Ρόδος: Μετά το ιστορικό πισωγύρισμα, τι;

Ούτε ο πιο ορκισμένος εχθρός της θα είχε τη νοσηρή φαντασία να εμπνευστεί το εφιαλτικό σενάριο του «έργου» που έμελλε να ζήσει η Ρόδος στο φετινό πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής κατηγορίας.

Η επετειακή χρονιά των 50 χρόνων από την ίδρυσή του συλλόγου, η οποία ξεκίνησε με όνειρα πρωταθλητισμού και στηρίχθηκε με πακτωλό χρημάτων, κατέληξε στο απόλυτο σοκ του υποβιβασμού και της επιστροφής στα τοπικά πρωταθλήματα, μπροστά μάλιστα στα μάτια δυόμιση χιλιάδων φιλάθλων, που έσπευσαν να στηρίξουν τα «ελάφια» στη μεγάλη μάχη τους στον δίχως αύριο τελικό με τον Εθνικό, την περασμένη Κυριακή στο Δημοτικό Στάδιο. 

Τι έφταιξε; Εκ των υστέρων και εκ του αποτελέσματος, μπορούν να γραφτούν και να ειπωθούν πολλά. Απειρία, επένδυση, το περασμένο καλοκαίρι, σε λάθος πρόσωπα και συνεργασίες, κακός σχεδιασμός του ρόστερ, σπασμωδικές κινήσεις και «ράβε- ξήλωνε» όταν έγινε φανερό ότι το πλάνο «χωλαίνει»,  εφησυχασμός για τον κίνδυνο του υποβιβασμού όταν η ομάδα εκτροχιάστηκε από τις «ράγες» του πρωταθλητισμού και άλλα πολλά, τα οποία έφεραν τη Ρόδο να παίζει για την επιβίωσή της την τελευταία αγωνιστική κόντρα σε μία ομάδα που ήρθε στο νησί για να πάρει μία ισοπαλία και να πανηγυρίσει την κατάκτηση της πρωτιάς. 

Κόντρα στον πλήρη Εθνικό τα «ελάφια» παρέταξαν ένα Φύλλο Αγώνα που ανέγραφε μόλις δεκαπέντε ονόματα ποδοσφαιριστών, προσπάθησαν, όμως λύγισαν από το βάρος.  Από το 40’ αναγκάστηκαν να παίξουν με δέκα παίκτες λόγω της αποβολής του Κουρούπη, στο 77’ έχασαν με κόκκινη και τον Αποστόλου, προς το τέλος έμειναν στο γήπεδο με οκτώ (κόκκινη Μκρτσιάν) και έμειναν να ελπίζουν, μέσα στην οργή τους για τη διαιτησία του Φωτιάδη από την Καστοριά, στο Ζευγολατιό και στο Κερατσίνι, που υποδέχονταν τους Ιωνικό και Ασπρόπυργο αντίστοιχα.  Προφανώς μάταια. Την τελευταία αγωνιστική, σε τέτοιες περιπτώσεις και με τέτοιους συσχετισμούς, τέτοια «θαύματα» δεν γίνονται… Η παραμονή δεν χάθηκε την Κυριακή, αλλά νωρίτερα… 

Το μεγάλο ερώτημα έχει να κάνει πλέον με την επόμενη μέρα, η οποία είναι, τουλάχιστον προς το παρόν, θολή.

Ο πρόεδρος Αυγουστίνος Γιακάι και οι παράγοντες της διοίκησης είναι βαθιά απογοητευμένοι, όμως σε καμία περίπτωση δεν θέλουν να λειτουργήσουν εν θερμώ. Οι όποιες αποφάσεις θα ληφθούν αφού τα συναισθήματα καταλαγιάσουν και δώσουν τη θέση τους στην καθαρή σκέψη, με το πρώτο ερώτημα στο οποίο θα κληθούν να απαντήσουν να αφορά στη συνέχεια της παρουσίας τους στα κοινά του συλλόγου.  

Σε κάθε περίπτωση, η Ρόδος είναι αναγκασμένη να ξεκινήσει ξανά από την αρχή, με τους φίλους της να ανησυχούν, μετά το ιστορικό πισωγύρισμα και έχοντας την πικρή εμπειρία του παρελθόντος,  για το άνοιγμα ενός νέου κύκλου εσωστρέφειας και αγωνίας για το μέλλον.