκομίζοντας ένα τίτλο εξειδίκευσης πάνω σε θεωρητικές βάσεις στο εκπαιδευτικό φάσμα αλλά και στις μεσογειακές θέσεις των τριών κατευθύνσεων του σχετικού Τμήματος.

Δεκάδες άτομα έλαβαν και βρίσκονται στο στάδιο ολοκλήρωσης  του δικτατορικού τίτλου, ύψιστο επίπεδο επιστημονικής καλλιέργειας για την υπηρέτηση ενός δίκαιου και ολιστικού κόσμου.    

Αλλά και η κτηριακή του εγκ/ση αποτελεί πολιτιστικό φάρο διεξάγοντας σειρά διαλέξεων, συναντήσεων και  σεμιναρίων για την ανάπτυξη όλων των ιδεών σε μια ελευθερία κίνησης και ζύμωσης για το βιώσιμο αύριο. Σήμερα, που ενισχύεται ακόμη περισσότερο ως προς διαθέσιμο χώρο και κτηριακές εγκ/σεις (σύμφωνα με την ανακοίνωση της Πρυτανείας), το φως του θα απλώσει ακόμη περισσότερο σ’ όλη τη Μεσόγειο.   

Το επιστημονικό προσωπικό αλλά και το ανθρώπινο δυναμικό γραμματειακής υποστήριξης παρέχουν τα πάντα, ώστε η Σχολή να μη υστερεί σε τίποτα από ένα πλήρες επιστημονικό ίδρυμα  άλλης περιοχής ή και εξωτερικού, πάρα τις σοβαρές υλικοτεχνικές ελλείψεις.  

Η δια βίου εκπαίδευση, κομμάτι της σύγχρονης εκπαιδευτικής κουλτούρας, βρίσκει στο Πανεπιστήμιο γόνιμο έδαφος και κατάλληλες ανησυχίες για παροχή δεξιοτήτων στους επιμορφωμένους, ώστε να γίνονται ενεργοί πολίτες, άτομα που αντιλαμβάνονται την ευθύνη τους και προσπαθούν να παραδώσουν ένα κόσμο καλύτερο από το χθεσινό και παράλληλα να εμφυτέψουν στα παιδιά τους το μεράκι της αυτοπραγμάτωσης και της σοφίας.     

Η τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελεί τον τελευταίο κρίκο μιας αλυσίδας εκπαίδευσης που ξεκινάει από την νηπιακή ηλικία και ολοκληρώνεται όποτε το άτομο αισθανθεί γεμάτο γνώση (!!).

Όμως επειδή η γνώση γηράσκει, η σοφία ποτέ…το άτομο οφείλει να κυνηγάει τη σοφία μέσα από τη διάνθηση των γνώσεων και αυτό (ευτυχώς) το χορηγεί πλουσιοπάροχα το Πανεπιστήμιο στον τόπο μας, στα νησιά μας, στο Αιγαίο μας.

Σε μια δύσκολη εποχή  για τα νησιά μας, το τόξο του Αιγαίου παραμένει ασπίδα της πατρίδας και των αρχών της. Όμως στη φαρέτρα της ειρήνης και της συνύπαρξης των διαφορετικών λαών που αγγίζει το Αιγαίο, υπάρχει και το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ για να δηλώνει ότι υπάρχουν πνευματικοί «Λεωνίδες», έτοιμοι να ασκήσουν την πολιτιστική και εκπαιδευτική διπλωματία και όχι μόνο, προς ένα κοινό όφελος ιδανικών πάνω στα όποια δομήθηκε το σύγχρονο ελληνικό κράτος.

Στην επετειακή γιορτή των 20 χρόνων, αναφέρθηκε πολλάκις ότι το Πανεπιστήμιο είναι το «ΣΠΙΤΙ» όλων μας. Γιατί σε αυτό το «σπίτι» ζυμώνονται ιδέες, επιδεικνύονται πράξεις και υπάρχει μια συνεχή κίνηση εμπειριών και σκέψεων προς όφελος του τόπου. Οι ρίζες του Ιδρύματος είναι βαθιά «χωμένες» στα χώματα της Ρόδου και μέσα από την συνεχή πνευματική εργασία, το Ίδρυμα διακρίνεται στην εκπαιδευτική κλίμακα, ως ένα από τα καλύτερα περιφερειακά πανεπιστήμια, επιβαίνοντας τον εκπαιδευτικό ρόλο του στο παγκόσμιο και εθνικό στερέωμα (Global+National+Local=GloNaCal).

Η υπογραφή Πρωτοκόλλου συνεργασίας και συναντίληψης μεταξύ της Πανεπιστημιακής  Μονάδος και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των Οργάνων της 1ας και 2ας Εκπαιδευτικής Διοίκησης του νησιού, αποτύπωσε τη βούληση για μια νέα αφετηρία σύμπραξης για να δηλωθεί περίτρανα ότι ο τόπος χρειάζεται όλες τις δημιουργικές  δυνάμεις ΜΑΖΙ, για τη μεγάλη Στροφή, όπως έλεγε και ο μεγάλος Σεφέρης.

Ας μην λησμονούμαι τους τρείς πρώτους καθηγητές/τριες που υπέγραψαν την ιδρυτική πράξη της Σχολή το 1985 και τους άξιους κοσμήτορες που σήκωσαν το «βάρος» της λειτουργίας της.   

Και επειδή και εγώ αισθάνομαι φιλοξενούμενος σε αυτό το μεγάλο Σπίτι, σ’ αυτήν την Κιβωτό της γνώσης,  επιθυμώ να εκφράσω τις γραπτές ευχαριστίες μου για την ανάταση και τη νοητική ανάφλεξη που το Ίδρυμα γενναιόδωρα προσφέρει σ΄ όλους μας .