Εκδήλωση στο δημαρχείο της Ρόδου αλλά και περπάτημα στο κέντρο και στην Παλιά Πόλη πραγματοποιήθηκε την Κυριακή το πρωί στα πλαίσια της Παγκόσμιας Εβδομάδας Οδικής Ασφάλειας, 6 – 12 Μαΐου και της παγκόσμιας δράσης “I am walking for roads safety” (περπατάω για να κάνω τους δρόμους μας πιο ασφαλής) στην οποία συμμετείχε η ΕΥΘΥΤΑ Ρόδου και δεκάδες συμπολίτες μας που περπάτησαν για δικά τους πρόσωπα που «χάθηκαν» στην άσφαλτο.

Πλήθος συμπολιτών μας, έδωσε το παρών σε ένα ιδιαίτερα συγκινητικό κλίμα, σε μια εκδήλωση που είχε σκοπό τόσο να ευαισθητοποιήσει τις αρχές και τους πολίτες του νησιού, αλλά και να περπατήσει στη μνήμη εκείνων που έφυγαν άδικα από κοντά τους. Ο βουλευτής Δωδεκανήσου κ. Βασίλης Υψηλάντης, ο διοικητής της Τροχαίας κ. Γιώργος Στέργου, το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού, ο Σύλλογος Ροδαυγή, το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων, ο Ερυθρός Σταυρός Ρόδου, ο Ποδηλατικός Όμιλος Ρόδου (Ροδήλιος), ο Σύλλογος Χάρλει και δεκάδες συμπολίτες μας ήταν εκεί, για έναν κοινό σκοπό. Για τον Αντρέα και τη Στέμη, για τη Ντίντη, τον Φίλιππο και τον Γιάννη, το Σταύρο, τον Δημήτρη, τους ποδηλάτες, για εκείνους που δεν είναι πια δίπλα μας, για την ασφάλεια στο δρόμο…

Αμέσως μετά το περπάτημα, τα δρώμενα συνεχίστηκαν στην πλατεία δημαρχείου όπου συμπολίτες μας άφησαν το ζωγραφικό τους αποτύπωμα στην πλατεία, στις θέσεις στάθμευσης, απολαμβάνοντας live μουσική και ζωγραφίζοντας.
Θα πρέπει να σημειωθεί, πως η πρόεδρος της ΕΥΘΥΤΑ Ρόδου κ. Ελένη Καρύδη στην προσωπική της σελίδα σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης εκφράζοντας την δυσαρέσκειά της απέναντι στην αδιαφορία των τοπικών αρχών, αναφέρει τα εξής:

«Απουσίαζαν οι τοπικοί μας άρχοντες, γιατί το θέμα της οδικής ασφάλειας δεν τους ενδιαφέρει. Χρόνια τώρα, οι ίδιοι και οι ίδιοι ενδιαφέρονται όπως συνήθως γράφουν και λένε για την οδική ασφάλεια, για τους δρόμους της Ρόδου. Όλοι εμείς όμως γνωρίζουμε και έχουμε άποψη. Η Παγκόσμια κοινότητα κινητοποιήθηκε, εμείς τι κάνουμε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Αισθανόμαστε λύπη .... βλέποντας την αδιαφορία τους. Θα συνεχίσω όμως ...... γιατί ο Δημήτρης μου δεν θα το ήθελε. Δύο μάτια από ψηλά με βλέπουν και μου χαμογελούν. Το φώς της ελπίδας για μένα.....»