To άκρον άωτον της πολιτικής υποκρισίας

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Η λέξη «επίδομα» σημαίνει στην ουσία χαριστική πράξη, για να μην αναγκασθώ αντί ερμηνείας να επικαλεσθώ έστω και με επιφύλαξη τη λέξη “Δωροδοκία”, αφού επιδόματα κατά καιρούς δίδονται όχι μόνο στους φτωχούς και αδυνάτους αλλά και σε άλλους συνήθως δημόσιους λειτουργούς, για να εισπράξουν το επινίκειον της απιστίας, της προδοσίας.

Εάν ένα κράτος δεν μπορεί να εφαρμόσει ένα ενιαίο κοινωνικό οικονομικό, πολιτικό σύστημα παροχής υπηρεσιών κάθε μορφής σε όλους τους πολίτες του και καταφεύγει στην εν κρυπτώ ή φανερώ παροχή επιδομάτων τότε είναι δυστυχώς όχι μόνο ανίκανο αλλά και επικίνδυνο γιατί κάθε φορά δημιουργεί τεράστιες ανισότητες, που είναι ντροπή ακόμα να τις σκέπτεσαι και όχι να τις εφαρμόζεις, και μάλιστα να ποιείς την νήσσαν, να κάνεις και το κορόιδο.

Τέρμα, λοιπόν, αγαπητοί μου κύριοι, τα κάθε μορφής επιδόματα, όπως αυτό της υπουργού και άλλων, που αφού το μετατρέψουμε σε νόμο εν μια νυκτί, και όσο όλοι το έπαιρναν κρυφά κανένα πρόβλημα,  και μόλις αυτό το έκτρωμα απόφασης, πράξης, βούλησης εκτέλεσης κάποιου υπουργού δημοσιοποιήθηκε, ζητήσατε από την κ. υπουργό την κεφαλήν της επί πινακι, τι ντροπή και τι υποκρισία.

Έξω και οι ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΙ, τι είναι αυτό πάλι, να επιβάλεις στο λαό με το έτσι θέλω, πρόσωπα ή πρόσωπο που ο ίδιος ουδέποτε επέλεξε και δεν γνωρίζει, και μάλιστα για λόγους που κανείς δεν γνωρίζει, αν είναι για ικανόητες ή για εξόφληση ακάλυπτης επιταγής ή άλλων δεσμεύσεων, να επιστρατεύεις ανώτερους διοικητικούς κρατικούς υπαλλήλους, στρατηγούς, δικαστικούς, καθηγητές, που φαίνεται ότι μάλλον έχουν μεσάνυχτα από πολιτική γι’ αυτό σήμερα η κοινωνία ως μη όφειλε, πληρώνει το τίμημα.

Who is who, ποιός είσαι, τι είσαι να γνωρίζω για όλους τους πολιτικούς μας προτιμώ για να τους κρίνω αντί αυτού του  πολύ κρύου και άχαρου ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ που μερικές φορές αποτελεί και πρόκληση και βέβαια δεν σχετίζεται απόλυτα με την ποιότητα του ανδρός ή της γυναικός πολιτικού και τις ικανότητες που έχει ή δεν έχει, θέλω να ξέρω τι δουλειά έκανε πριν, τι οικογένεια έχει, από πού ακριβώς κρατά η σκούφια του, τι είναι.

Όποιος βουλευτής δεν μπορεί ανεμπόδιστα και χωρίς προβλήματα να ασκήσει τα βουλευτικά του καθήκοντα, που είναι αξίωμα τιμής και όχι βιοπορισμού, τότε απλά να παραιτηθεί από την  πολιτική και να παραδώσει την έδρα στο κόμμα, που τον εξέλεξε, και όχι να ”εμπορεύεται να διαπραγματεύεται” την μεταγραφή του σε άλλο κόμμα, είναι πράξη ανέντιμη και υποκριτική, αγνοεί και προσβάλλει τη λαϊκή ετυμηγορία, το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Να διαγραφεί η λέξη ΠΡΟΝΟΜΙΟ, σε σχέση με την πολιτική.