Σε μια ατμόσφαιρα ιδιαίτερα συγκινητική έκλεισαν την Κυριακή το βράδυ μια σειρά από δρώμενα, που διοργάνωσε η ΕΥΘΥΤΑ Ρόδου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη σε ό,τι αφορά τις αδικοχαμένες ζωές στην άσφαλτο. Πιο συγκεκριμένα περίπου στις 7 το απόγευμα της Κυριακής, πραγματοποιήθηκε επιμνημόσυνη δέηση χοροστατούντος του σεβασμιότατου μητροπολίτη Ρόδου κ.κ. Κυρίλλου και αμέσως μετά μια κατανυκτική συναυλία με προσευχές και ψαλμούς «για να θυμίσουμε σ' όλους πως άδικα δεν είναι πια κοντά μας οι αγαπημένοι μας».

Πλήθος κόσμου έδωσε το παρόν σε μια ξεχωριστή βραδιά στην οποία συμμετείχαν ο Σύλλογος Ιεροψαλτών Ρόδου υπό τη Δ/νση του Μανώλη Θεουλάκη, η Μικτή Χορωδία Δημοτικής Ενότητας Ρόδου υπό τη Δ/νση του Μιχάλη Καλαεντζή και η Παιδική Χορωδία ʼγιος Σάββας Αρχαγγέλλου υπό τη Δ/νση του Πέτρου Τσιμπερόπουλου κ.α. ενώ μέσα στην εκκλησία βρισκόταν μια καρέκλα άδεια στην οποία είχε τοποθετηθεί ένα μπουκέτο λουλούδια και το σλόγκαν «μη με ξεχνάς», μια αφίσα στην είσοδο της εκκλησίας και παράλληλα, έξω από την εκκλησία βρίσκονταν 35 κόκκινα κεριά αναμμένα.

Αρκετοί ήταν μάλιστα και οι γονείς θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων που παρέστησαν την Κυριακή το βράδυ στον Ευαγγελισμό, ψάχνοντας ένα στήριγμα, ψάχνοντας να πάρουν δύναμη από τη συγκεκριμένη εκδήλωση μνήμης αλλά και από τους διπλανούς τους…

Η πρόεδρος της ΕΥΘΥΤΑ Ρόδου κ. Ελένη Καρύδη αναφερόμενη στη δύναμη της μουσικής, τόνισε μεταξύ άλλων «η μουσική πάντοτε πρόσφερε στους ανθρώπους παρηγοριά… η μουσική πάντοτε αποτελούσε για τους ανθρώπους έναν παραστάτη… Κοιτώντας αυτήν την καρέκλα με τo poster ένα κόκκινο λουλούδι δακρυσμένο με το τίτλο «ΜΗ ΜΕ ΞΕΧΝΑΣ» με ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα που συμβολίζει όλες αυτές τις απουσίες συλλογίζομαι την ευθύνη μας, μια σκέψη, και αναζωπυρώνεται η μνήμη… τι άλλο θέλει… πάντοτε είχα αυτή την απορία: πως τα καταφέρνει η μουσική και ξυπνάει τις νυσταγμένες μνήμες, πως καταφέρνει και τις βρίσκει στα απομακρυσμένα τους κρεβάτια… κοιτάζω την κενή αλλά και τόσο γεμάτη θέση και τις σκέψεις μας… και μόνο με τη μουσική στο νου και τα μάτια μου δακρυσμένα ακούοντας τους ψαλμούς από το Σύλλογο Ιεροψαλτών Ρόδου, την Καλλιπάτειρα να τραγουδά το «Μικρό άγγελο» συνοδεύοντας τη ο Δημήτρης Ιωσήφ, τη Μικτή Χορωδία της Δημοτικής Ενότητας Δήμου Ρόδου, τη Σουζάνα Καρδούλια να απαγγέλλει « Γιέ μου, το σπλάχνο των σπλάχνων μου» του Γιάννη Ρίτσου, το μικρό Νίκο να τραγουδά «Κοιμήσου Αγγελούδι μου » να τον συνοδεύει με το βιολί η αδελφή του η Παρασκευούλα με τη χορωδία από μικρά παιδιά του «ʼγιου Σάββα» Αρχαγγέλου, δεν μπορώ να μην επισημάνω το συμβολισμό αυτής της Ημέρας Μνήμης, όλοι οι συντελεστές φορούσαν το post it «ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΕ», Πως είναι δυνατό να τους ξεχάσουμε».

Αντίστοιχα, το Σάββατο το πρωί, η ΕΥΘΥΤΑ σε συνεργασία με την θεατρική ομάδα «Πράξις» πραγματοποίησε δρώμενο στην πλατεία Κύπρου σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιήσει τους οδηγούς που διέρχονταν το κέντρο. Από τις 11 και μισή το πρωί μέχρι τις 2 το μεσημέρι του Σαββάτου, οι ηθοποιοί της «Πράξις» έδωσαν μέσα από το θεατρικό δρώμενο το μήνυμα «όχι άλλο αίμα στο δρόμο». Κρατώντας ένα κόκκινο ύφασμα που συμβόλιζε το αίμα, με ένα τύμπανο που ηχούσε στους χτύπους της καρδιάς οι ηθοποιοί ακινητοποιούσαν τα αυτοκίνητα πραγματοποιώντας το μικρό θεατρικό δρώμενο στον κεντρικότερο δρόμο της πόλης μας ανά δύο σχεδόν λεπτά και παράλληλα, οι υπόλοιποι ηθοποιοί, ντυμένοι σαν άγγελοι, μοίραζαν φυλλάδια στα οποία μια ζωγραφισμένη μορφή αγγέλου αναφέρει «Είμαι ʼγγελος από τροχαίο δυστύχημα «ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΕ». Να οδηγείς υπεύθυνα και προσεκτικά. Μη ξεχνάς ότι η ΖΩΗ σου είναι ανεκτίμητη». Ιδιαίτερα θετική ήταν και η αποδοχή των περαστικών και διερχόμενων οδηγών που παρακολουθούσαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το θέαμα και φυσικά κοντοστέκονταν έως ότου να τελειώσει το δρώμενο, φεύγοντας με το ενημερωτικό φυλλάδιο ανα χείρας.

Κατά τη διάρκεια της τελετής που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση της κ. Καρύδη που μεταξύ άλλων τόνισε «Η ημέρα αυτή είναι δική τους. Η παρουσία μας στις εκδηλώσεις για την Ημέρα Μνήμης είναι το στοιχειώδες που έχουμε να κάνουμε. Δεν είναι απλά μια εκδήλωση Μνήμης, είναι σεβασμός για τους ανθρώπους που έφυγαν τόσο τραγικά, τόσο βίαια, τόσο άδικα, είναι και μια έμπρακτη δήλωση για πρόληψη και μείωση των τροχαίων και του ανθρώπινου πόνου.

Η ημέρα μνήμης των θυμάτων τροχαίων δεν γίνεται, δεν θεσμοθετήθηκε, για να θυμούνται τα θύματα οι δικοί τους άνθρωποι. Οι άνθρωποι αυτοί, εμείς δυστυχώς, δεν ξεχνούμε, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε. Για μας, κάθε μέρα, κάθε λεπτό, κάθε στιγμή, είναι στιγμή μνήμης, μνήμης και πόνου... Η μέρα μνήμης είναι για να θυμηθούμε όλοι, να αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας, να προστατέψουμε όλοι τα παιδιά μας, τα παιδιά όλου του κόσμου να αγκαλιάσουμε τον πόνο, να αναζητήσουμε την δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη, να ζητήσουμε συγγνώμη να δείξουμε ότι δεν ξεχνάμε (την αδικία, τον πόνο, την αγάπη) να αποδείξουμε ότι νοιαζόμαστε, να φτιάξουμε ένα καλύτερο αύριο, Πιο ασφαλές, Πιο όμορφο χωρίς πόνο……

Να γίνει αυτή η μέρα, μια μέρα εκδήλωσης έμπρακτης συγγνώμης, από όλους μας, για τις 1500 ζωές που χάνονται κάθε χρόνο στο δρόμο στην πατρίδα μας, γιατί οι 1500 ζωές έχουν πρόσωπο και όνομα… και δεν είναι αριθμοί
Ο Δημήτρης, ο Μιχάλης, η Καλέτια, η Στέμη ο Ανδρέας, ο Μανώλης, ο Αναστάσιος, ο Χρυσοβαλάντης-Τσαμπίκος, ο Χαράλαμπος, ο Κωνσταντής, ο Σόλωνας, ο Γιάννης, η Αλεξάνδρα, η Ευγενία, ο Βελισάριος, ο Χρήστος, ο Λουκάς, ο Σταμάτης, ο Σέργιος , η Βάσω, ο Πάνος, ο Βασίλης, ο Παναγιώτης η Νεκταρία η Κατερίνα , ο Μάκης, τα 50 παιδιά στην Αίγυπτο εχθές, όλα τα παιδιά του κόσμου…»

Ενώ η ομιλία της κατέληγε με την εξής φράση «να σταματήσουμε το πογκρόμ στους δρόμους. Τα τροχαία δεν είναι «Ατυχήματα», Μπορούμε να τα σταματήσουμε - Χάνονται ʼνθρωποι και όχι αριθμοί…»