Κηδεύτηκε χθες με πολιτική κηδεία στην Ρόδο ο Βαγγέλης Παυλίδης

Πέθανε τα ξημερώματα της Κυριακής ο γνωστός σκιτσογράφος Βαγγέλης Παυλίδης, λόγω προβλημάτων υγείας που είχε το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Ο θάνατός του προκάλεσε αισθήματα λύπης και οδύνης στους κατοίκους του νησιού, στους οποίους ο Βαγγέλης Παυλίδης ήταν ιδιαίτερα αγαπητός.
Η πολιτική κηδεία του έγινε χθες το μεσημέρι στο παλαιό νεκροταφείο Ρόδου, παρουσία συγγενών και φίλων, που τον αποχαιρέτησαν με τραγούδια.

Στο τελευταίο αντίο παραβέθηκαν μεταξύ άλλων οι βουλευτές Δ. Κρεμαστινός και Δ. Γάκης, ο πρώην υπουργός κ. Κ. Σφυρίου, ο πρώην περιφερειάρχης Γ. Μαχαιρίδης, ο αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού Κ. Διακογεωργίου, οι αντιδήμαρχοι Τ. Χατζηϊωάννου, Μ. Χατζηλαζάρου και Σ. Διακοσταματίου, η περιφερειακή σύμβουλος Λ. Φτακλάκη, οι πρώην δήμαρχοι Ρόδου Σ. Καραγιάννης και Μ. Κόκκινος κ.ά.

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ
Ο Αλ. Τσίπρας για τον θάνατο του σκιτσογράφου Βαγγέλη Παυλίδη: «Ο Βαγγέλης Παυλίδης υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σκιτσογράφους της σύγχρονης εποχής, με διακριτό στίγμα και σημαντικές διεθνείς διακρίσεις», αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας σε ανάρτησή του στο Twitter για τον θάνατο του διακεκριμένου σκιτσογράφου. «Οι ευρηματικές ιχνογραφίες του», σημειώνει ο πρωθυπουργός, «θα μας θυμίζουν τη μοναδική ματιά του στις πολιτικές εξελίξεις, με στόχο, όπως ο ίδιος έλεγε, «να υπηρετήσει την πιο ασεβή και αυθάδη από τις τέχνες που στο στόχαστρό της έχει πάντα την εξουσία - την κάθε εξουσία». Εκφράζει, τέλος, τα συλλυπητήριά του στους οικείους του.

ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
Την θλίψη του για τον θάνατο του διακεκριμένου  σκιτσογράφου Βαγγέλη Παυλίδη εξέφρασε ο Πρόεδρος της Βουλής κύριος Νικόλαος Βούτσης.
Σε δήλωσή του  αναφέρει: «Εκφράζω τα συλλυπητήριά μου για τον θάνατο του  σκιτσογράφου Βαγγέλη Παυλίδη ο οποίος ήταν ιδιαίτερα γνωστός στο αναγνωστικό κοινό από την πολύχρονη συνεργασία του με   αθηναϊκές εφημερίδες και είχε έντονη δραστηριότητα σε κοινωνικό, πολιτιστικό και πολιτικό επίπεδο στο νησί της Ρόδου».

Η Φ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ
Η Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Επικεφαλής του Κινήματος Αλλαγής, Φώφη Γεννηματά, για τον θάνατο του σκιτσογράφου Βαγγέλη Παυλίδη, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
 «Εκφράζω την οδύνη μου για τον θάνατο του Βαγγέλη Παυλίδη. Μπορεί να μην έχουμε την φυσική του παρουσία, αλλά θα είναι πάντα παρών με την πρωτοπόρα του αντίληψη για την πολιτική, την αισθητική, το περιβάλλον, την ίδια τη ζωή. Με το σπινθηροβόλο πνεύμα και τις εμπνεύσεις του, με τις οποίες δημιούργησε βιβλία, σχολιασμούς της επικαιρότητας και σκίτσα απαράμιλλης τεχνικής. Τιμούμε το πλούσιο έργο του.
Η ελληνική δημοσιογραφία και σκιτσογραφία  θα είναι πολύ φτωχότερη.
Συλλυπητήρια στην οικογένειά του».

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΥΛΙΔΗ

«Ο Βαγγέλης Παυλίδης υπήρξε σημαντικός σκιτσογράφος με ιδιαίτερη ευαισθησία, ένας σύντροφος, αγωνιστής για μια δημοκρατική και προοδευτική Ελλάδα, μα πριν από όλα, ο Βαγγέλης ήταν ένας καλός φίλος. Θα μας λείψει πολύ.»

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΡΟΔΟΥ
«Ο Βαγγέλης Παυλίδης, γέννημα θρέμμα της Ρόδου, αντισυμβατικός, σύγχρονος και πρωτοπόρος στη ζωή και στη τέχνη αφήνει το άυλο αποτύπωμά του, μέσα από την ανορθολογική τέχνη της σκιτσογραφίας. Ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα, που γεννά συνειρμούς και προκαλεί σκέψη.
Πολιτικός σκιτσογράφος σε πολλές εφημερίδες, της Ελλάδας και του εξωτερικού, προσεγγίζει τα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά θέματα, με τα τεκμηριωμένα, έλλογα και βραχύλογα σκίτσα του, που αφυπνίζουν, κινητοποιούν και προβληματίζουν.

Ενταγμένος στο κοινωνικό-πολιτικό και πολιτιστικό ιστό της Ρόδου, προσεγγίζει κριτικά και «επικριτικά» κοινωνικά στερεότυπα και προτάσσει ως αδιαμφισβήτητη αξία, τον πολιτισμό, προκειμένου να επανεξεταστούν τα πολλά μέτωπα της κρίσης – της οικονομικής, της προσφυγικής, της κρίσης των θεσμών, της κρίσης της δημοκρατίας.

Εικονογραφεί και γράφει βιβλία, ιδιαίτερα για παιδιά και το 1994 αναγράφηκε στην τιμητική λίστα της Διεθνούς Επιτροπής Βιβλίων για τη Νεότητα, ενώ το 2016 βραβεύτηκε με το βραβείο του Αναγνώστη για το παιδικό βιβλίο με εικονογράφηση 2015 για το βιβλίο της Γ. Γαλανοπούλου  «ο Βόρακας, ο Κόρακας και η Σονάτα της Φανής».
Ο Βαγγέλης Παυλίδης, συνέθετε και ανασυνέθετε με τις δημιουργικές θέσεις του, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς παρερμηνείες και παρανοήσεις, διαφορετικές αφηγήσεις και άνοιγε ένα διάλογο αφετηρίας για ανταλλαγή απόψεων. Η τέχνη του ήταν αναμφίβολα μια κοινωνική και πολιτική πράξη, μέσα από την οποία προωθούσε ένα πολιτικό και κοινωνικό ακτιβισμό, που κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών ζητημάτων, ανάμεσά τους και την κοινωνική αλληλεγγύη προς τους μετανάστες και σε κάθε δοκιμαζόμενο.

Ο απολογισμός του έργου, του Βαγγέλη Παυλίδη κάθε άλλο από πανηγυρικός μπορεί να είναι… Ωστόσο, εμείς οφείλουμε να αναφερθούμε στις διακρίσεις και στα βραβεία, που έλαβε στις ατομικές του εκθέσεις στο ¨Οσλο το 1978 , στην Αθήνα το 1987, στο Λονδίνο 1999, στην Rosas  της Ισπανίας 2000, στη Λισσαβώνα το 2010, στη Ρόδο το 2012 και σε διάφορες άλλες Ελληνικές πόλεις καθώς επίσης πρόσφατα στην συμμετοχή του στην έκθεση των Ελλήνων σκιτσογράφων στη Ρόδο, που εγκαινιάστηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το καλοκαίρι του 2017 στην έκθεση Γελοιογραφίας της Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων και Βρετανών σκιτσογράφων «Γλυκειά Ευρώπη» στις Πηγές Καλλιθέας, που συνδιοργανώθηκε από την Βουλή των Ελλήνων και τον Δήμο Ρόδου.

Οι τιμητικές διακρίσεις του Βαγγέλη Παυλίδη τιμούν πρωτίστως τη Ρόδο, την οποία τίμησε με την διεθνή προσωπικότητα του και τα έργα του. Ο Βαγγέλης Παυλίδης, το έτος 1976, σε έρευνα του Μουσείου του Χιούμορ και της Σάτιρας του Gabrovo, αναδείχθηκε ανάμεσα στους «100 καλυτέρους σύγχρονους γελοιογράφους». Το 2002 τιμήθηκε από το Διεθνές Κέντρο για την διάσωση της Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς για το βιβλίο του «Ρόδος, 1306-1522: μια ιστορία». Το 2010, με την ευκαιρία των εορτασμών για τα 100 Χρόνια της Δημοκρατίας στην Πορτογαλία τιμήθηκε από την Διεθνή Έκθεση Γελοιογραφίας της Amadora,ως γελοιογράφος «εκπρόσωπος της αρχαιότερης Δημοκρατίας στον Κόσμο».

Το 2012, το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης του Δήμου Ρόδου τίμησε τον Βαγγέλη Παυλίδη για «την  Διεθνή καλλιτεχνική προσφορά του», αλλά και σήμερα ο Δήμος Ρόδου τιμά την «σιωπή» του θανάτου του Βαγγέλη Παυλίδη, με την υπόσχεση να προσεγγίσουμε την πραγματικότητα, εναλλακτικά, ελεύθερα και δημιουργικά, μέσα από τα μηνύματα, που η τέχνη του διεθνούς αναγνωρισμένου Ρόδιου, σκιτσογράφου μετέδιδε στην Ευρώπη, στην Ελλάδα και σε κάθε μορφή εξουσία.
Εκφράζουμε τα ειλικρινά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του Βαγγέλη Παυλίδη».

ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΚΗ
«Είναι μια πολύ δύσκολη ώρα. Δεν μπορείς να βρεις λέξεις για να περιγράψεις την προσωπικότητα, αυτή την χειμαρρώδη προσωπικότητα, του Βαγγέλη Παυλίδη. Η Ρόδος, η Ελλάδα αλλά και η παγκόσμια τέχνη έχασαν έναν μεγάλο άνδρα. Ο Τύπος, ένα πολιτικά «αυθάδικο» - αλλά αληθινά ανθρώπινο - πενάκι. Υπήρξε πρωτεργάτης του αντιδικτατορικού αγώνα και της υπεράσπισης των πολιτιστικών μνημείων και του φυσικού περιβάλλοντος στη Ρόδο στα δύσκολα εκείνα χρόνια.

Στην μεταπολίτευση, συνέχισε να είναι παρών σ’ όλα τα μετερίζια της ζωής.
Με μια σημαντική διαδρομή στο καλλιτεχνικό, κοινωνικό, πολιτικό και αγωνιστικό «γίγνεσθαι» της Ρόδου, με βαθιά αποτυπώματα στην ελληνική και παγκόσμια εικαστική τέχνη, ο Βαγγέλης Παυλίδης, αφήνει μεγάλο και δυσαναπλήρωτο κενό στην πολιτική γελοιογραφία, της οποίας υπήρξε ένας κορυφαίος εκφραστής, μάχιμος, διακριτά επικριτικός, καυστικά χιουμοριστικός και ανυποχώρητα ανατρεπτικός, όπου πίστευε ότι χρειάζονταν. Αφοσιωμένος μέχρι το μεδούλι στην παγκόσμια αυτή εικαστική «γλώσσα» επικοινωνίας.

Το κέφι, η ζωντάνια, τα οράματά του δεν περνούσαν μόνο μέσα από τα πενάκια του. Ήταν και η συντροφιά στην παρέα, ήταν και αυτό το περιβάλλον, το κλίμα, που δε σε άφηνε ανεπηρέαστο. Ο Βαγγέλης Παυλίδης σκιτσάριζε ακριβώς όπως ζούσε. Με διάθεση από τη μια να παίζει και από την άλλη, να κριτικάρει. Αλλά αυτό ακριβώς αποτελεί και το ακρογωνιαίο λιθάρι της «ενήλικης παιδικότητας» του. Όσοι τον γνωρίσαμε, νιώσαμε από την πρώτη στιγμή ότι σ’ έκανε δικό του. Καθόμασταν και απολαμβάναμε και το κέφι του και τις απόψεις του και τα οράματα του και τις ιστορίες του από τους ιππότες μέχρι το σήμερα.

Ο Βαγγέλης Παυλίδης ήταν ο άνθρωπος που ώριμα και διαλεκτικά παρουσίαζε την άποψή του για τα πράγματα. Αντικειμενικός, ασυμβίβαστος και επίμονος στην υπεράσπισή της, αλλά πάντα δίκαιος. Σίγουρα η δική του Λαχανιά, ο Πλάτανος θα χάσουν μέρος της ταυτότητας τους. Δεν θα φύγει όμως από την μνήμη μας η φιγούρα του στην πλατεία της Λαχανιάς.

Αν ο Βαγγέλης Παυλίδης δεν ήταν ο τελευταίος μεγάλος άντρας της Ρόδου, ήταν πάντως σίγουρα ένας από τους τελευταίους. Πολύ βαρύ το τίμημα της απώλειας του. Η Ρόδος ορφάνεψε. Η Ελλάδα ορφάνεψε. Το «μεγάλο όνειρο» Βαγγέλη είμαστε υποχρεωμένοι να το παλέψουμε μόνοι μας. Αδύναμοι αλλά έχοντας το παράδειγμα σου στη διεκδίκηση του.
«Ό,τι φαντάστηκε το έζησε σαν αλήθεια
Κι ό,τι ονειρεύτηκε το αφήνει κληρονομιά στους άλλους …»
Δημήτρης Γάκης
Βουλευτής Δωδεκανήσου ΣΥΡΙΖΑ

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Κ. ΣΦΥΡΙΟΥ
Σε ανακοίνωσή του ο πρώην υπουργός κ. Κοσμάς Σφυρίου αναφέρει: «Ο αδόκητος χαμός του Βαγγέλη μας, κι εμένα, όπως όλη την Ρόδο, με βύθισε στη θλίψη.
Από αύριο, δεν θα έχουμε μαζί μας τη φυσική παρουσία ενός από τους σημαντικότερους συμπατριώτες μας. Μιας προσωπικότητας εμβληματικής και αντισυμβατικής.

Όμως, τον αγαπημένο μας Βαγγέλη θα τον έχει ο τόπος μας για πάντα παρόντα, με το πλούσιο, πρωτοποριακό και ποιοτικό έργο που δημιούργησε:
- τα βιβλία του, τα απαράμιλης τεχνικής σκίτσα του, τη σατιρική κριτική στάση του, απέναντι σε γεγονότα, σε πρόσωπα και σε κακές καταστάσεις.
- Όλα δημιουργημένα από το σπινθηροβόλο πνεύμα του, με ευαισθησία, με ανεπιτήδευτη αγάπη για τον πολιτισμό, για το περιβάλλον, για την αισθητική.

Είχα την ιδιαίτερη τιμή να γνωρίσω από κοντά (τα χρόνια που πολιτικά συνεργαστήκαμε), την πρωτοπόρα αντίληψή του για την πολιτική, για τους δημοκρατικούς θεσμούς και για την ίδια την ζωή.
Και είμαι βέβαιος, ότι η ελληνική δημοσιογραφία και σκιτσογραφία γίνεται πραγματικά φτωχότερη. Η ιδιαίτερη πατρίδα μας και όλοι όσοι ετιμώντο με την φιλία φιλία του, θα είναι πολύ φτωχότεροι χωρίς τον Βαγγέλη μας.
Στη Νόμη και στον Σάββα εγκάρδια συλλυπητήρια. Να είναι πάντα υπερήφανοι για τον Βαγγέλη τους».

ΚΑΤΕΥΩΔΙΟ ΣΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ...
Η απ’ ευθείας μετάδοση της σκέψης και των συναισθημάτων, χρειάζεται δέκτες συντονισμένες στην ίδια συχνότητα. Μπορεί να συμβαίνει, αλλά εγώ είμαι ακόμη δύσπιστος και ανασφαλής σε αυτή την δυνατότητα και επιλέγω να αποτυπώσω γραπτά, όλη αυτήν την αναμόχλευση ενστίκτων και συναισθημάτων, που μου προκάλεσε η απόφαση του Βαγγέλη να ταξιδέψει στο άπειρο και πραγματικό σύμπαν.
Η παραμονή του ανάμεσά μας, επιλογή που διασκέδασε τις παρεμβάσεις του, να αποτυπώσει έναν κόσμο μικρό και άτεχνο, βοήθησε στην εξαϋλωση του ανθρώπου και κατέδειξε την ανάγκη της πνευματικής αναζήτησης, ως μοναδικής ατραπού, να φτάσεις στα διέξοδα.

Πάντα αναρωτιόμουνα, αν αυτός ο άνθρωπος, γεννήθηκε από μήτρα και γαλουχήθηκε από το στήθος της μάνας του. Αυτή η μοναδική του φροντίδα, να κυριαρχήσει το πνεύμα, του δίνει θεϊκή διάσταση.
Αυτός ο κουβαλητής της καλής αγγελίας, αυτός ο σκορπιστής της μεγάλης αισιοδοξίας, κατάργησε τους επινοημένους ανθρώπινους νόμους της φύσης, αποδεικνύοντας τη βαρύτητα χυδαία και ανύπαρκτη.
Αυτή η εκτόξευση των μηνυμάτων σου έδειξε τους ορίζοντες της ανθρώπινης ύπαρξης. Κυνηγάμε τις κουκουβάγιες σου, στο άκρο το άωτον, ισοπεδώνοντας κάθε δικιά μας αδυναμία.

Βαγγέλη, έχεις χαράξει την παρουσία σου στα βράχια με τα δάχτυλα και αυτό το χάραγμα, είναι παντοτινό. Όλες σου οι εκφράσεις είναι συμβολικές. Στο πρώτο καιρό της μεταπολίτευσης, λίγο πριν ξημερώσει και μετά τον «Ζορμπά», φτάσαμε οδηγώντας στην άκρη του δρόμου του Γολγοθά στην Φιλέρημο, στην απόλυτη ησυχία και ηρεμία, για να ακούσουμε τον «επιτάφιο» του Μίκη. Ο ήλιος μας σήκωσε και μας γύρισε σπίτια μας. Είμαι βέβαιος, ότι ο ίδιος ήχος και η ίδια αχτίδα, στο ίδιο σημείο, στο τέλος του δρόμου των παθών αποφάσισες με ένα μάτι ανοιχτό, να μας αφήσεις.
Η Ρόδος, που τόσο σφιχτά αγκάλιασες, θα σε ψάχνει για πάντα. Εσύ θα της θυμίζεις, ότι τέλος δεν υπάρχει μα μόνο προχώρημα.

Ακόμα και σήμερα, στον μεγάλο συμβολισμό του περάσματος, επέλεξες να περάσεις στην αιωνιότητα. Τον τελευταίο καιρό προσπάθησα να βρω εσένα, την Έλλην, τον Τάκη, τον Θόδωρο και τον Μανώλη να ξαναχορέψουμε στη «λίμνη των κύκνων». Είμαι σίγουρος, ότι θα το επιτύχουμε και εσύ θα το σκιτσάρεις στο σύμπαν το άπειρο. Η υπόκλιση θα είναι όλη για ‘σένα.
Βαγγέλη, όλος ο κόσμος σε γνωρίζει και σε αγαπάει.

Υπερβατικός ως άνθρωπος, μοναδικός ως εκφραστής της τέχνης, ασύλληπτος στη  σκέψη σου, τίμησες τον άνθρωπο και δάμασες την επιπολαιότητά του.
Δεν ξέρω αν μπορώ να σταθώ στο ύψος των περιστάσεων, αλλά μπορώ να εξομολογηθώ ότι γέμισα συντρίμμια, στο άκουσα της είδησης, ότι αποφάσισες να ταξιδέψεις με το απήδαλο σκάφος, το μοναδικό σου ταξίδι.
Ας είναι οι άνεμοι ούριοι!!!

Ο φίλος σου,
Κοσμάς Παυλίδης