«Ουδέν κακόν αμιγές καλού» όμοροι γείτονες…

Γράφει η Μαίρη Παπανδρέου

Όμοροι γείτονες μας με την επιθετική τους στάση, μας παροτρύνουν να μελετούμε, την μακραίωνη και ένδοξη ιστορία μας, ενώ ταυτόχρονα, υπενθυμίζεται στους Ευρωπαίους ετέρους μας, ότι η «Αναγέννηση» οφείλεται στους Έλληνες Λόγιους και προσωπικότητες του Πνεύματος και της Τέχνης, που έφυγαν από την γενέτειρά τους την Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν σε χώρες της Ευρώπης , λόγο της απρόκλητης και βάρβαρης εισβολής των Τούρκων στη χώρα μας.

Επιβεβαιώνεται με πολλούς τρόπους, το σοφό γνωμικό «ουδέν κακόν αμιγές καλού», καθώς οι όποιες «απειλές» συσπειρώνουν όλους τους Έλληνες ανεξάρτητα από πολιτική τοποθέτηση και πιστεύω, ενδυναμώνουν το εθνικό φρόνημα και διατηρούν άσβεστη την Ιστορική μας Μνήμη.

Μας υπενθυμίζουν οι Τούρκοι ιθύνοντες, την «Καταστροφή της Σμύρνης», όπου στην ευρύτερη περιοχή ζούσαν 4.500.000-5.000.000 Έλληνες. Μας θυμίσατε βέβαια και την ήττα του Σουλεϊμάν στα κράσπεδα της Βιέννης, που έδωσε την αφορμή στους Ευρωπαίους ετέρους μας, να συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς σημαίνει «Δυτικός Πολιτισμός» και τι Ανατολίτικη «κουλτούρα» και νοοτροπία. 

Θυμηθήκαμε και την αγωνία της Μεγάλης Πύλης για το Αιγαίο, που έστειλε τον ναύαρχο Πιρί Ρέϊς, να το χαρτογραφήσει. Είναι γνωστό ότι ο ναύαρχος Πιρί Ρέϊς (1470-1554) υπήρξε διάσημος Οθωμανός ναύαρχος και συγγραφέας, ο οποίος ήταν Χριστιανικής και πιθανόν Ελληνικής καταγωγής.

Στην  λεπτομερή μελέτη του για τη Μεσόγειο, που έχει τίτλο «Κιτάπ Μπαχριγιέ»,  δηλώνει στον Σουλτάνο: «Σ’ όλα τα νησιά του Αιγαίου, κατοικούν Έλληνες. Δεν βρήκα ούτε έναν Τούρκο». Εμάς τους Έλληνες, δεν μας εκπλήσσει η έγγραφη δήλωση του Πιρί Ρέϊς, καθώς γνωρίζομε πολύ καλά, ότι ήμασταν οι Θαλασσοκράτορες όχι μόνον στο Αιγαίο, εδώ και τουλάχιστον 20.000 χρόνια με πρωτοπόρους τους Μινωϊτες/Κρητικούς, οι οποίου είχαν φτάσει μέχρι την Αμερικανική Ήπειρο, κι ακόμα στο Στόουν Χέντζ της Νότιας Αγγλίας, άφησαν εγχάρακτο το σύμβολό τους, τον «διπλό πέλεκυ».

Μας ωθείτε όμως να θυμηθούμε και το «Μάλτα γιόκ», που ανέφερε ο Τούρκος ναύαρχος στον Σουλτάνο, που τον είχε διατάξει να καταλάβει τη Μάλτα, αλλά φευ εκείνος δεν την έβρισκε στο χάρτη που είχε απλώσει στο γραφείο του, επειδή επάνω στο στίγμα της Μάλτας, είχε εναποθέσει το φλυτζάνι με τον καϊμακλή καφέ του.

«Η παραμονή όμως των Ελλήνων (δηλαδή του Ελληνικού κράτους), στις ανατολικές ακτές του Αιγαίου, θα καθήλωνε και θα περιόριζε τη γείτονα Τουρκία στην ασιατική ήπειρο και θα έστρεφε τις διαθέσεις του Τουρκικού έθνους προς τις Ασιατικές στέπες – το λίκνο που τις εξέθρεψε», τονίζει ο έγκριτος Γιάννης Π. Καψής. Ας μην αναφερθούμε στους παράγοντες της «Καταστροφής της Σμύρνης», διότι δεν θα συνέφερε κυρίως την όμορη Τουρκία, καθώς θα την εξέθετε και πάλι ως χώρα στερούμενη πολιτιστικής υποδομής  - εξακολουθώ να εκφράζομαι ως Ελληνίδα Ευρωπαία και προσέχω τη γλώσσα μου και κατ’ επέκταση τη γραφίδα μου. Ας θυμούνται όμως οι γείτονές μας, και το έτερο σοφό μας γνωμικό: «η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει…». 

«Η Μικρασία μπορούσε να κρατηθεί», διευκρινίζει και πάλι ο Γ. Π. Καψής, «δεν ήθελαν να την κρατήσουν ο Κωνσταντίνος και οι συνένοχοί του. Θα το αντιληφθεί ακόμη κι αυτός ο πιστός του Κωνσταντίνου, ο στρατηγός Παπούλιας, που διαδέχθηκε το στρατηγό Παρασκευόπουλο στην αρχηγία της Στρατιάς».

Να υπενθυμίσουμε βέβαια, ότι ο βασιλικός οίκος της Ελλάδας, είχε Γερμανικές ρίζες και υποστήριζε συμφέροντα «ξένα». Χαρακτηριστικά, ο συνταγματάρχης Νικ. Ζορμπάς, με το διεισδυτικό του βλέμμα, είχε απερίφραστα δηλώσει στον Βενιζέλο όταν τον πληροφόρησε ότι θα επανάφερε τους πρίγκηπες στο στράτευμα: «Κύριε Πρόεδρε, θερμαίνετε έχιδνας εις τον κόρφο σας. Και κάποια στιγμή θα σας πλήξουν».

Ο τότε διαπρεπής Γενικός Πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη Τζόρτζ Χόρτον, σε επίσημη αναφορά του στο Στεϊτ Ντιπάρτμεντ γράφει: «Εάν η Τουρκία καταλάβει την Κωνσταντινούπολη, δε θα υπάρξει ποτέ ειρήνη στη Βαλκανική» και λεπτομερώς επεξηγεί βλέψεις και μεθόδους της Άγκυρας, τονίζοντας: «Απώτερος αντικειμενικός σκοπός της Άγκυρας είναι ο κατακερματισμός της Ελλάδας έτσι ώστε να μπορέσει να επεκταθεί στο Αρχιπέλαγος του Αιγαίου. Δεν υπάρχουν Βαλκανικά προβλήματα για την Ελλάδα – πολλά προβλήματα. Ονομάζεται Άγκυρα». Να θυμόμαστε ότι ο Κεμάλ Ατατούρκ στις «Πολιτικές Υποθήκες» γράφει: «…η ιστορική πορεία του τουρκικού έθνους πρέπει να είναι προσανατολισμένη προς τη Δύση» και δίνει εντολές όλες του οι προτομές να είναι στραμμένες προς τα δυτικά. 

Δεν είναι προς το συμφέρον της όμορής μας χώρας, να υπενθυμίζουν καθημερινά στην διεθνή πολιτισμένη κοινότητα, τις εγκληματικές πράξεις τους και βαρβαρότητες που διέπραξαν, όπως τη Γενοκτονία των Αρμενίων, τις σφαγές και τους ξεριζωμούς πολιτών άλλων εθνοτήτων.

Εμπρηστικές δηλώσεις από την ηγεσία των Τούρκων, οι οποίοι βέβαια, δεν είναι σε θέση ή δεν επιθυμούν  να κατανοήσουν το «ουκ εν τω πολλώ το ευ», πόσο μάλλον την έκβαση μιας μάχης «της ύλης εναντίον του πνεύματος», ή μια μάχη «εντιμότητας, συνέπειας και Ήθους,  εναντίον της ατιμίας,, της πονηριάς, της ασυνέπειας και της έλλειψης ηθικής». Ξεχνούν βέβαια ότι η «πονηριά» ενίοτε κερδίζει κάποιες μάχες, αλλά πάντοτε χάνει τον «πόλεμο». 

Μας θυμίζει επίσης ο Γ. Π. Καψής, ότι: «…με την τραγική θέση της η Ιωνία, ήλθε να διαδραματίσει τον εθνικό της ρόλο. Μοναδική, αλλά μεγάλη παρηγοριά οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες θωράκισαν τη Μακεδονία και τη Θράκη. Περισσότεροι από 700.000 πρόσφυγες από τη Μικρασία και τον Πόντο, εγκαταστάθηκαν στη Βόρεια Ελλάδα. Η σημασία αυτού του εθνικού αναβαπτίσματος χώρων ελληνικών μπορεί σήμερα να εκτιμηθεί περισσότερο παρά ποτέ άλλοτε».

«Σήμερα, δηλώνουν Μικρασιάτες περισσότεροι από 2.700.000 Έλληνες». Ζωντανές οι τραγικές αναμνήσεις πολλών Δωδεκανησίων που οι πρόγονοί τους είχαν «ξεριζωθεί» με πρωτόγνωρο βαρβαρισμό από τα Μικρασιατικά παράλια. Μας κάνετε να θυμόμαστε και τις ηρωικές μας προσωπικότητες, όπως τις γυναίκες του Καστελόριζου, τις γυναίκες της Καλύμνου, την Αναστασία της Ρόδου, την Κυρά της Ρω και χιλιάδες άλλους.  Καλό είναι, οι όμοροί μας, να μην προκαλούν τα πολιτισμένα έθνη, μήπως και ‘ξεχάσουμε’ τις απάνθρωπες τραγωδίες που προκάλεσαν.